in aere conculcaret. Figure vero conueniebatqua dominus ſerpentem in deſerto fieri precipiebat quia ſicut ille ſerpens exaltatus fuitin palo ita et dominus in cruce. Cum autemdominus tanta ⁊ tam magna ſigna feciſſet cōram eis in miraculis et in doctrina et in reuelacione ſecretorum cordis et futurorum contīgencium per que declarata erat diuinitas eiꝰnon tamen credebant in eum ſcꝫ pro maīoriꝑte et in hoc complete ſunt ſcripture ꝓphetarum eorum obſtinacionem et excecacionē pretendencium. Conſueuerant enim dicere quodſignum oſtendis nobis vt credamus tibi ſecce cum tanta ſigna feciſſet non credideruntei Verūptamen ex principibus id eſt ex legiſperitis et ſacerdotibus crediderunt tunc in eūpropter mira cula et implecionem ſcripraturūſicut et nychodemꝰ vnus eorū qui alias vinerat ad iheſum nocte et gamaliel et ioſephab arimathia ⁊ alij ꝙͣ plures ſꝫ propter pharizeos non confitebātur manifeſte timentesne de ſynagoga eicerentur quia iam conſpirauerant ꝙ confitentes ipſum eſſe criſtum deſocietate iudeorū expellerent̉ quod apud eosvalde ignominioſum erat Eiectio em̄ de ſynagoga reputabat̉ magna ſicut apud nos cieētio per excōmunicacionem de eccleſia: Cauſavero et radix huius defectus ſcꝫ quare non cōfitebantur erat ſuꝑbia et inanis gloria dilexerunt enim gloriam hominū ⁊ honorem mūdanum in dignitatibus et laudibꝰ humanismagis ꝙͣ dei gloriam et meritum pro dei gloria ſperandum cui ſoli debetur honor et gloriaEx hoc enim ꝙ publice confitebātur amittebant gloriam hominū licet ex hoc conſequerentur gloriam dei. iſti autem magis elegerunt priuari gloria dei nolentes publice confiteri qm̄ gloria hominum cupientes a munidanis honorari non attendentes ad dictumapoſtoli. ſi hominibus placerem criſti ſeruꝰnō eſſem Iſti hodie multos habent ſequacesſciꝫ pro mundi gloria ſe et ſua ꝓdigaliter exponentes et parum aut nichil pro dei gloriapromerenda facientes. Vnde eorum fides inſufficiens erat non enim ſufficit corde credire ad iuſticiam ſed oportet etiam ore confitei̓ad ſalutem. Et in hoc humana gloria eſtꝑuipendenda et omnis pena pacienter tolerāda quia omnis pena q̄ ꝓ iuſticia ſuſtinet̉ eſtmneritoria vt cū apoſtolo quilibet dicat Nichiautem abſit gloriari niſi in cruce domini noſtri iheſu criſti per quem michi mundus crucifixus eſt. et ego mundo Scd̓m aug. dominus crutem ſuam in frontibus credenciū fixit vbi quodammodo ſedes eſt verecundie vtde nomine eius fidelis non erubeſcat. et ma-gis dei gloriam ꝙͣ hominum diligat. Vndeille qui euangeliū legit et etiam illi qui audiunt ſigno crucis ſe ſignant Poſt hec aūttandem dominus iheſus qui ſcrutatur cordahominū cognoſcens furorem illorū et maliciam quam iam de eo occidendo conceꝑant etvolens eos preuenire non exſpectauit vt in opus exirent ſed abijt recedendo a ꝑſecutoribꝰſuis quia iam non recipiebant eius doctrināet abſcondit ſe ab eis mitigans illorū inuidiam et furorē quia nondū venerat hora paſſionis ſue In quo nobis exemplum dedit vtcum de aliquorum malicia nobis conſtat etiāanteꝙͣ patrare opere temptent fugere debeaꝰAbſcōdit ſe ab eis faciem cogniconis ſue eisſubducendo qd̓ excecacionem eorum et tranſitum fidei a iudeis ad gētes ſignificabat Etcum veſpera facta eſſet egrediebatur dominꝰcum diſcipulis duodecim de ciuitate ⁊ redijtin bethaniam ibi mites et iuſtos d̓ regno deidocens: in die contra peruerſos ⁊ malos aſpere loquens eosqꝫ pro moribꝰ prauis redarguens et nos eū in hoc imitari erudiēs. OrōOmine iheſu criſte da michi vt nonſolum folia hoc eſt verba ⁊ eſtimacionem iuſticie ſed vt fructus operumhabeam ne a te vnꝙͣ maledictionem incurrāDa michi vt tanꝙͣ verus tuus miniſter promodulo meo te ſequar vt vbi tu es et ego elſe merear Trahe me poſt te iheſu bone nō trahat dulcedo ſeculi ſꝫ trahat me ſuauitas amoris tui. Sic tecum in celo iugiter intēcio meaſit mecum in terra continue ꝓtectio tua. Adheream tibi inſeꝑabiliter ſeruiam tibi perſeuerant̓ queram te fideliter inueniam te felicit̓poſſideam te eternaliter rex meus ⁊ deus meus. Amen.De duobꝰ filijs quorū vnusin vineā iuit aliꝰ ire neglexit Ea. XXX HT cum tercio ſabbati hoc ēferia tercia iterum mane reuertendo ad ciuitatem iheruſalem tranſiret dominus etdiſcipuli eius circa locum ubiipſe maledixit ficulnee viderūt diſcipuli arborem aridam factam a radicibus. id eſt a fūdamentis que erant ſaterdotes et ſcribe ampliꝰ ꝙͣ prima die ⁊ mirati ſūtde ſubita arboris exficcacōe. Nec mirū ſi cōtinu̓o aruit qꝛ ſermo domī maledicētis quaſiflāma ad radices eiꝰ deſcēdit. Et cū veīſſet ītēplum: id ē in atriū tēpli vbi ꝯueniebāt homines ad orandū et verbū dei audiēdū vt doceret oraret et exēplū daret acteſſerūt nō vtdocerentur cum populo ſed vt docentem capirēt in verbo ad deum docentem. id eſt dumdoceret quando precipue impediēdus nō erat