magnum ſignancia et prodigia hominibusadmiranda que digito ꝓduntur et ꝓpter atmiracōnem demonſtratur vel ſigna que aliqͥdſignificant de preſentibus ⁊ prodigia que aliquid produnt ⁊ manifeſtant de futuris quiavirtute demonū multa miracula fieri poſſentquando deus ꝑmittit ita vt in errorem ducantur ſi fieri poteſt etiam electi et predeſtinati id eſt ſi aliquo modo fieri poſſet vt dei prefinicio mutaretur. Sed non ſeducuntur quiapire non pn̄t quos deus ad vitam preordinauit Vnde gregꝭ. Quia electorū cor et trepidacogitacione concutitur et tamen eorū conſtancia non mouetur vna ſentēcia dominus vtrūqꝫ complexus eſt. Quaſi em̄ iam errare eſtin cognicione titubare ſed ſi fieri poteſt ſubiūgitur quia fieri non poteſt vt in errorem elācapiantur Hec temporibꝰ anticriſti ꝓprie cōruunt Cuius em̄ non paueat et concūciaturfides quando non ſolum tormenta crebrioraet acerbiora ꝙ prius conſueuerāt inferētur fidelibus ſed quod grauius eſt ſignorū quoqꝫoperacio eos qui ſuſtinebūt cōcōmitabit et ꝑſecutor veritatis erit oꝑator v̓tutis idemqꝫ ipſe qui tormentis ſeuit vt criſtus negetur ꝓuocat miraculis vt anticriſto credatur. Necmirum ſi iſta tunc mali oꝑant̉ quando a deopermittunt̉ Soluetur em̄ vt ait Augꝰ. tuncſathanas ⁊ ꝑ anticriſtū in omni virtute ſuamirabiliter quidē ſed mendaciter oꝑabitur.Vnde G regꝰ. Penſemus que erit hūane mentis illa temptacō quando pius martir et corpus tormētis ſubicit ⁊ tamē ante oculos eiꝰelxi nuſtliulumimiracula tortor facit Et Criẜ. Sicut in aduēxxiii lnadotluaatu criſti ante illum ꝓphete et cum illo apoſtovū inc ntn tr imli in ſpiritu ſancto faciebant virtutes ſic et īlia dludin xximaduētu anticriſti ꝑ̄ſeudo criſtiam et ante illūet cum illo inſpiritū maligno faciēt virtutesEt ſubiūgit Vos ergo vidēte ecce p̄cedixi vebis oīa vt preſcij vigiletis quia moniti eſtis.xai iſQuaſi diceret. Ad hoc iſta predico nūc vt caix aiiſueatis pro tunc ꝑicula et ꝑicula ſequencia p̄uideatis. qꝛ premoniti eſtis: et vt minus nōceant vobis iacula que preuidiſtis Vn̄ CriẜPropterea dicit ecce predixi vobis vt excuſacionem ignorancie tollat ab omnibꝰ et precedens conteſtacō preuidere faciat pena ſequētem. Miſericordia em̄ eſt mandatis preuenire ꝑiculum. Non vult em̄ quemꝙͣ ꝑire q̄ omnibus monſtrat ꝑdicionis aduentū Hec criẜNoneſt igitur credēdum alicui vel de ꝑſonavt ipē ſit criſtus vel de tempore futuri iudicijneqꝫ fides adhibenda hijs q̄ calculant et certūtempus determinant quando deus venturusſit quia hoc a nemine poteſt ſciri vel obſcruari Vnde interrogatus dominꝰ de aduentu regni dei reſpondit. Non venit regn̓um dei et dies iudicij cum obſeruacōne ſcꝫ temporis neqꝫab angelis neqꝫ ab hominibꝰ poteſt obſeruari quando veniet Per aduentum regni dei intelligitur aduentus ad iudicium quia venicitanꝙͣ rex ad iudicandū et qꝛ tunc manifeſtabitur dei regnum et ceſſabit omne aliud regnum Et addit Ecce em̄ regnum dei intra voseſt quia donum gracie eſt in mente. Regnūgracie intra nos eſt qn̄ omnes vires et motꝰin nobis diuine gubernacōm obediūt Secusquando rebellant Ac ſi dicat Non curetis ſcire quando veniat regnum dei et obmittite qſtionem de regno glorie qꝛ eius aduentus ſciri non poteſt ſed querite regnū grē quod intravos eſſe poteſt ⁊ ꝑate vos intra vos ꝑ fidem cūdilectione oꝑantem quia intra vos eſt regnūdei Nam in nobis cum dei grā eſt vt regnumdei capiamus niſi nos obicem ponamꝰ. Vbinota ꝙͣ triplex eſt regnum dei Primū eſt circa nos vel in quo nos ſciꝫ regnum militantiseccleſie Secundū intra nos ſcꝫ regnū grē quovidelicet deus regnat in anima; Tercium eſtregnū glorie quo deus regn̓at cum ſanctis ingloria Vel regnū dei dicit ſeip̄m in cordibusfidelium regnantem Vnde Beda. Dicit regnum dei intra fideles poſitū qui em̄ qn̄qꝫ venturus eſt iudex omniū nunc etiam regnat incordibus fideliū Vn̄ et Ancelmꝰ. Qui vereiuſtus eſt deum ī ſe manente habet Templūenim dei ſanctum eſt qd̓ eſtis vos. Vt ait apoſtolus. Summa igit̉ diligencia conſiderandum eſt cum ꝙͣta rōne et reuerēcia ſenſus noſtros et membra corporis noſtri monere debemus quibꝰ diuinitas ipſa preſidet Demusigitur vt dignū eſt inhabitatori omne imperium cordis nr̄i vt nichil ei repugnet in nob̓ſed omnes cogitacōes et voluntatū motus omnia verba et vniuerſa oꝑa noſtra illius nutūattendāt eius volūtati deſcruiant ad rectitudinis eius regulā dirigant̉. Sic̄ em̄ vere regnum eius erimus et ipē in nobis manebit etnos in illo manentes bene viuemꝰ Vos eſtisait apl̓us corpus criſti et membra de mēbrisSerua igitur corpus ea dignitate qua decetOculi tui oculi criſti ſunt Nō igitur licet tibioculos criſti ad aliquas vanitates cōſpiciendas dirigere Os tuum os xp̄i eſt. Non ergolicet tibi os xp̄i non dico ad detractiones nōdico ad mēdacia ſed neqꝫ ad ocioſos ſermones aꝑire quod ad ſolas laudes dei ad edificacionem proximi debes ꝑatum habere Sic d̓ceteris criſti membris tue cuſtodit cōmiſſusintellige Hec Ancelmꝰ. Deinde ſubiungitSi ergo dixerīt vobis ecce in deſerto eſt xp̄sſcꝫ tanꝙͣ homo religioſꝰ in loco deſerto quaſi