De electoꝝ ꝯſolacione et aꝓpinquantē redettione et de ſimilitudīe ficuluce Ea XEIHIIEinde poſt p̄miſſa contra re ꝓbos dicta mox ad electoꝝ cōſolacōeꝫ dn̄s cōuertit verbaq̄a dies iudicij licet reꝓbisſit terribilis tn̄ electis debeteſſe cōſolabil̓ tūc em̄ ad gloriam trāſferent̉ optata. vn̄ hortat̉ eos dicēsHijs autē ſciꝫ ſignis p̄dictis fieri incipiētibꝰ⁊ apꝑntibꝰ ſcꝫ cū plage mūdi crebreſcūt cū terror iudicij cōmotis utibꝰ oſtendit̉. cū peccatores tabeſcēt p̄ timore et expectione maloꝝvos electi reſpicite ꝑ fidē id eſt diligēter attēdite et mentis oculos aꝑite credēdo et nullatenus dubitādo ⁊ leuate ꝑ ſpem capita vrā ideſt mentes vrās a terrenis ad celeſtia expectacōe gaudioſa erigite ⁊ corda vrā exhilerateac gaudēte cū leticia q̄ in triſticia fuiſtis qm̄poſt tribulacionē horū dieꝝ poſt p̄ſſuras ⁊ terrores maloꝝ aꝓpinquat redēpco vrā plena ⁊ꝑfecta quam expectatis qꝛ dum finit̉ mūduscuiꝰ amici nō eſtis ꝓpe eſt redempcō inꝙͣ veſtra id eſt ſact̓noꝝ ſꝫ ecōtrario a ꝓpinquabit ꝑdicio maloꝝ Hec aūt r̓dempcō erit plena abomnibꝰ malis liberacō tunc enim ab omnibꝰſeruitutibꝰ ſcꝫ pcc̄oꝝ alligacōe fomitis infectione ſenſuū illectione paſſionū infeſtacōe demonū tēptacōe maloꝝ hominū ꝑſecucōe neceſſariorū ſollicitudine et ab omnibꝰ huiuſmodierimus liberi qn̄ ponem̉ in libertatē filioꝝ glorie filioꝝ dei Hec enim redempcō nō eſt aliudniſi ꝑfecta libertas aīe et corꝑis ut tunc iuſtidicere poſſint xpo. illud apocal̓ Occiſus es etredemiſti nos deo nrō in ſanguīe tuo ⁊ feciſtinos deo nrō regnū Hoc qͥppe ad ꝯſolacōnemelectoꝝ cedit ꝙ videant xp̄m venire vt eis p̄mia largiat̉ que ſuis ꝓmiſit. Sꝫ ve vob̓ anibicioſis qui pͥmas cāthedras diligitis ſciꝫ q̄ad dignitates accedere vel ī ip̄is dignitatibꝰdiligitis ꝑſeuerare qꝛ tūc non erit vobis parsneqꝫ ſors in ſermone iſto nec cū electis cōſolacionam xp̄m iudicē veniente non ſibent̓ necgaudenter videbitis q̄ nūc preeſſe ⁊ iudiceseſſe diligitis Qd̓ bene greg̓. in moralibꝰ atteſtat̉ dicens Nā cui eſſe nūc iudicē libet huicvidere tūc iudice non libet Non dicit qͥ iudexeſt ſꝫ cui eſſe iudicē libet animū videlicet nongradū redarguēs et ad volūtatē non ad factūvituꝑacōeꝫ referēs Quis aūt cogitae̓ vel dicere valeat q̄ tūc leticiā boīs ⁊ qͥ tūc triſticia malis erit. vng̓gꝰ. Qui deū diligūt ⁊ mūdi fineaudere atꝫ hilareſce̓ iubent̉ qͥa videlicet eūquē amāt mox īueniūt dū trāſit is quē nonamauerūt. Abſit em̄ vt fidelis quiſqꝫ qͥ deūvidere deſiderat de mūdi ꝑcuſſionibꝰ lugeatquē finiri eiſdem ꝑſecucionibꝰ/ ſuis non ignorat. Scriptū namqꝫ eſt. Quicumqꝫ volueritamicus eſſe huius ſeculi inimicus dei conſtituetur Qui ergo aꝓpinquāte mundi fine nongaudet amicum ſe illius eſſe teſtatur ac perhoc inimicus dei eſſe cōuincitur: Ex mundiem̄ deſtructione lugere eorū eſt qui radicemcordis in eius amore plantauerūt qui ſequentem vitam non querunt. Hec Greg. Dicitautē hec ad diſcipulos nō tamꝙͣ ad eos quidurare deberent in vita iſta vſqꝫ ad mūdi terminum ſed quaſi vno corpore exiſtēte ipſis ⁊nobis et poſteris vſqꝫ ad cōſūmacionē mundi credituris ī xp̄m. Quāuis ergo diē illamnemo ſciat ꝓxima tamē eſſe clubitare nō poterit poſtꝙͣ tāta et talia ſigna fieri incipientCuius rei gracia ſubdit parabolam id eſt ſimilitudinē ad ꝓpoſitum ꝯgruam de ficulnea etalijs arboribꝰ. Sicut enim ex pullulacione etfructu folioꝝ et floꝝ in arbore ꝓpe eſſe eſtasagnoſcit̉ ita ex ruina mundi que fructꝰ eiuseſt et ſignis p̄dictis ꝓpe eſſe cognoſcit̉ aduentus iudicis et regnum dei qͥ eſtas erit iuſtis ex hieme et peccatoribus hiems ex eſtateScd̓m criẜ plus de ficu ꝙͣ de alia arbore ſimilitudinem ponit quia pene poſt omnes arbores vernat et ſic magis ē vicino eſtatē nūciatVel ſimilitudinē a ficū ſumit quia illa ſi mala eſt. mala eſt valde ⁊ ſi bona ē bona eſt velde ſic iudicium valde malum eſt malis ⁊ vylde bonum eſt iuſtis vel qͥa dulcedo ficus dulcedinem futuroꝝ ſignificat gaudiorū ac ſimilitudine. ſecūdū Greḡ deſpiciendꝰ inundusoſtendit̉ cuius fructus ruina eſt. qꝛ ad hocrreſcit vt cadat ad hoc germinat vt quecūqꝫgerminauerit cladibus conſumat Moraliter homo arboribus in hoc aſſimulatur qͥaſicut arbores poſt hyemem fructificāt ⁊ eſtate fructus colligitur ſic homo poſt tribulacionē fructum habet qui per toleranciam paſſionum acquiritur et hic fructus in eſtate claitatis ct̓ne colligit̉. Et cōuenient̓ regnū dei cōparatur eſtati. pͥmo quia eſtas eſt tempꝰ lucidūſic regnum celorum. ſecūdo quia eſtas eſt tēpus fructiferū ſic in regno celorum. tercio qͥaeſtas eſt tempus iocundum ſic regnum celorum: quarto quia eſt tempꝰ tranquillum ſicin regno ceſſabit nubilum tribulacionū. Etconfirmans premiſſa aſſercione certificatoriaſubiungit. Amen id eſt vere dico vobis quianon preteribit generacio hec id eſt non deficiet hec ſexta etas omnium hominum malorum et bonorum hoc eſt genus humanum velſpecialiter generacio hec ſciliꝫ iudeorum quenon deficiet ex toto quia poteſt op̄pmi et diſꝑgi non tn̄ deſtrui et annichilari ob memoriā