beati em̄ miſericordes qm̄ ip̄is mīa preſtabitur Iudiciū ſn̄ mīa ei qͥ nō fecit mīaꝫ: Sic̄ ergo boī quibꝰ ꝑatū ē regnū a cōſtitucōe mūdianteꝙͣ fierēt ad vitā eternā erāt p̄deſtīati ſicmali q̄ mittēt̉ in ignē ꝑatū dyabolo ⁊ ſuis aſtitucōe mūdi an̄qͣ fierēt ad mortē erāt p̄ſtitiEſt em̄ drā inter p̄deſtinacōeꝫ ⁊ p̄ſcīaꝫ qꝛ p̄deſtīacō ē p̄cognico bonoꝝ cū cauſalitate eorūdēſꝫ p̄ſcīa dicit p̄cognicōeꝫ reſpcū maloꝝ ſn̄ cauſalitate q̄ pociꝰ reſidet penes libeꝝ arbitriū fitaūt cōdicōnalit̓ p̄deſtinacō dei nihilqꝫ in̄ aliqua cōdicōe p̄deſtīatū ē Predeſtinatū ē enimvt ſaluaret̉ mūdus ſꝫ ꝑ aquā baptiſmatis ⁊mortē filij dei Predeſtiati ſūt oēs boni ad gloriam ea tſi cōdicōe ſi fidē tenuerīt ſi caritatēſi huīlitatē ſi paciēciā ſi mīaꝫ ⁊ pietatē ⁊ hijsſimilia habuerīt Tales em̄ eos futuros p̄uidit qͦs deꝰ ad vitā p̄deſtiauit ⁊ qͣi p̄deſtinādoeis dice̓t Ego quidē ad vitā vos p̄deſtīo ſi tn̄tales et tales fuei̓tis ſi mādata mea cuſtodieritis ſi fidē et mīam habueritis ⁊ ſi ī bono tādē inuenti fueritis. Qui ergo tal̓ cē nō vultqͥ mādata dei cuſtodire nō nitit̉ ideo nō venitad p̄deſtinacōeꝫ qꝛ nō ſeruat cōdicōeꝫ Noliigit̉ attende̓ ad p̄deſtinacōeꝫ dei quā ignoa̓sattēde ad v̓ba q̄ audis et intelligis Sic̄ em̄ p̄deſtinacōe ſuāa verus eſt deꝰ et mutai̓ non p̄tita et v̓ba eius vera ſūt et mutari non pn̄t Sꝫaudiamꝰ q̄ ſint hec v̓ba Peccator inqͥt qͣcūqꝫ hora ꝯu̓ſus fuerit et īgeniuerit vita viuetet nō moriet̉ Et iteꝝ Si volui̓tis et audicitisme hō tͣre cōmedetis qd̓ ſi noluei̓tis gladiusdeuoa̓bit vos Sil̓r in euāgelio Qui credidei̓tinqͥt ⁊ baptiſatꝰ fuei̓t ſaluꝰ ei̓t. qͥ vero nō crediderit ꝯdēpnabit̉. Et iteꝝ Si dimiſei̓tis hoībꝰ pcc̄a eoꝝ dimittet vob̓ pr̄ vr̄ celeſtis pcc̄avrā ſi vero nō dimiſerit̓ hoībꝰ pcc̄a eoꝝ nͨ pr̄vr̄ dimittet vob̓ vrā pct̄a ec q̄ras aliā p̄deſtinacōeꝫ In hijs em̄ v̓bis oīs ⁊ vite et mortisp̄deſtinacō ⁊ p̄ſcīa cōſiſtit Si hec feceris eſtoſecurus ⁊ crede īdubitant̓ qꝛ ad vitā eternā p̄deſtīatꝰ es Qd̓ ſi īdurato corde hec face̓ nolueris ⁊ ī hac malicia ꝑſeuerauei̓s ꝓ certo ſciaste ad mortē p̄ſcitū Quāuis eī nullꝰ hō ad peccatū ſit p̄deſtīatꝰ oīs tn̄ hō a̓ ad gl̓aꝫ aūt adſuppliciū ē p̄uiſus Nullꝰ ergo dicat fruſtra ſeorae̓ deū ⁊ alia bo facecē qꝛ p̄deſtinacō d̓ina q̄ē p̄pacō grē in pn̄ti et gl̓e in futuro cū ſit eterna ſic ab et̓no p̄deſtīauit aliquē ad bt̄ītudīeꝫita p̄ordīauit modū ꝑ quē dae̓t ſibi illā bt̄ītudīeꝫ ſcꝫ ꝑ merita ſuā ⁊ ocōeꝫ. p̄deſtinacō eītalit̓ ē inſtituta vt p̄cibꝰ et laboribꝰ obtineatur Et ideo nō fruſtra orat deū qꝛ orō ē illudꝑ qd̓ ex ordinacōe d̓ina debꝫ cōſeqͥ grāꝫ ⁊ gl̓aꝫ⁊ eadē rō ē de om̄bꝰ alijs boīs qꝛ cadūt ſub ordine d̓ine p̄deſtinacōis Vn̄ fic̄ deus aliquemſaluandum preuidet. ſit̄ ⁊ modum quo ſaluari debeat. propter hoc ſtultus ē qui dicit volofacere qd̓ mihi placuei̓t qꝛ ſi ſaluari debeo ſaluabor Vel ſi dampnari debeo dampnabor ſic̄ſtultus eſſet infirmꝰ qui diceret. volo comedece et bibere qd̓ mihi placuerit qꝛ ſi curari debeo curabor et ſi mori debeo noriar Sic em̄ inutiles eſſent medicine Sane ſi deus dimittitliberum arbitriū quod ſe habet ad vtrumlibet in malum cadere hoc non ꝑmittit niſi iuſte. Rurſus ſi preueniat per grām; nulli facitiniuriam Vnde ſcd̓m Augꝰ. Liberum arbitrium eſt libertas eligendi bonum vel malum ⁊hoc in ꝑadiſo homo habuit liberum nunc vero captiuū quia bonum non vult niſi graciadei preueniatur nec poteſt niſi eum ſequaturCum ergo malos dampnat et reprobat operatur ſcd̓m iuſticiam quando vero p̄deſtinatet ſaluat agit ſcd̓m graciam ⁊ miſericordiamque non excludit iuſticiam Nullā autē neceſſitatem infert prouidēcia dei rerum euentibꝰſed ſicut ſe habent res ad vtrūlibet videlicetfieri ⁊ non fieri ſic ſe prouident̉ habere Queprouidēcia ſeu quod idem eſt preſciencia deiex ſua ſapiencia p̄ſcientis omnia anteꝙͣ ſintoīno ieuitabil̓ ē et nullo mō p̄t falli et ideooīa p̄uiſa a deo ncc̄e ē fieri qꝛ non p̄t ſil̓ eē ꝙp̄uiſa ſint et nō fiāt ſꝫ nō ſequit̉ ꝙ ncc̄io fiatSic qūoqꝫ diciꝰ me vidēte te crrere ncc̄e eſtvt curras hoc ē nō poteſt ſil̓ fieri vt videā tecurrere et nō curras et ex hoc neqͥꝙͣ ꝓueīt ꝙneceſſario curras. Vnde boeciꝰ. Due ſūt etm̄ncc̄itates ſimplex vna veluti ꝙ ncō̄e eſt oēsboīes eſſe mortales altera vero cōdiciōis vtſi aliquem ambulare ſcias eum ābulare ncc̄eeſt Hanc etiā neceſſitatē nō facit ꝓp̓a natua̓ſꝫ cōdicionis adiectio. Nulla em̄ ncc̄itas cōgʳincedere volūtate gͣdiētē ꝙͣuis eū tūc cū g̓dit̉neceſſariū ſit Que igit̉ cū fiūt carēt exiſtēdincc̄itate ead pͥꝰ ꝙͣ fiāt ſn̄ ncc̄itate futua̓ ſuntNā ſicut ſcīa pn̄ciū reꝝ nichil his q̄ fiūt itap̄ſtiēcia futuroꝝ nichil his q̄ futua̓ ſūt ncc̄itatis īportat. Eodē mō ſi qͥd prouidēcia pn̄s videt id eſſe ncc̄e eſt: tam ⁊ ſi nullā natue̓ habeat ncc̄itatē. Hec boeciꝰ. Et ideo hec duplex ēSi deꝰ preuidet hoc neceſſe euenire oꝑtet qꝛꝯiūctim vera diuiſim ē falſa et eſt ibi ncc̄itascōſeq̄nde et nō conſequētis. Exemplū huiusboecij. Si a̓qͥs videt a̓quem faciēte rota ncc̄eeſt ꝙ ille faciet rotā nec tn̄ viſꝰ eiꝰ cā ē illiꝰfactiōis. Sic deꝰ ꝓuidet mala iſtiꝰ oꝑa nectam̄ cā ē quare iſte male operet̉. Verūptn̄. fietſi ꝓuiſū ē. Qn̄ āt deus faciet a̓ꝙͣ rē non ſit īip̄o d̓o mutacō ſꝫ ī re c̓ca ꝙͣ opea̓t̉ Vn̄ qn̄ fecitp̄dicai̓ ſubu̓ſiōꝫ niniue et p̄dici mortē ezechieq̄rū neutcū accidit In talibus non mutauit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten