Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

beati em̄ miſericordes qm̄ ip̄is mīa preſtabitur Iudiciū ſn̄ mīa ei fecit mīaꝫ: Sic̄ ergo boī quibꝰ ꝑatū ē regnū a cōſtitucōe mūdianteꝙͣ fierēt ad vitā eternā erāt p̄deſtīati ſicmali mittēt̉ in ignē ꝑatū dyabolo ſuis aſtitucōe mūdi an̄qͣ fierēt ad mortē erāt p̄ſtitiEſt em̄ drā inter p̄deſtinacōeꝫ p̄ſcīaꝫ qꝛ p̄deſtīacō ē p̄cognico bonoꝝ cauſalitate eorūdēſꝫ p̄ſcīa dicit p̄cognicōeꝫ reſpcū maloꝝ ſn̄ cauſalitate pociꝰ reſidet penes libeꝝ arbitriū fitaūt cōdicōnalit̓ p̄deſtinacō dei nihilqꝫ in̄ aliqua cōdicōe p̄deſtīatū ē Predeſtinatū ē enimvt ſaluaret̉ mūdus ſꝫ aquā baptiſmatismortē filij dei Predeſtiati ſūt oēs boni ad gloriam ea tſi cōdicōe ſi fidē tenuerīt ſi caritatēſi huīlitatē ſi paciēciā ſi mīaꝫ pietatē hijsſimilia habuerīt Tales em̄ eos futuros p̄uidit qͦs deꝰ ad vitā p̄deſtiauit qͣi p̄deſtinādoeis dice̓t Ego quidē ad vitā vos p̄deſtīo ſi tn̄tales et tales fuei̓tis ſi mādata mea cuſtodieritis ſi fidē et mīam habueritis ſi ī bono inuenti fueritis. Qui ergo tal̓ vult mādata dei cuſtodire nitit̉ ideo venitad p̄deſtinacōeꝫ qꝛ ſeruat cōdicōeꝫ Noliigit̉ attende̓ ad p̄deſtinacōeꝫ dei quā ignoa̓sattēde ad v̓ba audis et intelligis Sic̄ em̄deſtinacōe ſuāa verus eſt deꝰ et mutai̓ non p̄tita et v̓ba eius vera ſūt et mutari non pn̄t Sꝫaudiamꝰ ſint hec v̓ba Peccator inqͥt qͣcūqꝫ hora ꝯu̓ſus fuerit et īgeniuerit vita viuetet moriet̉ Et iteꝝ Si volui̓tis et audicitisme tͣre cōmedetis qd̓ ſi noluei̓tis gladiusdeuoa̓bit vos Sil̓r in euāgelio Qui credidei̓tinqͥt baptiſatꝰ fuei̓t ſaluꝰ ei̓t. vero crediderit ꝯdēpnabit̉. Et iteꝝ Si dimiſei̓tis hoībꝰ pcc̄a eoꝝ dimittet vob̓ pr̄ vr̄ celeſtis pcc̄avrā ſi vero dimiſerit̓ hoībꝰ pcc̄a eoꝝ pr̄vr̄ dimittet vob̓ vrā pct̄a ec q̄ras aliā p̄deſtinacōeꝫ In hijs em̄ v̓bis oīs vite et mortisp̄deſtinacō p̄ſcīa cōſiſtit Si hec feceris eſtoſecurus crede īdubitant̓ qꝛ ad vitā eternādeſtīatꝰ es Qd̓ ſi īdurato corde hec face̓ nolueris ī hac malicia ꝑſeuerauei̓s certo ſciaste ad mortē p̄ſcitū Quāuis nullꝰ ad peccatū ſit p̄deſtīatꝰ oīs tn̄ ad gl̓aꝫ aūt adſuppliciū ē p̄uiſus Nullꝰ ergo dicat fruſtra ſeorae̓ deū alia bo facecē qꝛ p̄deſtinacō d̓inaē p̄pacō grē in pn̄ti et gl̓e in futuro ſit eterna ſic ab et̓no p̄deſtīauit aliquē ad bt̄ītudīeꝫita p̄ordīauit modū quē dae̓t ſibi illā bt̄ītudīeꝫ ſcꝫ merita ſuā ocōeꝫ. p̄deſtinacōtalit̓ ē inſtituta vt p̄cibꝰ et laboribꝰ obtineatur Et ideo fruſtra orat deū qꝛ orō ē illud qd̓ ex ordinacōe d̓ina debꝫ cōſeqͥ grāꝫ gl̓aꝫ eadē ē de om̄bꝰ alijs boīs qꝛ cadūt ſub ordine d̓ine p̄deſtinacōis Vn̄ fic̄ deus aliquemſaluandum preuidet. ſit̄ modum quo ſaluari debeat. propter hoc ſtultus ē qui dicit volofacere qd̓ mihi placuei̓t qꝛ ſi ſaluari debeo ſaluabor Vel ſi dampnari debeo dampnabor ſic̄ſtultus eſſet infirmꝰ qui diceret. volo comedece et bibere qd̓ mihi placuerit qꝛ ſi curari debeo curabor et ſi mori debeo noriar Sic em̄ inutiles eſſent medicine Sane ſi deus dimittitliberum arbitriū quod ſe habet ad vtrumlibet in malum cadere hoc non ꝑmittit niſi iuſte. Rurſus ſi preueniat per grām; nulli facitiniuriam Vnde ſcd̓m Augꝰ. Liberum arbitrium eſt libertas eligendi bonum vel malumhoc in ꝑadiſo homo habuit liberum nunc vero captiuū quia bonum non vult niſi graciadei preueniatur nec poteſt niſi eum ſequaturCum ergo malos dampnat et reprobat operatur ſcd̓m iuſticiam quando vero p̄deſtinatet ſaluat agit ſcd̓m graciam miſericordiamque non excludit iuſticiam Nullā autē neceſſitatem infert prouidēcia dei rerum euentibꝰſed ſicut ſe habent res ad vtrūlibet videlicetfieri non fieri ſic ſe prouident̉ habere Queprouidēcia ſeu quod idem eſt preſciencia deiex ſua ſapiencia p̄ſcientis omnia anteꝙͣ ſintoīno ieuitabil̓ ē et nullo p̄t falli et ideooīa p̄uiſa a deo ncc̄e ē fieri qꝛ non p̄t ſil̓p̄uiſa ſint et fiāt ſꝫ ſequit̉ ncc̄io fiatSic qūoqꝫ diciꝰ me vidēte te crrere ncc̄e eſtvt curras hoc ē poteſt ſil̓ fieri vt videā tecurrere et curras et ex hoc neqͥꝙͣ ꝓueītneceſſario curras. Vnde boeciꝰ. Due ſūt etm̄ncc̄itates ſimplex vna veluti ncō̄e eſt oēsboīes eſſe mortales altera vero cōdiciōis vtſi aliquem ambulare ſcias eum ābulare ncc̄eeſt Hanc etiā neceſſitatē facit ꝓp̓a natua̓ſꝫ cōdicionis adiectio. Nulla em̄ ncc̄itas cōgʳincedere volūtate gͣdiētē ꝙͣuis tūc g̓dit̉neceſſariū ſit Que igit̉ fiūt carēt exiſtēdincc̄itate ead pͥꝰ ꝙͣ fiāt ſn̄ ncc̄itate futua̓ ſunt ſicut ſcīa pn̄ciū reꝝ nichil his fiūt itap̄ſtiēcia futuroꝝ nichil his futua̓ ſūt ncc̄itatis īportat. Eodē ſi qͥd prouidēcia pn̄s videt id eſſe ncc̄e eſt: tam ſi nullā natue̓ habeat ncc̄itatē. Hec boeciꝰ. Et ideo hec duplex ēSi deꝰ preuidet hoc neceſſe euenire oꝑtet qꝛꝯiūctim vera diuiſim ē falſa et eſt ibi ncc̄itascōſeq̄nde et conſequētis. Exemplū huiusboecij. Si a̓qͥs videt a̓quem faciēte rota ncc̄eeſt ille faciet rotā nec tn̄ viſꝰ eiꝰ ē illiꝰfactiōis. Sic deꝰ ꝓuidet mala iſtiꝰ oꝑa nectam̄ ē quare iſte male operet̉. Verūptn̄. fietſi ꝓuiſū ē. Qn̄ āt deus faciet a̓ꝙͣ non ſit īip̄o d̓o mutacō ſꝫ ī re c̓ca ꝙͣ opea̓t̉ Vn̄ qn̄ fecitp̄dicai̓ ſubu̓ſiōꝫ niniue et p̄dici mortē ezechieq̄rū neutcū accidit In talibus non mutauit