tontinue et ſemper eſt ſignificauit. Et ſcd̓mihero. ſeptuagies ſepcies accipitur pro ſepcies ſeptuaginta vel ſeptuagies ſeptem id ēquadringentis nonaginta vicibus. vt tociens peccanti fratri dimittas in die. quociēsille in die peccare nō poterit. vel qͦciens peccauerit vt non ſit modus in te nec numeruſin remittendo ſed ſemper dimittas Et ſic pͥmia expoſicio refertur ad omnē iniuriā. ſecūda ad omne tempus Vnde Bedā. Septenario numero non venie dande terminus ponitur. ſed vel ōnia peccata dimittēda. vel ſemper penitenti dimittendū p̄cipitur Solet em̄ſepe per ſeptem cuiꝰ libet rei aut temporis vniuerſitas iudicari Et iterū caute intuendūeſt quia non paſſim peccanti ſed penitēciamagēti dimittere iubemur Et primo quidempeccātem miſericorditer increpare vt ſit cuipoſtmodum habeamꝰ iuſte dimittere Quiergo uidens fratrem peccare tacuerit nō minus dominici precepti tranſgreſſor eſt. ꝙis qui eidem penitenti veniam dare nolueritquia qui dixit. ſi penituerit dimitte premiſitſi peccauerit increpa. Itaqꝫ venia fratri poſtincrepacionem largienda eſt. ſed illi vtiqꝫqui penitendo ab errore conuertit. ne vel difficilis venia vel remiſſa ſit indulgencia HecGeda Peccantem itaqꝫ vt conuertatur corripiamus ⁊ penicentem ſocia caritate colligamus donantes nobiſmetipſis ſcd̓m apoſtolum ſicut deus in criſto donauit nobis. Vn̄Ambro. diſcas frequenter ignoſcere nec indignacionem tenere nichil em̄ eſt quo poſſit offendi cui ignoſcēdi eſt cōſuetudo Diſcedomare iniurias tuas quia ꝑſecutoribus ſuiſcriſtus ignouit Hec Ambro. Vtrum autemteneatur quis remittere inuiriam inimico nōpetēti eſt diſtinguēdū orit̉ Exiniuria em̄ primorācor ī affectu ſcd̓o rācoris ſignū ī effectuPrimū tenet̉ qͥlibet ſtatī remittere eciā ſi īiuriās nō petat veniā. ſecūdꝫ tenet̉ remittereveniā veracit̓ petenti id ē ꝑato emēdare ſcd̓mſuam facultatē et tenetur ei dicere aue ⁊ ſubuenire ſibi ſi indiguerit. qd̓ non petenti facere nō tenetur niſi ꝑfectꝰ fuerit li cet ergo nōagatur hic niſi de dimiſſione penitētis tamēet penicenti et non penitenti tenetur quilibetrancorem odij dimittere. alioquin non habetur caritas et in articulo neceſſitatis neceſſaria eccleſia ei miniſtrare. Perfecti vero qͥomnia reliquerunt et penetentibus et nō penitentibus tenētur veniam dare. obuios invia ſalutare circa articulum neceſſitatis nēteſſaria miniſtrare et multa in hunc modū facere ad que nō tenentur imperfecti. Vtrū vero illi cui facta eſt iniuria debeat amiciciā q̄rere Sciendum ꝙ duplex eſt debitum pͥmūeſt neceſſitatis ſine quo nō eſt ſalus ſcd̓m ēperfectionis. Quantum ad primum debitūnō tenetur quis recōciliacionem querere ſedde ſecundo dicit criẜ. ꝙ talis debet recōſiliacionem querere vt duplicem coronam aſſeqͣtur. vnam qꝛ iniuriam paſſus eſt alteram qꝛprior rogauit Vnde iterum idem Criẜ. Excōgita quātum noxius es et nō ſolum non mōram facies ad remiſſionem qui tibi iniuſticiam fecerat ſed et curres ad eos qui te contriſtauerūt vt fiat tibi remiſſionis occaſio vt īuenias curacionem ꝓpriorum malorum Me̓cedem ineffabilem determinat deus vt pͥuenias illum qui iniuſta tibi fecit Ꝙ ſi rogatus reconſiliatus fueris nō adhuc dei precepto facta eſt amiciciā. ſed ſtudio illius Itaqꝫſine corona abſcedis illo brauiū accipienteSed mala paſſus eſt Sed nichil tantū quātum tibi ipſi oꝑaberis. malum rememoransSed et nō poſſibile eſt. virum bonū. aliqd̓malum pati Si autem dixeris qm̄ inflammatus es contumelie memorās recordare ſialiquod factum eſt tibi bonum ab eo qui tecontriſtauit et ꝙͣ tu alijs feciſti mala Haletibi dixit et cōiudit. r̓puta qm̄ ⁊ tu alijs dixiſti Qualiter igitur potieris venia in quibꝰalijs nō parcis Sed nulli male dixiſti et audiſti dicētes et acceptaſti. neqꝫ hoc ē innoxium Nichil autē ita dileccionem conſeruatvt nō inemīſſe eorū qͥ ī nos pcc̄auerūt HecCriẜ Aduertēdum autem tamē. ꝙ licet offēſa ſit ſemper remittēda non tamen īiuria Siem̄ ex remiſſione iniurie et pene debite ſequeretur ꝓnitas ī eo cui remittit̉ ad faciliꝰ peccādum nō eſſet bonū ei remittere. Similiter ſiex tali remiſſione eſſet ſcādalum aliorum etobmiſſio iuſticie Et ſic in caſibus cōſimilibus intellige. Dimittamus ergo debitorēbus noſtris debita pen̓a peccati ſi peniteāt īnos peccaſſe dimittere vero qd̓ quis in deūpeccat nō eſt noſtri arbitrij Sꝫ vt dicit Ihēro. Nos econtrario in dei iniuria benigni ſumus in noſtris contumelijs odia exercemusOracioOmine ih̓u criſte michi īdigno ꝓpi̓cius concede vt fratrē peccātem verbis oportūe corripiēdo emēdam et ſinō verbis ſaltem oracionibus et bonis exemplis hoc facere nō deſiſtam. Da michi eciāvt ī vnitate eccleſie et caritate fraterna ꝑmanēdo. merear in oracionibus exaudire et teper fauorem et auxiliū in medio noſtrū exꝑiri qui habitationē tibi in pacificis collotaſtiInſuper et hoc tribue michi vt quocienſcūqͣꝫ peccauerit fiater in me tociēs dimittam