ſemetipſum manifeſtans et offerens Ego ſūſcilicet quem queritis? Quaſi diceret Quidpro ſigno ſumitis oſculum proditoris quidquaſi latentem me queritis cum facibus etlaternis. Ego ſum? Non ſe occultauit nec ſeabſcondit ſed magis querentibus obuiam īuit et ſe oſtendit. Vbi Criẜ. Fecit autemhoc iheſus oſtendens quoniam non ſolumcomprehendere eum non poſſent ſed nec videre in medio exiſtentem niſi ipſe cōcederetHec criẜ. Virtute enim diuina factum eſt vtvenientes ad capiendum eum. Primo noncognoſcerent etiam ſuus diſcipulus qui venerat ad tradendum qd̓ maxime eſt potencieeius oſtenſiuum vt per hoc ſcd̓o oſtenderet̉ꝙ de voluntate ſua caperetur quia incognitusab eis recedere poterat ſi voluiſſet Sed et manifeſtius patet per hoc qd̓ ſubditur quia audito verbo virtutis et diuinitatis qd̓ eſt ei cūpatre et ſpiritu ſancto commune a voce tonitrui huius formid antes. abierunt retrorſūet ceciderunt in terram. reſupini tam iudasqͣm alij potēcia diuinitatis ipſius deiecti itaerat eis importabile qd̓ dicebatur Item ideovt etiam quantum in ſe eſt daret iudeis materiam conuerſionis viſo potencie ſue miraculo. et ideo cum ſtatim ad oſtenſionem ſuepotencie conuerſi non fuerunt ſe eis capiendūſponte obtulit Ceciderunt retrorſum et reſupini fiċ cadūt iniqͥ nō an̄ ⁊ in faciē ſicut cadūtiuſti Qui autem ante ſe cadit videt qͦ cadatqͥ autē retro cadit non videt ſui caſus ꝑiculūIniqui ergo retro cadunt qꝛ non vidēt ſui caſus miſeriā et qd̓ eos ſeqͣtur iuſti vero qͥ in iſtis viſibilibꝰ ſemetipſos ſpōte deiciūt vt ininuiſibilibus erigantur in faciē ſuā et an̄ cadere dicuntur quia caſum vident et timore compuncti humiliantur Hinc ergo penſandum ēq̄m̄ aſꝑa erit vox irati cuius verba dulcia pati non potuerunt Hoc autem factum eſt ex diuina ordinacione vt per hoc declararetur virtus ſue diuinitatis Vnde Auguſtinus exclamans ait Vbi nunc militum cohors ⁊ miniſtri principum ac phariſeorum vbi terror etmunimen armorum Nempe vna vox dicentis ego ſum tantam turbam odijs ferocemarmisqꝫ terribilem ſine telo vllo ꝑcuſſit reppulit ſtrauit virtute diuinitatis latētis Deus enim latebat in carne Quid iudicaturusfaciet qui iudicandus hoc fecit Quid regnaturus poterit qui moriturus hoc potuit HecAuguſtinus. Poterat criſtus omnes hoſtes ſuos deſtuere ſi vellet ſe deſendere ſed nōſuit niſi ad modicum eos proſternere. Hocideo ſecit vt oſtenderet ſe mortem voluntarie ſuſtinere. et ſi vellet reniti non poſſenteum capere vel tenere Hec hoſtium criſti victoria fuit olim in ſampſone et ſangar et dauid prefigurata. Sampſon cum mandibulaaſini ſtrauit mille viros et ſangar cū vomereint̓fecit viros ſexcētos et dauid vno impetuoccidit viros octingentos Sed ſi iſti dei aduitorio tot hoſtes proſtrauerunt. non eſt mrum ꝙ coram criſto omnes hoſtes corruerūtEt cum tremuli ſurrexiſſent. iterum eos interrogauit Quem queritis Queſtionem iterat. ut fideles ſua paſſione liberandos oſtendat. Illi autem adhuc in malicia ſua perſeuerantes. Dixerunt Iheſum nazarenum. Nonenim congnoſcere vel caꝑe poterant eum donecipſe vellet. propter hoc ſubditur Dicit eisiheſus. Dixi vobis quia ego ſum. qui voluntarie me offero. Et tunc habueruūt ipſiusnoticiā et capiendi licenciā. propter qd̓ ſeqͥt̉Si ergo me queritis ſcilicꝫ comprehenderefaciatis id quod intenditis. ſed tamē finitehos ſcilicet diſcpulos meos abire quia nō ētempus modo ꝙ tollantur de mundo. In quopatet ꝙ ipſe dedit eis poteſtatem capiendi.eum nam ſicut ex ſua potencia diſcipulos ſuos ſeruauit. ita et multomagis ſeipſū ſeruarepotuiſſet: Quaſi diceret. Sic do vobis poteſtatem me capiendi. ut tamem meis diſcipulis non faciatis aliquid mali Hoc dixit. quiaſeruandi erant diſcipuli vt verbum ſalutisper eos diuulgaretur. Vſqꝫ ad ultimam horāeius quam ad eos habuit dilectionis conſeruanciam demonſtrauit. Per hoc oſtenditurꝙ ſuperiores debent ſuos ſubditos fideliter adiuiuare. et pro eorum defenſione ſe mortis ꝑiculo exponere Vt ait auguſtinus. faciunt qd̓iubet ſinunt eos abire quos non vult perireet impletur qd̓ dixerat quia qͦs dediſti michinon perdidi ex eis queinquam Tunc acredens ille nequam. et dominum ſuum ſubdoleſalutans dixit aue rabbi Et oſculatus ē eūAcceſſit tainquam domeſticus. ſed fur eratſalutauit tanquam diſcipulus. ſed inſidiator erat. oſculatus eſt tamquam amicus. etinimicus erat Dicitur ꝙ erat conſuetudo iudeorum in aduentu ſuo oſculari. ad ſignificandūꝙ ingreſſus erat pacificus. et ꝙ moris eratdomini iheſu. diſcipulos quos emittebat inoſculo pacis recipere redeuntes. et proptereapreditor illis oſculum in ſignum dedit. et alios tamquam dux exercitus et dug or ad malū precedēs. cū oſculo ficto redijt. Quaſi dice̓tNon ſū ego cū iſtis armatis ſed rediens. more ſolito te oſculor et dico aue rabbi Cvere ꝓditor. Huic ſimiles ſūt multi p̄lati qui verbo vel facto alios ſcandalizando et poſt ſe trahendo anteredunt ad malum: et idro eciana