homines malicioſi corā iudicibꝰ ſe iuſtificātvt innocenti magis nocere valeant Niſeri iudei dicūt eum eſſe malefactorē qui pertrāſiuit bene faciendo et ſanādo om̄es oppreſſos adyabolo et faciunt ſecūdū illud quod de eis ꝑꝓphetam iam ipſe predixerat retribuebantmichi mala pro bonis. Et pylatus quaſi indignatus ex eorū reſponſione quia ſciebateos per inuidiam ipſum tradidiſſe dixit eisAccipite eum vos et ſecundum legem veſtrāiudicate cum Quaſi dice̓t Si ſufficit veſtraexaminatio ſufficiat veſtra ſentenciā ego nequaquam talis iudex efficiar per quā reſpōſionem mortē criſto inferre inhibebat quiaromani aliquā minora iudicāda iudeis dimiſerant: ſed cauſam ſanguinis et altam iuſticiani ſibi retinuerāt Vnde dixerunt iudei Nobis non licet interficere quenquā ſcilicet ꝓpt̓poteſtatem ad alios tranſlatam Tamen contra ſeipſos dicebant: quia īterficiebāt quēiniuſte interficiendum offerebant; et ſanguinem innacentem fundebant quem fundendūalteri tradebant Argumētū contra ſenciētesvel procurantes aūt ſimulātes fraudē inferēdam proximo cū poſſint obuiare malo quiatales ſimiles ſunt uideis hec dicētibꝰ et ſubpre textu iuſticie. vel cuiuſcumqꝫ cauſe ſuamnequiciam defendentibꝰ Hulti eciā mali clei̓ci ſic dicunt ſcilicet nobis nō licet interfice̓quenquā intelligentes demorte corporali quitamen pro modico habēt multos interficereſuo malo exemplo morte ſpirituali que peioreſt interfectionē corporali Vel dixerūt iudeinō licere illis diebꝰ ꝓpt̓ feſti ſolempnitatē etſanctitatem quod celebrae̓ iam ceperāt ꝓpterquod in ingreſſu etiā pretorij contaminaī metu ebāt Vnde augꝰ Si malefactor ē cur nō lice t īt̓fite̓ Si ꝓpter feſtū nō licuit īterfice̓ curc rucifige crucifige eū clamaſtis Vel qͥa crucifigi eū ut etiā modo mortis īfamae̓t̉ cupiebāt et hoc eis iecūdū legē nō licebat licetalio modo poſſēt blaſphemos īterfice̓ qͣlē criſtū reputabāt ut patuit ī ſtephano ab eis lapidato Hoc autē factū ē ut ẜmo iheū imple̓tur quem dixit ſignifitans qua morte eſſetmoīturus id eſta quibꝰ nō enim mortem crucis hic ſignifitat ſed quia a gentibꝰ eſſet moriturus et ꝙ iudei eum fuiſſent gentibus tradituri ad illudēdum et flagellādum et crucifigēdum hec enim t̓a dn̄s agentibꝰ eſt p aſſQuia enim ꝓprijs maībꝰ noluerūt eū īterfice̓ vt ſic qͥ magis peccabāt qͣſi aliēi een̄t a ſcele̓ mmpletꝰ ē ẜmo iheſu quē de ſua morte predixit vt a iudeis traditꝰ occideret̉ a gentibꝰEt ceperunt accuſare eum falſe in multis dequibus ſolū t̓a exponūt̉ q̄ lucas ponit dicensHunc inuenimus ſubuertentem gentem n̄oſtram ſcilicet iudeorū a cultu legis falſam doctrinam ſeminando ⁊ ꝓhibentē dari tributumceſari et ſic quaſi contra ip̄m ſedicionem faciēdo et dicentem ſe criſtum regem eſſe quaſi volens ſibi regnum iudeorū vſurpare Nominecriſti reges iudeoꝝ appellabantur ꝓpter vnccionē ſed addebant regem dicendo criſtū regēgrā explanacionis qͥa pylatus gentilis erat.gentiles vero reges ſuos non vngebāt ſicutiudei faciebant. et ideo ſi ei qd̓ eſt criſtum ideſt vnctum non addidiſſent regem pylatusnon intellexiſſet Sed falſe erant accuſacōesVnde bene dicebant inuenimus quia quod eiimponebant non ea̓t rei veritas ſed humanafictio et adinuencio. Non em̄ ſubuertit gentem a lege qꝛ non venit ſoluere legem ſed iniplere. nec ſubuertit ſed cōuertit quos docuitin veritate. Nec ꝓhibuit tributa ceſari dariSed dixit reddite que ſunt ceſatis ceſari:et liber a tributo ne ſcandaliſaret ſoluit tributum pro ſe et petro. Dicens quoqꝫ ſe criſtūregem eſſe verum dixit: licet regnum in hocinundo habere nollet quia cum ipſi vellent eūregem facere fugit et regnum reſpuit. Igiturvt ayt Geda arguuntur impietatis iudei;ꝙ accuſantes ſaluatorē et falſo quidē nec aliqͥd veri ſimile qd̓ ei obicere poſſint inueniūtDe prima igit̉ accuſacione tanꝙͣ friuolaet ad eū non ſpectāte pylatus parū curabatquia em̄ ea̓t homo gentilis nō curabat de obſeruacione ſeu violacione moſayce legis et ſecūdam tanꝙͣ falſam et mendoſam ꝑuipendēsnullam reputabat qꝛ forte ꝑ relacionem audierat ih̓m dixiſſe aliquādo reddite que ſuntceſaris ceſari et que ſūt dei deo. Vnde tranſitad terciam que magis tāgebat eum et romamanum imperium et videbatur cōtra imperatoris honorem ſcꝫ ꝙ dicebat ſe eſſe criſtum.id eſt vnctum ſiue regem nam dircē cōtra impatatorem erat ꝙ aliquis ſe eſſe regem iudeorum diceret qui imparatori romano ſub tributo ī ſignum ſubiectionis ſeruiebat Propter qud romani nomen reg̓ium ab eis abſtulerant: vt eorum ſuperbiam frangerentet rebellandi occaſionem tollerent. Et intrāspylatus in pretorium vt ibi criſtum magꝭ pacifice et exquiſite examinaret extra tumultumet ſtrepitum iudeorum. qui non audebant intrare pretorium interrogauit eum dicens.Tu es rex iudeorum. Quaſi diceret Eſt hocverum quod tibi imponitur. ſcilicet quod velis tibi vſurpare regnum vel quod tu ſis rexiudeorum ſecundum quod accuſant te dicere Querebat vtrum eſſet rex de iurequia de facto conſtabat ipſum regem non eſſe