quia patronis pocius offerimus munera. ꝙͣegenis bona largimur. Nammona manimone lingua ſyra diuicie dicuntur. et mamimōmammonis ſathanas qui oꝑbꝰ ſeducit appellatur. Et eſt aduertendꝫ ꝙ nō dicunt̉ hicdiuicie iniqͥtatis qꝛ iniq̄ et de malo acquiſitede illis enim non precepit dominus fieri elemoſinam cum nūqͣ bonus vſus iuſtificet male acquiſita et ideo talia ſunt reſtītuenda nōin elemoſinis dāda. Poteſt tn̄ de diuicijs īiqͦ affectu vel actu male acqͥſitis ſn eleōſinavt d̓acqͥſitis ꝑ mee̓triciū vel lenociniū. vel diebꝰ feſtiuis laborādo. vel huiꝰ oī Si vero diuicie non de malo ſunt acquiſite nichilominusdicuntur mammona iniquitatis. pluribꝰ decauſis. Primo quia non ſūt vere diuicie necſeruant quod promittunt. ſed falſe. quia fallunt et decipiunt. Promittūt enim ſecuritatem et dant timorem ſacietatē et dant eſuriēſtabilitatem et dant ſubitam deiectionē. Secundo quia iniqui in eis confidunt ac ſpem qfinem in eis conſtituunt. Tercio. quia iniquꝰmammō preeſt eis qui temptat homines cupiditate vt ſeruiant auaricie. quod eſt ydolorum ſeruitus et ſepe faciūt homines inquosvt ſemper deſiderent amplius. Quarto quiaſunt multarū iniquitatū materia. ꝓpter diuicias enim multa ꝯmittuntur iniqua et expenduntur in multis illicitis ⁊ ſuperfluis. Qn̓toquia vt plurimū acquiruntur inique in pluribus enim p̄deceſſoribꝰ. neceſſe eſt aliquē reperiri qui iniuſte vſurpauerit aliena. Vn̄ vulgata ꝯmuni dicitur ſentencia. Omnis diuesaut iniquus eſt aut heres iniqͥ. Sexto dicuntur manimona iniquitatis id eſt inequalitatis quia inequaliter poſſidentur. nam vnushabet ad ſuperhabundanciam alius ad ſufficienciam alius ad neceſſitatem extremam.alius ad totalem penuriam. Septimo qꝛ inique retinētur. quod enim vltra neceſſaria vite retinetur nec proximi neceſſitatibꝰ erogatur. pecunia eſt iniquitatis id eſt contra equitatem. in ea enim nō ſeruamus equitatē quāproximo debemꝰ. quem ſicut nos diligere iubemur. Pauperes ergo recipient nos in ſuasdomos celeſtes. ſi nos eos receperimꝰ in noſtras domos terreſtres. Vnde Augꝰ. Omniabona ſua dedit deus duobꝰ hominibus diuitibus terrena. pauperibꝰ celeſtia. Sed deusvolens vtrumqꝫ ſaluare conſtituit vt hic diuites in ſua hereditate recipiant pauperes ⁊pauperes in ſua hereditate eos collocent. et vterqꝫ per alium collocetur. Hec Auguſtinus.Et ſi non omnes pauperes poſſunt nos recipere in domos celeſtes. tamen quia largimuhis recipiemur ab angelis et ſanctis. qꝛ largiendo pauperibus angelorum nobis ceterorumqꝫ ſanctorum grām comperamus. et quāuis bonum ſit eligere pauperes bonos et alijspreferre in dacione elemoſine. tamen qͥ dat īdigenti peccatori non quia peccator ſed quiahomo eſt. nō peccatorē nutrit ſed iuſtū quiaculpam non diligit. ſed naturam. Qui auteꝫelemoſinam accepturus eſt attendat bene ſiindigeat. alioqn̓ non accipiat ne rapinam cōmittat. Vnde Iheroni. Nonache ſi eges ⁊ accipis das pocius ꝙͣ accipias. Si autē non eges et accipis rapis. Porro non indiget monachus ſi habeat qd̓ nature ſufficit. Et hācſufficienciam Apl̓us certa diffinicione deſcribit. habentes inquit alimenta et quibꝰ tegamur his contenti ſumus. Vnde in collacioneabbatis Abrahe. Noueris autē te ex hoc nonleui affici detrimento. quia cum ſis ſani corporis ac robuſti. ſtipe ſuſtentaris aliena queiuſte ſolis eſt debilibꝰ attributa. Miſericordie ergo opeībꝰ inſiſtamus. quia multa bonaet in vitā et ī morte nob̓ inde comꝑamus. Vn̄Iheronimus. Non memini me legiſſe malemortuum qui libenter exercuit opera pietatishabet enim multos interceſſores. et impoſſibile eſt multorū preces non exaudiri. VndeaLeo papa. Quicquid in cibos pauperū in curaciones debiliū in precia captiuorum et in qͣlibet opera pietatis impenditur. non minuiturſed augetur. Nec vnꝙͣ apud deum perire poterit quod fidelis benignitas erogauerit. dūquod cuiqꝫ tribuit id ſibi ad premium recondit. Beati enim miſericordes qm̄ ipſorū miſerebit̉ deus Nec delictoꝝ memoria erit vbiteſtimoniū pietatis affuerit. Hec Leo papaReligioſus vero et qui non habet vnde poſſitelemoſinam dae̓ materialem. nichilominusex corde poteſt facere elemoſinam deo valdegratam videlicet ad hoc voluntatē habendoſeu etiam illatas ſibi iniurias proximo indulgendo vel aduerſitati aliene ex corde compaciendo. Igitur o monache. o clerice. o laycedum viuis cogita qualiter debeas operari vtſcias et habeas qͥd in iudicio poſſis reſpondere. vbi audies redde racionē villicacionis tue.Villici enim ſumus non dominirerum temporalium et ſpiritualiū nobis ad neceſſarios vſus proximorū commiſſarum. Et ſi eas ꝓpimis nō diſtribuimus aliena retinemus. Vn̄Criẜ. Opinio quedam erronea aggeneratamortalibꝰ auget trimina minuit bona. Ea vero eſt opinari ꝙͣ ea quecūqꝫ poſſidemus in vſu vite poſſidemus vt domini. Et ideo etiamo portune ea apprehendimus tanꝙͣ bona precipua. Sed contrarium eſt. Nō enim nos vtdomini in vita preſenti collotati ſumus ī ꝓp̓a