es. et inꝙͣtum potes deuita ſocietatem eiusquē caſtigare neqͥs nichil em̄ tam nociuū vtvt ꝑnicioſa ſocietas. Et ideo iemendabilesqnͣtūlibet amici nobis vitandi ſūt ne ſi cū ꝑditis in hac vitā ꝑtē habere volumꝰ ſil̓ in ſutura cū illis ꝑeamꝰ vnde ihero. Heliꝰ eſt vtꝓpinqͥtate emolimētis carnalibꝰ careas qͣmdū vis tuos lucrificare cognatos ⁊ ncc̄arios.cauſas habeas ruinaꝝ Itaqꝫ nō frat̓ nō vxornō filij nō amici nō oīs affectus q̄ nos excludere p̄t a regno celoꝝ amori dn̄i p̄ponat̉. Nouit vnꝰ qͦqͥſꝫ credēciū qͥd ſibi noceat vel in qͦſolicitet̉ aīmꝰ ac ſepe tēptet̉ Melius eſt vitāſolitariam ducere qͣm ob vite pn̄tis ncc̄aria eternā vitā ꝑdere Meliꝰ ē ſolū ſaluū fieri qͣmꝑire cū pluribꝰ Hec ihero. Et nota ꝙ ſcd̓maug. ꝙͣ etiā hoc ip̄o ſeꝑāt̉ a qͥbꝰ ſeꝑant̉ ꝙeis mala ſuadētibꝰ hoc ē ſcādalizātibꝰ noncōſētit̉ Sꝫ q̄rit̉ qͥd dimittēdū ē ꝓ ſcandaloEt dicēdū ꝙ illdꝫ de qͦ q̄rit̉ a̓ ē malū ī ſe ſiuemortale ſiue veniale et de tali non eſt dubiūquind mitti debet aut eſt īdifferēs et hoc ſimilit̓ debꝫ dimitti a̓ ē boᵐ ⁊ tūc a̓ ē bonū p̄cepti ⁊ hoc hō nō debꝫ dimitte̓ qꝛ ꝓ vitādo pcc̄oalteriꝰ nullꝰ debꝫ pcc̄are a̓ boᵐ ſuꝑerogacōis⁊ hoc ꝙͣuis poſſꝫ dimitte̓ ꝓ ſcādalo alteriusnō tamē totalit̓ ſꝫ aliqn̄ ad tēpꝰ intermitte̓qꝛ eſt de vite ꝑfectione ⁊ veritate ⁊ ſi non neceſſitate Vnde veritas vite iuſticie ⁊ doctrinenō ſimplicit̓ ē ꝓpter ſcādala dimittēda Vnde eſt v̓ſus Iuſticie vite doctrine ſcādlala cedūt De hoc vide plura ī capl̓o p̄cedēti. Et nofādū ꝙ ml̓tas huīlitatis excellēcias legimꝰī hoc loco Habet em̄ huīlitas excellēciā Primo in ſcōꝝ collegio qꝛ ē exēplar ppl̓i ſcī Vn deaduocās ꝑuulū ſtatuit ī medio eoꝝ Scd̓o īofficio qꝛ ē oſtiaria ꝑadiſi vnde n̓ ꝯuerſi fueritis et efficiamini ſicut ꝑuuli nō intrabitisī regnū celoꝝ Te̓cio ī pͥmio qꝛ ē de maioribꝰregni Vnde qͥcūqꝫ huīliauei̓t ſe ſicut ꝑuulꝰ iſte h̓ maior ē ī regno celoꝝ. Quarto in pͥmatu ſeu faſtigio qꝛ eſt vicaria xp̄i Vnde qͥ ſuſcepit vnū ꝑuulū talē ī nomīe meo me ſuſcepitQuīto ī iudicio qꝛ ē p̄cipua vltrix ob ꝓbrij.Vnde qͥ ſcādalizauerit vnū de puſill̓ iſtis expedit ei ⁊cͣ Sexto in hoc exilio qꝛ eiꝰ mīſte̓cōmites et adiutores ſūt āgeli beati Vnde ſeqͥtur Videte ne cōtēpnatis vnū ex hijs puſillis qꝛ āgeli eoꝝ ⁊cͣ Poſtꝙͣ ergo docuit vitare ſcādalū ꝯſequēter docet vitae cōtēptū qͥ eſtquaſi radix ip̄ius ſcādali Quāuis eī ꝓ vitābo ſcādalo dominus oēs carnales affectꝰ p̄reꝑit reſpue̓ nō tamē vſq̄qͣqꝫ vt deſpiciamꝰillos de quorū ſalute poſſumus ſpē habere dequa ſolici te debemus eſſe. Vnde dat ſpecialēauſam non cōtempnendi puſilos ⁊ vuulosſed honorandi et ſalutem eorum quetendi qꝛipſi ſunt deo multum cari qd̓ oſtēdit ex duobus dicit ergo vidēte ne contempnatis vnumex hijs puſillis Ac ſi dicat ſcd̓m ihero Quātum in vobis eſt nolite cōtēpnere ſed poſt veſtiam ſalutem eciam illorum querite ſanitatēSi autem ꝑſeuerantes in peccatis videritismelius eſt vos ſaluos fieri qm̄ ꝑire cum in uitis Et primo oſtendit hoc ex honorabili angelorū tuſtodia dicens Dico enim vobis qangeli eorum id eſt eis aſſignati in celis ſꝑvidēt faciē prīs mei qͥ ī cel̓ ē id ē viſiōe manifeſtaciōis dei ꝑfrunūt̉. Facies em̄ dei ſcd̓maugꝰ. maīfeſtacō eiꝰ ītelligēda ē et iō poſſūtrennūciare iniurias illatas eis quos cuſtodiunt Et eſt racio a maiori quia ꝑuuli noncontēpnuntur a maioribus ſcꝫ deo patre celeſti et angelis beatis ergo nec a minoribuſſcꝫ hominibus miſeris debent cōtempni Acſi dicat vos illos non debetis cōtempnere ſꝫhonorare quos deus pater celeſtis ſic honorat et dignificat ꝙ ad ipſorum miniſteriumet cuſtodiam angelos beatos deputat. Nōeſt enim ſpernēdum ab homine qd̓ apud deum tante eſt cure. Si ergo contempnitis angeli nunciabunt et pater meus vlciſcetur devobis Vnde iheronimus. Magna dignitasanimarum vt vnaq̄qꝫ habeat ab ortu natiuitatis in cuſtodiam ſui angelum delegatum.Sic itaqꝫ angeli exiſtentes circa ininiſteriūnoſtrum quia ibi ſunt vbi oꝑantur. videntdeum in celo facie ad faciem. Quāuis enimmittantur tamen vident patrem quia ſemꝑdeo inherent ꝑ aꝑtam viſionem et quia vbiqꝫ deus preſens eſt ideo et in terra eū cernūtHiſſi ergo ante dominū ſunt quia quocumqꝫveniunt intra ipſum qui vbiqꝫ eſt currūt Etcum ad nos veniūt ſic exterius implent mīſterium vt tamen numꝙͣ interius deſint ꝑ cōtemplacionem Licet enim mittantur in miſterium pro ſalute hominū. tamē non recedūta cōtemplacione diuina. ſed aſtant deo ꝑ cōtēplacionē iugem et cōtinuā. Et bene dixitqͥ eſt in celis qꝛ licet deus ſit vbiqꝫ ꝑ eſſēciāpreſenciā ⁊ potē ciam tamē ſpālr̓ dicit̉ eſſe incelis vbi adeſt beatis ꝑ aꝑtam viſionē Nōergo debent cōtempni ſꝫ honorai̓ qͦs deus ſichonorat qꝛ contemptus ipōꝝ aſcēdit ad contemptū dei cuius ymaginē habent In eis qͦqꝫ contemptis cōtempnūtur angeli eorumminiſtri et cuſtodes. Deinde ſubiungituralia racio ſumpta ex redempcione criſti Vnde criẜ. ne dicas ille faber eſt ille ſartor. illeagricola ab angelis qui eis miſſi ſunt venerabiles fiunt ſed quod maius eſt racione redempcionis dn̄ice. Scd̓o ergo puſilli non.