per quā declarata eſt diuinitas xp̄i dedit apoſtolis Vn̄ criẜ. Claitatē dicit gl̓aꝫ q̄ eſt ꝑ ſigna et dogma et vt vnanimes ſint. vn̄ ſubdiVt ſint vnū ſic̄ et nos vnū ſumꝰ id ē vt ſintin vera vītate ecc̄ie abſqꝫ ſciſmate Vn̄ criẜ hͨem̄ gl̓a vt ſint vnū etiā ſignis maior ē. Egoin eis ꝑ grāꝫ et ꝑ cai̓tatis ſpm̄ et tu ī me ꝑ vnitatē nature et ſubſtācie et ꝑ cōſequēs etiā tiin eis ꝑ eūdē ſpm̄. Vel ſcd̓ꝫ hylariū. ego ī eisſcꝫ ſū ꝑ vitātē natue̓ hūane quā cadē habeo cūipſis ⁊ etiā qꝛ do eis corpus mneū ī cibū ſacrainentalē et tu ī me ꝑ vnitatē eēncie vt ſic ſintcōſūmati id ē ꝑfecti ī vnū qꝛ ꝑ vnionē hūamitatis xp̄i ad deū fcā ē vnio tociꝰ creature. Vtſint inqͥt ꝯſūmati ī vnū in pn̄ti in vitate cai̓tatis et grē ꝑ fidē et ī futuro ī vītate gl̓e et fruicionis d̓ine ꝑ ſpeciē Ad hoc em̄ tota tēdit orōin qͣ plui̓es īculcat orādo vt ſint vnū Sic oēsorare dn̄t ꝓ vitate grē in via et ꝓ ꝯſūmacōegl̓e ī prīa vt h̓ habeāt vnitatē cai̓tatis et grēꝑ fidē et ibi vnitatē fruicōis ⁊gl̓e ꝑ ſpēm Invnionē cai̓tatis ꝯſiſtit ꝑfectio xp̄iane r̓ligionis qꝛ ꝑ hoc mēbra ecc̄ie cōuigunt̉ adiuicē etcapiti hoī xp̄o et vlteriꝰ ip̄i deo qꝛ q̄ adheretdeo vnus ſpūs ē et ſic per cōſequēs pͥmū prīcipiū qd̓ ē deꝰ cōiūgit̉ homī qui ē quodāmodooīs creatua̓ Finis aūt vītatis ē vt cognoſcattūc per ſpeciē mūdus ex īimico amicus effcūtid ē credētes qꝛ tu me miſiſti et dilexiſti eosfic̓ et me dilexiſti Vn̄ augꝭ. In filio qͥppē pr̄ etnos diligit qꝛ ī eo nos elegit. Cū igit̉ eorū q̄fecit nihil oderit qͥs digne poſſit loq̄ ꝙͣtū diligat mēbra vnigēīti ſui et ꝙͣto āpliꝰ ipſū vnigeītū Dem̄ petit ꝯiūctionē mēbroū ad caputdicens pr̄ qͦs dediſti in per verā fidē in tua p̄deſtinacōe ab et̓no volo id ē oro et deſidero vtvbi ego ſū cito futurus et illi ſint mnecū id eſtin et̓na btītudīe in qͣ etiā iā ea̓t xp̄s actualit̓ꝙͣtū ad aīaꝫ q̄ eſt ꝑs prīcipalior hoīs vt videant claritate meā quā dediſti mihi id ē diuinitatē meā vel claritatē corporis mei gloī̓ficandi vtrāqꝫ em̄ clai̓tatē et ſcd̓m diuinitatē ⁊ſcd̓ꝫ hūanitatē ſcī in gl̓a videbūt qͥa dilexiſtime eſſenciali dilcōe an̄ mūdi ꝯſtitucōeꝫ et abeterno Hoc pꝫ ꝙͣtū ad xp̄i deitatē ſil̓r ꝙͣtū adhūanitatē inqͣtū deꝰ pr̄ et̓nalit̓ p̄deſtinauitip̄am ad hanc gloriam ⁊ exaltacōnem In ipōetiam dilexit nos ante mundi ꝯſtitucionempredeſtinacione quia membra eius ſumus etdiligimur in illo qui totus diligitur id eſt caput ⁊ corpus Eſt em̄ in nobis tanꝙͣ in tēploſuo nos aūt in illo ſcd̓m qd̓ caput nc̄m ē Vbiaug. In magnā ſpem dn̄s ih̓us ſuos erigit qͣmaior eē n̄ poſſit Audite et eſt otē ī ſpe gaudētes vt eē poſſitis in t̓bulacōe paciētes Auditeinꝙͣ ī quo ſpēs nrā leuet̉ attēdite Criſtꝰ ih̓sdicit. audite credite ſpea̓te ꝯſidea̓te qd̓ dicitPater inqͥt qͦs dediſti michi volo vt vbi egoſū et illi ſint mecū. Qui ſūt iſti qͦs ait a prēdatos ſibi Nōne illi de qͥbꝰ alio locōdicit nemo veīt ad prēꝫ n̓ pr̄ qmiſit me traxerit eū.Et iteꝝ. Quaꝓpt̓ oībꝰ mēbris ſuis ꝓmittithoc p̄miū. vt vbi ē ip̄e. ⁊ nos cū illo ſimꝰ Iecpoterit nō fiei̓ qd̓ oīpotēti prī ſe velle dixᵗ oīpotens filiꝰ Hec augꝭ: vn̄ et ancelmꝰ. Inter heccū diſcipulos ſacͣtiſſima illa orōe cōmendāspr̄ dixei̓t. Pater ſerua eos ī noīe tuo īclinacaput tuū vt merearis audie̓ volo vt vbi egoſū et illi ſint mecū Bonū ē tibi h̓ eē ſꝫ exeūdūeſt. Hec acelmꝰ. O ꝙͣ dulciſſimā orōis v̓baantidotū ⁊ remediū ad oēꝫ adu̓ſitatē et pcc̄mcuius dulciſſie orōis prīcipiū et finis in paceet dilcōe cōſiſtit ad quā p̄cipue vt dictū ē tendit. Et multa alia dn̄s ih̓s diſcipul̓ dicebatque vere corda deuota ſcindebāt. Si ergo q̄in ſermōe dcā ſūt attēte diſcuſſeris et diligēter meditādo ruminaueris ī eoꝝ dulcedīe reqͥeſcens merito iardeſce̓ poteris ad tātā dignacionē benigͥtatē ꝓuidēciā diligēciā et cai̓tatē ⁊circa alia per dn̄m hoc ſero geſta Ex qͥbꝰ poteris collige̓ faſciulū cōtra oēꝫ tēptacōeꝫ et adu̓ſitatē ſalubre ꝯſolacōis r̓mediū Int̓ om̄a em̄mēorialia xp̄i p̄cipua r̓cordacōe ꝯſtat eē̄ digniſſimū finale illd̓ ſacͣtiſſīe cene cōuiuiū in qͦnō ſolū agnꝰ paſcal̓ ꝓpoīt̉ ad edēdū verūetiaagnꝰ īmolatus q̄ tollit pcc̄a mūdi ſub ſpeciepais p̄bet̉ in cibū In qͦ quidē cōuiuio mira dulcedo boītatis xp̄i r̓fulnt qn̄ cū pauꝑcul̓ illis diſcipulis et iuda ꝓditore eadē mēſa ⁊ ſcūtellacenauit Uiꝝ claruit huilitatis exᵐ dū pedespiſcatoꝝ ⁊ ꝓditoris ſui rex gl̓e p̄cinctꝰ lītheoſtudioſiſſime lauit. Mira patuit munificēcielargitas dū ſac̓dotibꝰ illis pͥmis ⁊ ꝑ ꝯſequēstoti ecc̄ie et orbi terrarū corpꝰ ſuum ſacrātiſſimū et ſanguinem vere in cibum dedit et potūMirus tandem emicuit dilectionis exceſſusquando in fine diligens ſuos tam dulci exhortacione cōfortauit in bono petrum ſpecialiterpremonens ad fidem et robur et iohanni conferens pectus ad recubitum dulcem et ſacrumO ꝙͣ mira ſunt hec omnia repleta dulcedineilli dumitaxat anime que ad tam celebre vocata conuium tanto mentis currit ardore vt poſſit illud propheticum cantare Quemadmodum deſiderat ceruus ad fontes aquarum ⁊cͣConſpice ergo dominū dum loquitur quomōefficaciter deuote ⁊ delectabiliter loquens inprimit diſcipulis ſuis que narrat et paſcarisin amenitate aſpectus et verborum eius Con̓ſpice etiam diſcipulos quomodo ſunt meſtilac̓mātes et ſuſpiria dantes Pleni em̄ ſūt titicia vt de hͦ ip̄a veī̓tas teſtīoniū fert dicēs