Alius didicit artē qua paſcit̉ ipſa ars ei intalēti accepcōe t̓putat̉ Aliꝰ familiaritatis locum apud diuitē meruit talētū ꝓfecto familiaritatis accepit. Habens igit̉ ītellectū curetoīno ne faceat. Habens reꝝ affluēciā vigiletne a mīe largitate torpeſcat Habens arte q̄ regit̉ magnoꝑe ſtudeat vt vſū atꝫ vtilitate illius cū ꝓxīo ꝑciat̉ loquēdi locū apud diuitehabens ꝓ pauꝑibꝰ intercedat. Tm̄ qͥppe abvnoqͦꝫ nr̄m venturꝰ iudex exigit ꝙͣtū dedit;Cōſideremꝰ gͦ q̄ accepimꝰ atqꝫ ī eoꝝ erogacōe vigilemꝰ Nulla nos abſpūali oꝑe t̓renacura īpediat ne ſi in t̓ra talētū abſcōdit̉ talētidn̄s ad iracūdia ꝓuocet̉ Vn̄ et augꝰ. vnuſqͥsqd̓ hꝫ p̄ſtet alteri qͥdqd̓ plꝰ hꝫ largiat̉ inopAliꝰ hꝫ pecunia paſcat pauꝑeꝫ veſtiat nūdūedificet ecc̄iaꝫ oꝑet̉ de pecuīa qdqͥd boni p̄tAliꝰ hꝫ ꝯſiliū r̓gat ꝓxᵐ pellat tenebras dubitacōis luce pcc̄oris Aliꝰ hꝫ doctrinā eroget d̓cellai̓o dn̄i mīſtret cōſeruis cibaria cōfortetfideles reuocet errātes q̄rat ꝑditos ꝙͣtū p̄t faciat Et qd̓ ſibi erogēt pauꝑes. alius claudopedes accōmodet. aliꝰ ceco ſuos ocl̓os ducesv̄beat: aliꝰ viſitet infirmū. alius ſepeliat mortuū Sūt iſta ī om̄bꝰ vt prorſꝰ difficile īueniat̄ aliqͥs q̄ nō hꝫ vn̄ aliqͥd alteri p̄ſtet Et illd̓extremū ⁊ magnū qd̓ ait apl̓us inuicē oneravrā portate ⁊ ſic ad īplebitis legē xp̄i Vn̄ etiācriẜ. oīa inferamꝰ ad ꝓxīoꝝ vtilitatē. talētaem̄ hͨ ſūt vniuſcuiuſqꝫ v̓tꝰ ſiue ī peminēciaſiue ī pecunijs ſiue ī doctrīa ſiue in qͣlicūqꝫ tl̓inegocō Nullꝰ dicat qm̄ vnū talētū habeo etnō poſſū facere p̄t et ꝑ vnū aꝓpbatꝰ eē Nōem̄ es vidua illa pauꝑior nō es petro ⁊ iohāne ruſticior q̄ et ydiote et illāti fuerunt ſꝫ tn̄qm̄ deſideriū mōſtrauer̄t ⁊ ad coēm vtilitateoīa fecerūt celos app̄hender̄t Nichil eī ē itadeo amicū ſic̄ ad coēm utilitatē viuere ꝓpterhoc ſermonē nob̓ dedit deꝰ ⁊ manus ⁊ pedes⁊ corꝑis v̓tutē ⁊ ītellectū ⁊ ſenſū vt oībꝰ hijset ad nr̄am ipōꝝ ſalutē et ad ꝓxīoꝝ vtilitatēvtam̉ Nō opus ē multis h̓ nob̓ ſermonibꝰneqꝫ lōga circuicōe Inſtat em̄ beatus paulꝰrōciniū ferēs ⁊ dicēs. diſſolui et cū xpō eē melius ē. manere aūt in carne magis ncc̄m ē ꝓpter vos. ⁊ ei q̄ ad xp̄m erat diſceſſioni p̄poſuitꝓxī edlificacōe Hoc em̄ maxīe eſt eſſe cū xpōvolūtatē eꝰ face̓ Volūtas at eꝰ nichil ē ita ſic̄qd̓ expedit ꝓxīo. Si em̄ in ſcl̓aribꝰ nullꝰ ſibiip̄i viuit ſꝫ et artifex et miles et ag̓cola et negociator ad id qd̓ cōmunit̓ expedit ſūt et adqd̓ ꝓxº ꝓdeſt ꝯficiūt vniu̓ſi. ml̓tomagꝰ in ſpūalibꝰ hoc oꝑtet facere hoc eī maxīe ē viue̓. q̄ſibi ip̄i viuit ſolū et om̄s deſpicit ſuꝑfluꝰ eſtet neqꝫ homo neqꝫ generis noſtri. Hcc̄ criẜEx p̄dictis videtur ꝙ aliquis fidelis in caritate manēs q̄ abſqꝫ ſud ſcāndalo vtil̓ ē vel eſſepoſſꝫ ꝓximis qͦ ad vitā et̓nā peccat mortaliterſi ſe trāſfert ad heremū vel monaſteriū vbi alios n̄ īſtruit v̓bo vel exēplo nec curā ꝙͣ poſſiet deberet circa ꝓximos gerit. qꝛ ita abſcōdᵗtalētū ⁊ ē ẜuꝰ piger. de īfirmis eī n̄ loqͥmur q̄de facili ſcādalizāt̉ qꝛ eis ē tutū fuge̓ ꝯſorciūpuoꝝ ⁊ laq̄os diaboli. Sꝫ ecōtra videt̉ qꝛ p̄ualet actīe ꝯtēplatīa. Doīnꝰ em̄ dicᵗ marthemariā optimā ꝑtē elegiſſe q̄ nō aufert̉ ab eaEt ihero. ī pluribꝰ locis epl̓aꝝ ſuaꝝ uſqꝫ adrop̄fert actīe ꝯtēplatīaꝫ ⁊ viros religioſos etml̓tis vtiles vocet ad heremū qͣi nichil boniī md̓o agerēt habito r̓ſpectu ad vitā moachorū ⁊ anachoritaꝝ In hijs ergo neceſſariū videt̉ vt qͥſqꝫ vires ſuas cōſideret ⁊ ad qd̓ opꝰip̄e ſit aptior pēſet. Si cm̄ ad ꝯtēplatiaꝫ abilior ⁊ ad orādꝫ d̓uocior tute ſe trāſferat ad heremū oraturꝰ ꝓ ſe ⁊ alijs. Et ita plus ꝓderiteis in heremo ꝓ ip̄is orādo ꝙ ī md̓o eis p̄dicādo nͨ abſcōdit pecuīaꝫ dn̄i ſui ī t̓ra ſꝫ ī dn̄olicet n̄ p̄dicet qꝛ talēta oracōis ⁊ deuocōis inqͦ āpliꝰ valꝫ ⁊ meliorē ſe ſētit ōnibꝰ erogatnec piger dici debꝫ qͥ totꝰ in ſcā deuocōe ⁊ oracōe ieiunijs vigilijs ⁊ fletū ē. Verūptū ſi qͥsvideret gregis ſibi ꝯmiſſi ꝑiculū immine̓ etnullū ydoneū ī curā gregis ſibi ſucceſſuꝝ. ꝑiculū eſſꝫ gregē deſere̓ et ad heremū ſe trāſferre licet abilior ad orādū ſit dūmō de ſuo ſcādalo ſi p̄ſuat. Prelatꝰ qͥdē qͥ ydoneꝰ ē ad p̄dicādū ⁊ plures inſtrue̓ p̄t ac ſibi ⁊ ālijs in tl̓iofficō vtil̓ ē tl̓is fr̄nam caritatē nō obẜuatſi ppl̓m ſibi ꝯmiſſū celinq̄ret ⁊ ſe ad heremūtrāſferet. cū vtilior ī agro p̄dicacōis ꝙ ī heremo eſſe poſſit. In hijs vero quenqꝫ ī caritatemanētē ſp̄s ſanctꝰ intꝰ docebit qͥd ei meliꝰfaciendū ſit et ſolliciti circa hec inquiſitorisqueſtioni ſatiſfacietCracioomine ib̓u xpē qͥ nob̓ tua dona miſericorditer tradidiſti monēs vt vigilātes etſolicite agētes ex eis fructū afferaꝰ dam indigno ſeruo tuo de donis a te receptis vigilāter negociai̓ ⁊ ea ꝑ fructꝰ bonoꝝ oꝑm ml̓tiplicare eiſqꝫ ad tui glāꝫ ꝓximi edificacōꝫ et meiꝑfectōꝫ ſic bn̄ vti vt cū ẜuis tuis bonis ⁊ fidelibꝰ merear r̓munerai ac te iubēte itrae̓ gaudiū felicitatis et̓ne et ſuſciꝑe q̄ p̄paraſti diligētibꝰ te bone iheſu. AmenDe vētilaciōe aree in extremo iudicō Cap̄. LOſtremo ponit t̓ciam ꝑabolā q̄ pertīet ad actīos qͦrū eſt ſe exerce̓ inactibꝰ mīe ꝓ qͦrū exercicio vigilāres in tl̓ibꝰ remunea̓būt̉ deſiſtences āt a talibꝰ cōdēpnabūt̉ ⁊ deſcribit vētilacōꝫ aree q̄ fiet in extremo iudicio ac modꝫ ipſiꝰ diuini iudicij. De hoc euāgelio dicit aug