Et iteꝝ Expedit id eſt vtile eſt vob̓ vt ego vryadā ſciꝫ ad prēꝫ aſcēdēdo vt ſpūalit̓ me cognoſcatis et carnal̓r iā me noſſe deſiſtatis nev̓bo carnē qͣi lacte cōtēti ſitis Et vere expeditſi eī nō abiero ꝑaclitꝰ nō veīet ad vos ſi aūtabiero mittā eū ad vos Si hāc carnalē dileccionē a vob̓ abire nō fecero nō ei̓tis digni vtꝑaclitꝰ vrīat ad vos. ꝙͣ diu eī de me carnal̓rſencietis nō ei̓tis ydonei vt ſpm̄ſcm̄ r̓cipiat̓Nō ꝙ poſitꝰ ītra nō poſſꝫ dae̓ ſꝫ qꝛ illi nō ſuntydonei acciꝑe n̓ eū ſcd̓m carnē noſſe deſiſtātquo magis ſpūales effc̄ magis ad celeſtia ināplectēda eiꝰ deitate āhelāt In tm̄ ei mūdꝰē ſpūs ꝙ ī nullo qͥeſcit niſi ī eo qͥ dino ē ſpūal̓nullo carnali ſolacō īpeditꝰ Vn̄ bernh̓. Delicta ē d̓ina cōſolacō ⁊ nō dat̉ admittētibꝰ alienā Vn̄ et hugo. Idcirco nimirū dn̄s ih̓s diſcipul̓ ſe ſb̓traxit corꝑal̓r vt eū diſcerēt amareſpūal̓r Aſcēdit ſiqͥdē ī celū vt corda pꝰ ſe trahe̓t vt dilcō ꝑge̓t pꝰ dilcm̄ Sꝫ ⁊ vſꝫ hodiexꝰamicos ſuos qi qͣdā corꝑali pn̄cia cōſolat̉ inſcriptua̓ ſacͣ et ecc̄ie ſacͣmētis atꝫ alijs viſibilibꝰ ex̓cicijs v̓tutū qͦrū aliqn̄ diſpēſatorie ſubtrahit vſū vt ſpi̓tal̓ amoris dulcedīeꝫ tantopuriꝰ ꝑcipiāt qͦ nichil foris hn̄t ec ī oꝑe v̓tutis ad qd̓ mētē ſuā ꝑ intēcōeꝫ effūdāt Nec hugo. pēſandū gͦ ē. qꝛ ſi pn̄cia tarnis filij dei īpedit ſpūs r̓cepcōeꝫ ꝙͣ tomagis carnal̓ affcūs īnob̓ īpediat cādꝫ Nec ⁊ hijs ſil̓ia eis dicebatq̄ corda ipōꝝ totalit̓ penetrabāt nō em̄ de ſuodiſceſſū aliqͥd pacifice tolerae̓ poterāt. Scd̓ocirca ſermonē mediteris qͣlit̓ cordial̓r et īſtāter dn̄s ih̓s īſtruxit diſcipulos pluibꝰ vicibꝰin cai̓tate ſeruāda dicēs Nādatū nouū dovob̓qͦ ſcꝫ diſpoſiti ad meā ſeq̄lā ei̓tis. viꝫ vt diligatis īuicē fic̓ dilexi vos. hac eī via ſeq̄ꝫdꝰ ēdn̄s Nō d̉ nouū ꝙͣtū ad ſub̓aꝫ qͥa fuit datūin vetei̓ lege q̄ etiā p̄cipit ꝓxīos dilige̓ nō tn̄p eis mori ſꝫ d̉ nouū ꝙͣtū ad mādati formāſic̄ ipē dilexit nos qͥ etiā mori digͣtꝰ ē ꝓ nob̓Vnꝰ modꝰ t̓nouādi vinū vetꝰ qn̄ amiſit colorē ⁊ ſaporē ponēdi ip̄m cū vino nouo ⁊ forti qꝛibi r̓cipit colorē ⁊ ſaporē ex feruore vini ⁊ ſicd̉ renouari. Nādatū de dilcōe fuit valde ātiquū et iā qͣi nulli ſapiebat iō paſſio xp̄i in qͣfuit maxīꝰ feruor dilcōis qͣſi viiū fortiſſimūilld̓ mādatū r̓ nouauit Dicit̉ etiā nouū mādatū ab affcū qꝛ aīaꝫ r̓nouat ⁊ hoīeꝫ nouū facitdilcō eī tal̓ cōfert nouitatē ⁊ aufert vetuſtatēEt iteꝝ. in hͦ ſcꝫ ſigno qͣi ī meo ꝓp̓o caracterecognoſcēt oēs aꝑte qꝛ mei eſtis diſcipuli diſciplis meis inbuti ⁊ de ſcola mea īſtructi nōſi demoīa eiciatis vel alia ſigͣ faciatis. ſꝫ ſi dilcōeꝫ habuei̓tis adiuicē. Hoc eſt eī ꝙ maxīedeſiderat dn̄s. Quicūqꝫ cōnu̓at̉ milicie alicꝰregis dꝫ ꝑtae̓ iſignia eꝰ. Inſignia āt xp̄i ſūtinſignia caī̓tatis q̄cūqꝫ ergo̓ vult ānu̓ari milicie xp̄idꝫ cai̓tatis caracte̓ inſigni Vn̄ aug. tāꝙͣ dice̓t. alia munea̓ mea hn̄t vobiſcū etiā nōmei nō ſolū naturā. vitā ſenſū rōeꝫ ⁊ eā ſalutēq̄ hoībꝰ pecoribꝰqꝫ cōis ē veꝝ etiā ſacͣmēta ꝓpheciā ſcīaꝫ fidē diſtribucōeꝫ reꝝ ſuaꝝ pauꝑibꝰ et tradicōeꝫ corꝑis ſui vt ardeāt ſꝫ qm̄ cai̓tatē nō hn̄t vt cybala cōcrepāt. nichil ſūt nichil eis ꝓdeſtHic ēfons cui nō cōicat alienꝰIdē. dilco ſola diſcerīt int̓ filios dei ⁊ filios dyaboli Signēt ſe oēs ſigno crucis xp̄i rn̄deātoēs amē cantēt oēs alleluia baptizēt̉ oēs intrēt ecc̄ias faciāt ꝑietes baſilicaꝝ nō diſcernūt̉ filij dei a filijs dyaboli niſi caitate. Quidquid vis habe hoc ſolū ſi nō hēas nichil tibiꝓdeſt. alia ſi nō hēas hoc habe ⁊ īpleſti legēNec augꝰ. Et iteꝝ. Hoc ē p̄ceptū meū vt diligatis inuicē fic̓ dilexi vos. id ē vt diligatisoꝑe vt qd̓ tibi vis fiei̓ facias altei̓ et qd̓ tibinō vis fiei̓ nec tu altei̓ facias Vbi noͣdꝫ ꝙ tripl̓r dilexit nos xp̄s. Gratuite qꝛ ī dilcōe nospueīt ip̄e eī incepit nec expectauit ꝙ nos īciꝑemꝰ dilige̓ Sic ergo ⁊ nos debemꝰ pͥus diligere ꝓxīos nō expectātes pucīri ſeu bn̄ficiariEt multomagꝰ dedemꝰ deū redilige̓. qꝛ ſcd̓maug. nulla ē maior ad amorē īuitacō ꝙ pueīxe amādo et nimis duruſ ē aīmꝰ qͥ dilcōeꝫ etſꝫ nolebat impēdere nolit et repēde̓. Dilco gͦdei cauſa ē dilcōis nr̄ē ſꝫ nō ecōuerſo nō eī qͥanos diligīꝰ deūdiligit nos ſꝫ qͥa diligit nosdiligimꝰ eū ⁊ qꝛ eū ⁊ ꝓximū Et qꝛ ꝑ cai̓tatēxp̄s ad nos redimedos veīt ſectem caritatēvt ꝑ hāc qͣ ad nos xp̄s deſcēdit dilcōis viāetiā nos ad ip̄m poſſimꝰ aſcēdere Itē efficacitqd̓ pꝫ ꝑ opꝰ dādo ſe ip̄m ⁊ ponēdo aīaꝫ ꝓ nobis qꝛ ꝓbacō dilcōis exhibicō ē oꝑis. Nosergo hoc exº efficacit̓ et fructuoſe īuicē diligamꝰ ſcd̓m illd̓ ioh̓is. nō diligamꝰ v̓bo neqꝫligua ſꝫ oꝑe ⁊ veītate. Et multomag̓ deū diligamꝰ vt ſermonē ⁊ mādata eꝰ ſeruemꝰ Itērecte q̄ hāc dilcōeꝫ ad nr̄āꝫ bt̄ītudīeꝫ ordinaʳet vt ad deū nos trahe̓t nō ſic̓ hoīes ſeſe īuicē carnal̓r ⁊ ꝓ cōmodo t̓reno diligētes Sic gͦ⁊ nos ī ꝓxīs nō qd̓ bn̄fici ē ſeu dilcōis ſꝫ qd̓dei ē debemꝰ dilige̓ et īuicē ad hoc vt deū habeamꝰ Sūt eī amici natur̓ ⁊ ſūt amici fortūeet ſūt amici grē et hij vltī ſoli aꝓpbāt̉ a deoLicꝫ em̄ ī dilcōe ꝓxī īcludat̉ dilcō dei tanꝙͣprīcipalior qͥa ꝓxīꝰ nō ē diligēdꝰ n̓ ꝓpt̓ deūtn̄ ſaluator h̓ magꝭ facit mēcōeꝫ exp̄ſſā de dilcōe ꝓxī ꝙ d̓i cū dicit inuicē qꝛ intedebat apoſtolos īduce̓ ad edificacōeꝫ ⁊ cōſolacōeꝫ fidelium et ad ꝑferēdas t̓bulacōes ꝑſecutorū adqd̓ nͥcc̄ia ē caritas ꝓxī q̄ tn̄ vt dictū ē īcluditcaritatē dei. Et iteꝝ Haiorē hac dilcōeꝫ nēohꝫ vt aīaꝫ ſuā pōat qͥs ꝓ amicis ſuis Dilcō-