Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſi quis eſſꝫ qui de tota ſacra ſcriptua̓ nihil aliud ſciret ſolūmō lcōnē iſtā pn̄tē hoc ſolumſibi ſuffice̓t ad ſalutē qꝛ cōtinent̓ merita etdemerita p̄mia et ſupp̓licia bonoꝝ et malorū.Cōdicōes aūt iudicis ī hoc aduētu ſcd̓o poīt oppoſitū cōdicionū eꝰ ī aduētup̓o. Veīt eiin huīlitate apl̓oꝝ pauꝑm ſocietate ꝓp̓a infirmitate ſcd̓o veīet ī maieſtate āgeloꝝ ſocietate et iudicis dignitate Venit filiꝰ hoīs ſcꝫv̓ginis ad iudiciū ī maieſtate ſua qꝛ tūc iudicaturus apꝑebit ī formā hoīs gl̓oſa in pͥmoaduētu iudicādus apꝑuit ī forma paſſibiliinfirma Vn̄ remigiꝰ. in maieſtate deitatis iudicaturꝰ adueīet ī huīlitate ſerui iudicādꝰapꝑuit Itaqꝫ tradēdus ī ꝓxīo cruci ꝓmittitgl̓aꝫ triūphātis ut ſecutua ſcādala hac ꝓmiſſione cōpēſaret et vt meliꝰ illa paterēt̉ diſcipuli et libenciꝰ ſub tāte gl̓e expectacōe. Vn̄ etcriẜ. Deꝰ maīfeſte vrīet Haīfeſte īquitcelatꝰ in corꝑe fic̓ antea vt vix etiā bonicognoſcerēt ſꝫ maīfeſtꝰ ī gl̓a vt etiā maliꝯfiteant̉ īuiti Vt ꝯtēpſerūt in huilitateꝯgnoſcat ī ptāte Et ſcire noluerūt ꝙͣ dulcis ē mīa eꝰ ſenciāt ꝙͣ gͣiis ē ira ip̄iꝰ Hec criẜIn formā hūana veīet vt ab om̄bꝰ videripoſſit Si em̄ ī forma d̓ina veīret poſſꝫ videri amalis qꝛ tal̓ viſio ē ſn̄ delcācōe maxīa quetūc ꝯpetit eis et venerit filiꝰ hoīsIn famulatū aūt eꝰ veīent oēs āgeli eꝰ eoꝓpt̓ iudicis honorē et tāꝙͣ teſtes actuū hūanorū executores ſn̄e ferede ip̄m Vn̄ criẜ.Oēs āgeli ipō aderūt teſtātes et ip̄i ꝙͣtūāmīſtrauerūt miſſi a dn̄atore ad ſalute hoīmTūc ſedebit ſr̄ ſedē maieſtatis ſue id ē ī ecc̄iain qua apꝑebit oīpotēcia ſua qd̓ ſigͥficatptātē iudiciariā xpo homī ē data Et tūcgregabūt̉ an̄ tꝙͣ an iudicē ſuū oēs gētesoīs tꝑis oīs ꝯdicōis oīs etatis qꝛ nullus poterit tūc latere vel ſe abſcōde̓ Vn̄ cciẜ Vbi illuminacō euāgelij ad om̄s gētes p̄dicata ꝑuenit tūc oēs gētes īexcuſabiles fcē ſūt et idēotūc iuſte ad iudiciū ꝯgregabūt̉ oēs Et ſeꝑabit eos ab inuitē ſcꝫ bonos a mal̓ fic̓ paſtoſegregat oues ab hedis De die ſūt ſil̓ ī paſcuis oues hedi ſꝫ in veſꝑe paſtor eos ſegregat ſic ī vita pn̄ti ſūt ī ecc̄ia ſil̓ boni mali ſꝫin veſꝑe mortis ſeu mūdi ſe ꝑabit xp̄s bonosa mal̓ ſiċ oues ab hedis Seꝑabit inꝙͣ merito oīa me ita diſcernēda loco. loca vai̓a aſſignādo voͣbulo diu̓ſis noībꝰ appellādo hos edosillos oues In ouibꝰ ītelligit̉ īnocēcia bonorūꝓpt̓ ſimplicitatē mititatē fecūditatē ī hedisintelligit̉ ꝑuerſitas malorū ꝓpt̓ feditatē īpetuoſitatē ſterilitatē Vn̄ criẜ. Dem̄ a noībꝫvniuſcuiuſqꝫ modū on̄dit hos qͥdē hedos votans. hos aūt oues vt hoꝝ qͥdē īfructificacōꝫoſtendat nullus em̄ ab hedis fructꝰ ſit hoꝝaūt multū q̄ſtū etem̄ multꝰ ouiū ē q̄ſtus alana lacteqꝫ et ab hijs ꝑturiunt̉ a qͥbꝰ vniuerſis deſertus ē hedus Et iteꝝ Oues hoīesiuſti ꝓpt̓ māſuetudinē qꝛ ip̄i neminē ledūtꝓpt̓ pacienciā qͥa ab alijs leſe fuerīt ſuſtinent Aedos aūt hoīes pcc̄ores dicit qꝛ in capris hec naturalit̓ in ſūt vicia libido ceterisaīalibꝰ ſuꝑbia rixa īuidia cōcupīa gule clamoribꝰ ſuꝑ oīa garrule. Inonibꝰ hijs vicijspcc̄ores habūdat et ideo hedis ſūt aſſil̓ati.Hec criẜ Et ſtatuet oues ſeu bonos a dextrisſuis hedos at ſeu malos a ſiniſtris. In ip̄a poſicōe dextere ſinſtre ex tūc vtraqꝫ ꝑs cognoſcere poterit cui mīa et cui miſeria īmineatVn̄ criẜ. Iuſtos quidē ad dexterā cōſtituet peccatores ad ſiniſtrā vt vnuſqͥſqꝫ meritorū ſuoꝝcondicōeꝫ ex ip̄ius loci qͣlitate cognoſcat Herito iuſtos ad dexterā collocabit qꝛ nūqͣ ꝯgnouerūt ſiniſtrā mei̓to īpios ad ſiniſtrā qꝛ nūqͣcognoſcere voluerūt dexterā ꝑtem Vias em̄a dexteris ſūt nouit d̓n̄s ꝑuerſe aūt ſūt quead ſinſtrā ſunt Et irerū. a ſimiſtris ſunt quiquerūt tꝑalia a dextris qui querūt et̓na. Vn̄et remigiꝰ In dextris eterne bt̄itudinis cōfirmabunt̉ qui amauer̄t eterna ī ſiniſtris et̓nemiſerie qͥcupierūt pn̄cia. ip̄a trāſitoīadei dona reſpectu eternoꝝ dicunt̉ eſſe ſiniſtraeterna vero in dextera qꝛ ſūt pociora Hinc eſtillud Cor ſapiētis in dextera eꝰ et cor ſtulti inſiniſtris illiꝰ. Tūc dicet rex hijs a dextriseius erūt id eſt bonis Hic dicit filiꝰ hoīsſicut ſupͣ ſꝫ rex. ad cuius apicem ꝑtinet ſubditos rege̓ leges condere trāſgreſſores legis punire; obſeruatores pmmare. qd̓ tūc apꝑebitmaīfeſte Tūc non q̄ret pylatus. ergo rex estu Tūc non dicēt iudei habemꝰ regē niſi ceſarē Dicet inꝙͣ rex Venite benedcī prīs meiid ē a prē meo a prē bn̄dcōeꝫ grē accepiſt̓qꝛ niſi bn̄dcī pͥmo grāꝫ et meritū vocant̉ad beatitudīeꝫ eternā et pimū dat dn̄spacē eternitatis niſi ſupͣ pacē pectoris Vel ſecūdū Rab̓. Dicūt̉ benedci qͥbꝰ boīs meritisdebet̉ et̓na benedcō poſtidēte et̓naliter tenēteꝑatū vob̓ regnū celorū locū ſcōꝝ a cōſtituciōemundi Vbi Criẜ. Anteꝙͣ em̄ vos naſciremīait hec cob̓ ꝑ̄ꝑata ſūt et paptata qꝛ vidi vostales futuros Scd̓m remigiū. rex regū ſn̄ ſtrepitu verborū loquet̉ id eſt manifeſtabit cōſciencias merita dicetqꝫ collacōeꝫ gl̓e veītebeneficō prīs mei ꝓmoti ad obtinēdū regnūvite p̄deſtīatū vob̓ a ꝯſtitucōe md̓i. r̓migian̄ mūdi ꝯſtitucōeꝫ ꝑatū fuit p̄deſtinacōꝫ acōſtitucōe mūdi creacōeꝫ ab aſcenſione peraꝑicionem. Attende hic dulciſſimā inuitacōꝫdomini dicit. Venite benedicti patris mei