dominus alus Zmiſeteei th parters rede penibentibꝰ ſerui illius ſic ꝓcidētis in contricone. ſic dicētis in cōfeſſionē. ſic ꝓmittētis deſatiſfactione dimittit eū liberum a captiuitate culpe et debitū dimittit ei relaxando reatūpene eterne. dimittit totū qꝛ plus dat ꝙͣ rōgetur. Vnde criẜ. Vide miſericordiā dei. Pecierat dilacionem et accepit omniū peccatorum remiſſionē. Egreſſus autem de obligacione peccati ſeruus ille a debito quidē liber. ſꝫiniquitatis ſeruus et miſericordie īuente oblitus inuenit vnū de conſeruis ſuis id eſt depeccatoribꝰ et homībꝰ qui ſūt ſerui dei cumipſo omnes em̄ conſerui et vniꝰ domini ſeruiſumus et nos et angeli. qui debet ei centumdenarios id eſt parum offendit eū et in modico tenetur reſpectiue. quia offēſa in hominem modica eſt reſpectu offenſe conmiſſe indeum. inuenit autē in animo ꝑ recordacionēiniurie. et tenens ſuffocat eum. ſtringendo etartando quia crudeliter cogit eum reddere ⁊ſatiſfacere Ille debitorē tenet qui offenſū tenet in memoria qui iram et odium ſeruat incordē Suffocare et ſtrāgulare vel ſtringere ꝑgulam et quia gutture loqͥmur. ille ſuffocatroximū qui verba excuſacionis non auditIn quo oſtēdtur auſteritas in repetēdo vindictam a proximo Vnide remigꝭ. cōſeruū ſuffocare eſt in fratrem ꝑ vindictam exardeſcere Tenens ergo ſuffocat eum. dicens reddeqd̓ debes ſcꝫ tormentum pro iniuria. pro verbis verbera Et procidens per penitenciam rogat eum dicens pacienciam habe in me. id ēparce michi ⁊ omnia reddam tibi Quaſi dicat ꝑatus ſum ſcd̓m poſſibilitatē ineā ſatiſfacere et vt dicit remigius. emendabo iudiciovel conſilio eccleſie qd̓ deliqui Attende ꝙ eadem verba protulit cōſeruꝰ ſupplicans qͥbꝰſupplicando a domino remiſſionem merueratmalus ſcruus Sed vt dicit criẜ. Hec verbaingratus ſeruus reueritus nō eſt quibus ſaluatus eſt Ille autē non vult habere pacienciciam p̄ſtando dilacionem nec vult dimittere ſine vindicta rancorem. oſtendens crudēlitatem in modo repetendi vindictam. VndeAugꝭ. non talem inuenit iſte conſeruū qualēille inuenerat dominū. Pecijt ille dilacionēet meruit remiſſionem iſte qͥ miſericordiampetebat dilacionis ſenſit penam ſuffocacioīsSed abijt ī via cayn a naturali pietate recedendo et a familiaritate ⁊ amicicia proximiſe alienando et mittit eum in carcerē crudeliter affligendo. donec reddat debitum plenarie et ad nutū ſatiſfaciendo hic carcer infernus poteſt intelligi. Tociens vero peccantēin nos propimū in carcere mittimus quociens eius a pen ⁊ indulgenius. quantumem̄ in nobis eſt dum non parcīꝰ carceri dāpnamus. Vidētes autem cōſerui eius ſcꝫ angeli eius qui ſcd̓m apocalipſim cōſerui ſunt nōſtrī. qui eiuſdem domini ſumus ſerui. q̄ fiuntſcꝫ crudeliter a ſeruo ī conſeruū ſuum omniaem̄ oꝑa que agimꝰ et ſupplicia q̄ patimur vident et corā deo repreſentat. Tres em̄ teſteshabemus a quibꝰ non abſcōdimur ſcꝫ dominiangelos ſanctos et demones. Videntes inꝙͣcontriſtātur de ingͣtitudine et culpa ſerui deafflictione ⁊ pena cōſerui. angeli em̄ cōtriſtātur ad culpam letātur ad penitēciam et ferūtanimas ad gloriā et narrant domino ſuo omnia ad deū referendo cōquetendo et auxiliūimplorādo. vel iſti conſerui ſunt eccleſiarumminiſtri et quiqꝫ fideles et iuſti. qui vidētescrudelitatē hominū erga ꝓximas vel aliquēfratrē remiſſionem peccatorū adeptum nonvelle miſereri cōſerui ſui contriſtātur quia adeandem virtutē ꝑtinēt gaudere de bono et cōtriſtari de malo et narrāt domino quia ī oratio ne petūt a domino talia iudicari ad declaracionem iuſticie nō ex liuore vindicte vel domino narrare ē dolores et contriciones cord̓in ſuo affectu deo demōſtrare. Vel cū veniuntad dominū id eſt ad p̄latum qui vicē dei gerit in terris denunciant ei mala facta ad finēcorrectionis. Tunc vocat eū dominus per ſentenciam mortis ⁊ de hoc ſeculo migrare iubetvt de omnibꝰ racionē reddet Vnde remigiusHec vocacō fit modo itus in cōſciencia ſed fitexterius in iudicio. Et ait illi. Serue neꝙͣquia nō equus ſꝫ iniquus recipiēdo miſericordiam et reddēdo inmiſericordiā ſeu iiuriamomne debitū dimiſi tibi id eſt magnā offenſam in me cōmiſſam. In hoc ſcd̓m criẜ. patet magnū eſſe peccatum magnitudinis nāpͥmo quando debitor erat decem miliū talentorum non eū nequam appellauit non ſibiſultauit ſed vbi incurrit vicium tante magnitudinis animo irato ait ei ſerue neꝙͣ quiapeior eſt effectus ꝙͣ primo Nam ſcd̓m greſicut boni contumelijs efficiuntur meliores.ſic ſemper reprobi de beneficio efficiūtur peiores Nōne ergo oportuit et te miſerrri cōſerui tui remittendo parua ſicut et ego tui miſertus ſum remittendo maiora. nulla quippeinterueniente ſatiſfactione ſed ob hoc ſolūquia rogaſti me. rogaſti dilacionem ſꝫ meruiſti remiſſionem. O portuiſſet quidem vttali ꝓuocatus beneficio totū eciam debitū relaxares rogātis ſed tu eciam qd̓ minus eſtfacere noluiſti quia dilacionem concedere recuſaſti Vbi Criẜ. Si graue videtur dampnūafficere debuit lucrum ſi graue uidet̉ p̄ceptū