Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vt recipiāmus magnā. ſeminemus in benedictione. vt metamus benedictionē: ſed quiparce ſeminat ꝑce et meret. Si bene diſpenſamus bona minora ſcꝫ fortūe et nature merebimur promoueri ad bona maiora. ſcilicet gͣcie et glorie.OractoO mine iheſu chriſte animam meamfac virtutū villam ne villicus tuus racio mea diſſipet bona tua michi credita. quia poſt mortē neſcio quid mei̓torij faciāRemitte michi centum cados olei quos tibidebeo per contemplacionē et centū choros tritici quos tibi debeo per operacionē ⁊ amici tuipauperes qui te diligunt et tibi conformant̉fiāt mei apud te interceſſores aduocati et patroni vt cū defecero ꝓprijs meritis et ab hacvita recipiar meritis eorū et ſuffragijs in domos ſuas ſcꝫ in eternā et dilecta in tabernacula. AmenDe diuite epulone et lazaro mendicoCapitulū. XVIHarizei autem qui erant auari audientes dominum iheſūde contemptu mundi ⁊ contra auariciam diſputantē achomines ab appetitu diuiciarum retrahentem ⁊ ad faciēdum elem̄oſinas inducentem deridebāt eumquaſi irracionabiliter loqueretur et cōtrarialegi ꝓphetisqꝫ p̄ciperet vbi multi ditiſſimideo placuiſſe leguntur. et obſeruatoribꝰ legbona temporalia promittunt̉. non attendentes quia in lege carnalibꝰ minora ꝓpter regnum terrenū et in euangelio ſpiritualibꝰ maiora ꝓpter regnum celorū iure precipiuntur ⁊ideo inter legem et euangeliū ſicut promiſſionum ita ⁊ preceptocū debere eſſe diſtanciāIbi nanqꝫ dictum eſt ſi volueritis et auclietitis me bona terre ꝯmeditis hic vero beati pauperes ſpiritu quoniā ipſorum eſt regnū celoꝝItem lex non promittebat tempoa̓lia tanꝙͣprincipale premiū ⁊ ideo vbicūqꝫ ī ſacra ſcriptura ꝓ actibꝰ virtutum promittunt̉ bona tēporalia. ſub illis intelligunt̉ bona ſpiritualiaet eterna tanꝙͣ principaliter promiſſa. Nectemporalia ſic promittuntur ad malum vſum ſicut pharizei iſta ad defenſionem ſue auaricie male inducebant. ſed ad bonum quiailli qui bone vtuntur diuicijs nō ſeruiunt eisnec demoni per eas temptati. ſed magis ecōuerſo diuicie ſeruuiūt ipſis quia ſunt eis iuuamenta virtutis. et tales fuerunt abrahamet alij diuites qui deo ſeruierūt et placuerūtin eis. Vnde occurrit eis dominus confutanset redarguens eos de vana gloria et de auaricia dicens. Vos eſtis qui iuſtificatis vos coram hominibꝰ auariciam veſtrā predicto mō̓falſe colorando. ⁊ operā veſtra vt ab hominibꝰvideamini faciēdo. deus autem cui omnia nuda et aperta ſunt nouit corda veſtra et iniquitatem ibi latentem quia quod hominibꝰ ⁊ inreputacione hominū qui vidēt in facie altumeſt id eſt apparens iuſticia et non exiſtens īre abhominacio eſt apud deum et in reputacione dei qui videt ī corde. quia ſimulata ſcītas duplex eſt iniquitas. Eſt enim ⁊ ſimulata et iniquitas. Audiant hoc ypocrite et ambicioſi. quantomagis apparent et ſe exaltantapud homines tātomagis abhominabilesſunt apud deum. Igitur quia deus videt coide ⁊ per conſequens etiam facta quantumcūqꝫ ſecreta ſtudendum eſt cuilibet etiam vt ſolus fuerit vt et cogirando et opetando mala d̓clinet bona faciat. Si enim deum preſentē etomnia videntē et vindicantē ſemper cogitaremus aūt vix aūt nūꝙͣ peccaremꝰ. Vnde Boecius. Auerſamini vicia. colite virtutes. adrectas ſpes animū ſubleuāte. humiles preces in excelſum porrigite. magna vobis eſtneceſſitas indicta probitatis cum ante oculos agitis iudicis cuncta cernētis. Quia ergo phai̓zei coram hominibꝰ ſe iuſtificabantet iuſtos eſſe oſtendebant peccatores quaſi īfirmos contempnendo et elemoſinarū remedia negligendo ꝙͣ iuſte hec auaricia et auara altitudo dampnanda ſit in ſequenti dominus docet exemplo. quod maxime induciturad prouocandū homines ad opera miſericordie ex diuite ꝓpter defectum pietatis et miſericordie dampnato et non dicitur hic ꝙ ſitparabola vel ſimilitudo. quia eſt rei geſte narracio. Vnde ſecundū quoſdam. diues iſte nabal erat. quem dauid occidere volebat. quiavictualia ſibi et ſuis negauerat. Dicit ergohomo quidam. Vbi notandū ꝙ homo pociſonat hic in vicium ꝙͣ in naturam. vt dicaturhomo ab humo id eſt humo adherens per amotem terrenorum. Scd̓m Gregorium. nonexprimitur nomen eius quia non erat a deoper approbacionem cognitus ſcd̓m quod dicit ſaluator reprobatis nūqͣ noui vos. Vndeqͣſi ignotus apud deum noīe non deſignaturneqꝫ nominatur a deo quia nomen queſierata mundo. Homo ergo quidam erat diues nōtam a poſſeſſione diuiciarum ꝙͣ ab amore earum. ecce ſuperfluitas in ſenſu et concupiſcencia oculorum. et induebatur purpura rubeadeſuper ꝓpter inanem gloriam et bijſſo albadeſubtus ad carnem ꝓpter mollicieꝫ. ecce exceſſus in veſtitu et ſuperbia vite et epulebat̉quotidie ſplendide. ſeruiēdo gule magis ꝙͣnature. ecce exceſſus in victu et concupiſcenria carnis. ſcd̓m veſtimenta ita et epule. Ad