quare factus eſt homo; cognoſcit qͥa meritoquaſi peccans condemnetur qui iuſticiam nonfacit Hec criẜ. Sic̄ aūt melius eſt opera mīecirca animā quam circa corpꝰ facere. ſic peiꝰeſt ea circa animā quam circa corpus neglige̓Vnde criẜ. Si hec corꝑaliter corꝑibus nonpreſtare impietatis eſt que et ſi accipiunt exnō pn̄t viuere ſemꝑ putas quāte impietatiseſt hec om̄a ſpūaliter animabus ꝑiclitātibꝰnoſi miniſtrare que poterant viuere in eternūſi hec eis miniſtrata fuiſſent Quantū ei meliqꝛ eſt anima quam corpus tanto grauius eſtpeccatum animabus laborantibꝰ ſpiritales elemoſinas nō preſtare quam corporibus corꝑales. In eccleſia ergo nō ſolū pauperes corꝑaliter eſurientes aut debiles corꝑaliter aut ꝑegrini ſecundum corpus. ſed eciam ſpuāliterpauperes ſine cibo iuſticie ſine potu agnicionisdei ſine veſtimento xp̄ī. Haxīe taliter pauꝑesſunt qui corporaliter vidētur diuites eſſe qm̄plerūqꝫ in habundancia rerū īopia uiſticie īuenitur Sūt ꝑegrini ī hoc mūdo. ſunt debilesaīo ſūt mente ceci. īobediēcia ſurdi et ceterispaſſioībꝰ ſpiritalibꝰ egrotātes quoꝝ aīe oēꝫeſcā ſpiritalē abhominātes a ꝓpinqͣuerūt uſqꝫtipi ꝑͦ nulaipaad portas mortis Qui ergo nō hꝫ vnde faciatelemoſinas corꝑales faciat ſpītales ex graciav̓bi quā accepit a deo et īuenit retribucionēdignā a xp̄ō qͥ oīa tā corporalia ꝙͣ ſpitalia data qͣi ī ſe fcā cōmemorat q̄ cū homībꝰ fiūt Necdiximꝰ vt ſciāt doctores et qnͣtū bt̄itudinisſibi acqͥrāt ſi diligētes fuerīt c̓ca v̓bū et ꝙͣtumdāynacioīs ſi fuerīt negligētes. Hec criẜ Etibūt hij ſcꝫ t̓probi ī ſuppliciū et̓nū iuſti autī vitā et̓na Vn̄ criẜ ꝓpt̓ hoc vtiq̄ et hij iuſtepuniūt̉ ⁊ illi coronāt̉ et ſi decē milia bona fecerīt. grē eī hͨ ē munificēcia ꝓ tā ꝑuis et vilibꝰcelū tm̄ ⁊ regnū ⁊ tā magnū eis dari honorēHec cẜ Et̓nū ē gͦ ſuppliciū maloꝝ ⁊ ſilt̓ p̄miūbonorū Sicut eī pcc̄a actualia tranſeūt actu etremanent reatu ita bona opera tranſeūt actu etremanēt mito. Vn̄ ihe̓oꝰ Prudēs lcōr ītēde ꝙ⁊ ſupplicia et̓na ſit ⁊ vita ꝑpetua mētū deincepsnon habeat ruinaꝝ Et notādꝫ ꝙ pociꝰ ſit diſceptacō de oꝑibꝰ mīe ꝙ de oꝑbꝰ iuſticie cūtn̄ magis teneam̉ ad oꝑa iuſticie qꝛ oꝑa miſericordie faciliora ſūt qꝛ natura ad hec inclinat et ideo magꝰ arguēdā vbi deficiūt et minus r̓munerādā vbi aſſūt et gͦ ſi iſta r̓munerant̉ et alia Itē pociꝰ arguit de obmiſſione ꝙde cōmiſſione cū tn̄ maioris crimis ſint cōmiſſa et ideo magꝰ arguēda qꝛ puniēdo qd̓ mīꝰeſt innuit āpliꝰ faciēdꝫ d̓ maioribꝰ Si em̄ obmiſſa arguit multo plꝰ cōmiſſa. Itē magꝰ arguit d̓ pcc̄is ī ꝓxᵐ ꝙͣ in deū qꝛ ſi pcc̄a in ꝓxcondēpnant̉ multomagꝰ pcc̄a ī deū vt bla phemia et ydolatria Item cū ſeptem ſint oꝑa iniſericordie. vnū ſciꝫ ſepulturā mortuoꝝ de qͣ intm̄ thobias cōmēdat obmittit qꝛ minꝰ ē neceſſaria int̓ cetera oꝑa mīe Itē cū ſit mīa corporalis ⁊ ſpūal̓ pociꝰ defectū arguit oꝑm corporaliū ꝙͣ ſpūaliū qꝛ oꝑa corꝑalia ſūt euidēciora vel ꝑ hoc etiā ſignificant̉ illa Poteſt aūtq̄ri vtꝝ illa diſceptacō ⁊ ſn̄a erit voͣlis vel mētalis tm̄ et videt̉ ꝙͣ voͣlis. qꝛ vt dicit aug ꝑqͦt dies hoc iudiciū tēdat̉ incertū ē ſꝫ ſi mētaliter fieret tm̄ ſtatī expediret̉. Ecōtra quidādicūt ꝙ iudiciū erit mētale et nō voͣle alitermulto tꝑe ꝓtenderet̉. Vn̄ ī libro ſapīe Diſrūpet illos īflatos ſine voce. alij dicūt qꝛ et mētale ei̓t interiꝰ ⁊ voͣle exteriꝰ qꝛ iudicabit xp̄snō tm̄ vt deꝰ ſꝫ vt hō ideo eius iudiciū eit nōdino mō tm̄ ſꝫ hūano ex hoc aūt maius gaudiū ſenſibile bonoꝝ et maior dolor ſenſibilisre ꝓboꝝ erit. Vn̄ nō fruſtra ei̓t hoc ſꝫ vtilit̓ ſi⁊ corꝑal̓ appicō hoīm: huic opīoni adherēdodicēdꝫ ad obiectū ꝙ diſxūpet illos ſn̄ vocē excuſacōis ſufficiētis vl̓ appellacōis ſꝫ nō ſn̄ vocediſceptacōis gn̓al̓ Vn̄ et augꝰ. q̄re cauſas vl̓tāte mercedis vel tāti ſupplicij ꝑcipite r̓gnūet ite ī ignē eternū Quare illi ꝑ̄cepturi regnūEſuriui eī et dediſtis mͥ māducare Quare iſtiituri ī ignē eternū Eſuriui eī et nō dediſtis mͥmāducare Quid ē hoc rogo Vidro de hijs q̄ꝑceptui̓ ſt̓ e̓gnū qꝛ ded̓rūt tꝙͣ boī ⁊ fideles xp̄iani qͥ v̓ba dn̄i nō ꝯtēpnētes ⁊ cū fiducia ꝓmiſſa ſperantes fecer̄t hoc qꝛ ſi nō feciſſent viteipōꝝ bone ſterilitas iſta non vtiqꝫ cōueīſſꝫ Forte em̄ caſti erāt nō fraudatoe̓s nō ebrioſi abſtinētes ſe ab oꝑbꝰ mal̓ ſi hoc nō adderentſteriles r̄̓manerēt feciſſēt em̄ declina a malonon feciſſent ⁊ fac bonū Scriptū ē Sic̄ aqͣ extīguit ignē ſic elemoſina extīguit pcc̄m. Itēſcriptū ē Include elemoſinā ī corde pauꝑis etip̄a ꝓ te dep̄cabit̉ dn̄m ⁊ alia multa ſut diuini eloquij docum̄ta qͥbꝰ on̄dit̉ multū valereelemoſinā ad extīguenda et deſenda peccataProinde illis qͦs damnaturus imo plꝰ illisqͦs coronaturꝰ ē ſolas elemoſiās imputabittanꝙͣ dicēs. Difficile ē vt ſi examinē vos etapp̄bendā et ſcruter diligentiſſie fcā vrā noninueniā vn̄ vos damnē. ſꝫ ite in r̓gnū Eſuriuieī et dediſtis mihi māducare Nō ergo itis īregnū qꝛ non pcc̄aſtis ſꝫ qꝛ pcc̄a vrā elemoſinis redeiſtis Rurſus et illis. Itē in ignē eternū Sn dubio videbūt ſe iuſte damnal̓ ꝓ ſceleribꝰ et crimībꝰ ſuis. et qͣi eis dice̓t nō indevn̄ putatis ſed qꝛ eſuriui et nō dediſtis mihimāducare Si em̄ ab illis omnibꝰ vrīs frīs auerſi ⁊ ad me ꝯuerſi illa oīa crimīa atꝫ pcc̄aelemoſinis r̓deīſſetis ipē elemoſine mō libetarēt vos et a reatu tātoꝝ criminū abſoluerēt