Vnde et beda petrus qui media nocte negauit ad gallicantum penituit et qd̓ in tenebrisobliuionis errauit ſperate iam lucis rememotacione correxit Hunc opinor gallū aliquemdoctorum intelligendum qui nos iacentes excitat et ſompnolentos increpat dicens euigilate iuſti et nolite peccare: Nec beda Cogitanunc qualiter petrus pro domino ſuo et propeccato ſuo plangebat. et qūo recogitabatbona que ſibi dominus fecerat et qualiterip̄eeum negauerat. Dominus quidem intuitu ſuo ſpirituali prouocauit petrum ad lacrimas:hiec mirum oculi enim domini veut flammaignis: petri vero vt glacies erant et ideo intuitu ſuo reſoluerunt illos ſicut ignis glaciem reſoluere ſolet nec poterat in negacionis tenebris permanere quem lux mundi reſpexit. Oculi tui domine ieheſu qui ita calefaciunt corfrigidum et accendunt in amorem tuum. etillumināt vt videat homo creatorem et errorem ſuum O ꝙͣ cito gelicidiū pectoris liquefaciunt et in aquas amaritudinis et deuocōnisconuertunt. Vnde anſelmus. Intuere quampijs oculis quam miſericorditer quam efficaciter tercio negantem reſpexit petrum. quando ille cōuuerſus et in ſe reuerſus fleuit amare Vtinam bone iheſu tuus me dulcis reſpiciat oculus qui tociēs ad vocem ancilleprocacis carnis ſcilicet mee prauis operibus affectibuſqꝫ negaui Nec anſelmus Horaliter perprimam ancillam oſtiariam que petrum ne¶ Qia padina lngare coegit deſignatur cupiditas ꝑ ſecundamcarnalis voluptas. per vnum ſeu plures quiaſtabant intelliguntur demones. hijs enimad criſti negacionem trahuntur homines prima ancilla ſcilicet auaricia que hodie in domibus multorum principum eſt oſtiaria quaſiomnes intrare faciunt quia ſicut oſtiarius intromittit quos vult ſic et auaricia idem facitVnde in prouerbijs Donum hominis dilatatviam eius. et ante principes ſpacium ei faciunt. timendum eſt ne expulſa caritate adomibus prelatorū. tanꝙͣ dn̄a incipiat prīcipari ancilla quia caritas expellit dum cupiditas ingreditur nam venenum caritatis eſt dupiditas. Huic carnalis delectacio ⁊ demonesadherent. qui criſtum negare ſuadeūt Perpetrum autem qui interpretatur agnoſcensintelligi poteſt clericus qui alonge ſequit̉ dominum quia forte non propter ſe ſed propt̓ſua. quimultociens cupiditate deuictus negat criſtum O quot ſunt hodie miſeri. curias prīcipū ſequētes vix aūt nūqͣ peīcēt dumſūt ibi Ex hoc articulo negacōis petri plurahabētur docuniēta. Primū eſt ꝙ prelatus ecleſie debet eē talis q̄ īfirmitatibus ſubditorūcōpati ſciat. qꝛ ſcd̓m gregꝰ. ideo dominus petrum cadere ꝑmiſit. vt et forcius poſt caſumreſurgeret et vt is qui futuriis paſtor eccleſieerat in ſua culpa diſceret qualiter alijs miſereri debuiſſet. et ex ſua infirmitate cognoſceret ꝙͣ miſericorditer aliena infirma toleraretEt ſcd̓m Criẜ. criſtus ꝑmiſit petrū labi vt p̄latis exemplum preberet fragilitati ſubditoꝝmelius compaciendi Nam ſcd̓m eundē ideoangelis non eſt ꝯmiſſa ſacerdocij ptās: ne cūipſi minine peccarent de ſua innocencia preſumentes alios ſine miſericordia iudicarēt ſedpocius eſt collata homī fragili et pcc̄anti. vtcirca aliorū lapſum ſe mitem prebeat et benignum Scd̓m eſt qd̓ nullus debet ſe iactare etextollere aut de ſua virtute et viribꝰ p̄ſumereVn̄ leo papa. Ob hoc petrus heſitare ꝑmiſſus eſt. vt in ipſo eccleſie principe condereturremedium penitencie et nemo auderet de ſuavirtute confidere qͣſi mutabilitatis ꝑiculū necille tantus potuiſſet eūadere Vn̄ Criẜ. Quodeuangeliſte ſcripſerunt nos erudire volentesquantum malum ſit non deo totum concedereſed in ſe ipſo confidere. Vnde etiam Ambro.Hec āt ideo ſcripta ſunt vt ſciamus neminēſe iactare debere Nam ſi petrus lapſus eſt qͥadixit. et ſi alij ſcandalizati fuerint in te egonon ſcādalizabor. qͥs alius iure de ſe p̄ſumatDeniqꝫ et dauid qui dixerat ego dixi in habundancia mea non mouebor in eternum eaſibi iactanciam obfuiſſe profitetur dicens; auertiſti faciem tuam a me: et factus ſum conturbatus Tercium eſt ꝙ in principio obſtandum pcc̄is qꝛ vnum ſemꝑ trahit ad ſe aliudgrauius. Sicut in ꝓpoſito primo fuit nudanegacio: ſcd̓o negacioni acceſſit ꝑiuriū Tercio periurie acceſſit maledictō Vel ſicut dicitIhero. Prima ancilla titubacio: ſcd̓a conſenſio. tercius vir actus eſt Nec eſt trina negacio quā abluit per flctus v̓bi criſti recordacōQuartum eſt ꝙ ſi nos qn̄qꝫ ex fragilitate peccemus nullo modo in pcc̄o ꝑſeueremus. quiaſcd̓m gloſam ꝑſeuerare in pcc̄o dat incremētaſcelerum et qͥ ſpernit minima cadit in maioraet ſcd̓m gregꝰ: peccatum qd̓ penitencia non diluit mox ad aliud trahit Ecce em̄ beatum petꝝad primam negacōnem impulit vna tantumancilla. ad ſcd̓am duo ſcilicet ancilla et virad terciū plures. Quintū eſt qd̓ nullus pcc̄ordebet deſperare quantumcūqꝫ peccata ſint grauia ſed debet pro pcc̄is ſuis flere exemplobtīpetri qui culpam negacōnis abluit lacrimispe nitencie. In hoc em̄ nob̓ remediū penitēcieoſtenditur. et in maximis exceſſibus veniāſperare conceditur cū petrꝰ poſt rantum peccatum factus ſit ianitor celi ac omnibꝰ norma