bo vos et giudebit cor veſtrū ſcilitēt poſt meāreſur rectionē. et gaudiū veſtrum nemo tolleta vobis. qꝛ vita chriſti que fuit materia huiusgaudij erat deinceps im nortalis nō ampliusauferēda per mortē. Triſticiam em̄ habueruntpaſſo domino ſed poſt reſurrectionē gauiſi ſūtviſo dn̄o ⁊ gaudiū eorū non tollebatur ab eisquia etſi poſtmodū ꝑſecutiones ⁊ tormenta ꝓchri ſto paſſi ſunt ſpe tamen reſurrectionis etviſionis illius accenſi libenter aduerſa queqꝫferebant imo gaudium exiſtimabant. cum intemptationes varias inciderent Poſſunt aūt⁊ hec ita intelligi vt in diſcipulis vniuerſe loquatur dominus eccleſie velut etiam ibi. ecceego vobiſcum ſum. vſqꝫ ad conſummationemſe culi Mundi enim amatores gaudent quia inp̄ſentibꝰ delectat̉. nulla alterius vite gaudiaſperantes ſed boni in erumnis huius vite triſtantur et plorant ꝓ peccatis proprijs et alienis. ꝓ huius mundi incolatū et dilatione regni celeſtis. et per huius vite tribulationes etanguſtias ad eterna contendunt gaudia celi.quia per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum dei Dicens ergo dominus iteꝝautem videbo vos. ſcd̓m promittit aduentumquo ad vniuerſam videlicꝫ eccleſiam ad remunerandum ex integro Ac ſi diceret iterum. videndus apparebo vos eterna viſione. eripiamvos ab aduerſarijs. aſſumam vos ad me ip̄mcoronabo vos victores. probabo me ſemper vidiſſe vos decertantes Vnde Alchuinus Mulier autem ſancta eccleſia eſt propter fecunditatem bonorum operum: et quia ſpirituales deofilios generat hec mulier dum parit. id eſtdum in mundo virtutum profectibus inſiſtit.dlum vndiqꝫ temptatur et affligit̉. triſticiamhabet de hoc quia venit hora vt paciatur. quianemo carnem ſuam odio habuit. Sed cum peperit id eſt. cū de ucto laboi̓s certamine ad palmam peruenerit. iam non meminit preſſure p̄cedentis propter percepte gaudium retributionis quia natus eſt homo in mundum. Sicutem̄ mulier nato in hoc mundo homine letaturita eccleſia nato in vitam eternam fidelium populo exultatione repletur Vn̄ et Geda. Necnouū debꝫ videri. ſi natus dicat̉ qͥ ex hac vitamigͣuerit Sic̓ em̄ ꝯſuete naſci d̉ cū qͥs de vte̓ꝫmr̄is ꝓcedēs in hāc lucē ꝓgredit̉ ita p̄t natꝰappellai̓. qͥ ſolutus a vīcul̓ carnis ad lucē et̓nāſublimat̉ Vn̄ ſcōꝝ ſolemia nō funebria ſꝫ natalicia vocant̉. Dem̄ ꝯcludit ꝯcl̓ōꝫ pͥncipalit̓intentā. ad hoc em̄ dixit p̄dcā oīa vt firmarēt̉ꝯtra tribulacōes eis īminētes ⁊ adu̓ſa. Vn̄ aitHec oīa q̄ dixi in ſermōe iſto locutꝰ ſū vob̓ ſcꝫad hūc finē ⁊ iō vt in me pacē hēatis adueīentibꝰ tbulacōibꝰ futuris qꝛ ſic̄ gͣue qͥetat̉ in loceꝓp̓o ita cor hūanum ī d̓o. Et indē eſt ꝙ hoēsmūdani qͥ deo ꝑ amorē nō ſūt ꝯiūcti hn̄t t̓būlācōes abſꝫ pace ſꝫ ſcī qͥd̓m ꝑ āorē hn̄t ī corde⁊ ſi ex md̓o hn̄t t̓bulacōēs in xp̄o habent pacēHic finit ſermonē ſuū vt pius pat̓ vtilioa̓ ponens ī fine ſcꝫ de parce ad ꝙ ōs conat̉ inuitarevnde gloſa. Non ſolū que ī cena ſꝫ etiā que abinicio p̄dicacōis ſue ⁊ maxīe que in cena hac d̓cauſa dicit vt ī illo pacē habeāt pacē pectorisin pn̄ti pacē et̓nitatis ī futuo. Hec pax ē ꝓ qͣxp̄iāi facti ſūꝰ ꝓ qua ſacͣm̄tis ībuim̉ ꝓ qͦ flagellis ⁊ alijs modis erudin̉ ꝓ qͣ ſp̄s pignusaccepimꝰ pro qͣ ī eū credimus et ſperamꝰ ⁊ amore eius accēdim̉. Hec ē īp̄ſſuris cōſolacōet libra̓cō vt hac ī fine felicit̓ r̓gnemꝰ cū criſtoIn hoc ergo ẜmōem ꝯcludit qꝛ ip̄e eſt ꝯſūmacio vie et bt̄tudo prīe. Vnd̓ augͥ. Hec pax finē tꝑis non habebit. ſed oīs pie nr̄ē intecōisacciōisqꝫ finis ip̄a erit et ſb̓iūgit. In md̓o p̄ſſuram habebitis ſcꝫ ab hūanis hoībꝰ vos perſequētibꝰ ī me autē pacē Quaſi dice̓t ſcd̓ꝫ greg̓Sit vobis de me interius qd̓ ꝯſolando r̓ficiatqͥa erit de md̓o exteriꝰ qd̓ ſeuiēdo gͣuit̓ p̄matSctī enim viri nō habēt t̓bulacōes puras qꝛhabent cōſolacōeꝫ dei admixtā. ſꝫ mali habenteas pua̓s nō habētes cōſolacōem iſtā. Sedcōfūdite id ē fiduciā in me habete qꝛ ego ꝓ vob̓vici md̓m et nō p̄ualebit. Quaſi diceret. r̓turratis ad me ⁊ habebitis pacē in me. xp̄s vicitmūdꝫ diripēdo et auferēdo a̓ma eius qͥbꝰ inpugnat. Nec autē ſūt eius ꝯcupiſcibilia. Nā ōeꝙ eſt in mūdo a̓ eſt cōcupīa car̄is ꝙͣ deſtruxitꝑ afflictōꝫ et laborē a̓ cōcupīa ocl̓oꝝ ꝙͣ d̓ſtruxit ꝑ pauꝑtatē a̓ ſuꝑbia ꝙͣ deſtruxit ꝑ hūilitatē In hac victoria xp̄i debēt ꝯfidere ſci. qꝛ cōfidea̓ciōe eius armati et v̓tutibꝰ muniti facilit̓ſuperāt tēptaciōes md̓i Propt̓ qͦd dicit petrꝰxp̄o in carne paſſo ⁊ vos eadē cogitaciōe a̓mamī. Qui ergo ſic̄ xp̄s iſta ꝯcupiſcibilia vincitvincit mūdꝫ et hoc ſcd̓m Iohanniē facit fidesnoſtra quia cū ſit ſubſtancia ſperādorum queſunt bo ſpiritualia et eterna facit nos ꝯtēpne̓bo corporalia ⁊ trāſitoria Et alia pl̓a his ſil̓iatunc dicebat. Quinto circa ſermonem mediteris qualiter ipſe dominus ih̓s eo qͥ erat ad diſcipulos ſermone finito De quo ſcd̓m bedamī cena locutus ē vſque ibi. ſurgite eamus hīcdeinde ſtādo vſqꝫ ad ympni finem cuius hocinicium eſt tandem ſubleuatis ocl̓is aſpiciēsin celum ſe ad patrem cōuertit et v̓ba ad ipſum dirigēs orare cepit. Xp̄s non tantū orauit de aliqͥd īpetrādum ſꝫ etiam ad dandū nobis orādi exēplum et id̓o oracio ſua hic deſcrībit̉ optimis ccūſtācijs diſpoſita: Prīo reſpcūp̄cedēciū qꝛ pꝰ ẜmōꝫ ⁊ diſcipl̓oꝝ īſtructōꝫ cōu̓tit ſe ad oracōꝫ oſtēdēdꝫ qͥ ꝯplem̄tū boni operis