ſumus Hēc Ihero. Et nota ꝙ dominus ſupͣnon vitauit ſcandalum phai̓zeorū quādo deeſtis diſputabat Hic autē vitat ſcandalumeoꝝ q̄ tributū colligebat qꝛ illi ſapiētes iſtiſimplices erāt. illi ex certā malicia iſti ex ignorācia offendebāt. Scādalum ergo qd̓ ortur ex malicia eſt ꝯtēpnendū ſꝫ ꝙ orit̉ ex ignorācia eſt vitandū. ſalua tn̄ triplici veritate ſcꝫ iuſticie vite et doctrine. ⁊ tale erat ſcandalū iſtud qd̓ hīc vitauit. qꝛ illi qui hic colligebāt tributū erāt gentiles legem et ꝓph̓asignorātes. ⁊ ꝓpter hoc ignorabāt ꝙͣ criſtuseſſet inmunis a tributo tū qꝛ filius dei ſcd̓mnaturā diuinā. tū qꝛ filius dauid ſcd̓m huānā et talia ſcire illi nō tenebātur Dare autētributū nō fuit cōtra veritatē iuſticie vite veldoctrine. ideo ꝓpter ſcandalū vitandū voluitxp̄us hec. Scādalū qͥppe eſt dictū vel factūminꝰ rectū prebens occaſionē ruine. ſcādalūem̄ grece obicē ſonat latine. Vnde ſicut obexin via de ſe habet dare ambulāti occaſionemruine corꝑalis ſic dictū velfactū minꝰ rectūhabet dare occaſionē ruine ſpiritualis Si ergo obicitur de pharizeis ꝙ ſcādalizati ſuntex verbo domī vt ſupra eſt dictum et tamen illud verbū nō erat minus rectū. dicēdum ꝙobex dupliciter accipitur. aut ex natura rei q̄obicitur. vt ſi quis lapidem magnum vellignum proiciat in via aut ex vicio ambulantis in ea vt ſi quis modicum lapillū autflorem proiciat in ipſa via primo modo dicitur ſcandalum actiuum et hoc eſt mortalepeccatum ſcd̓o modo paſſiuum et poteſt eſſeveniale peccatum vel etiam opus meritoriū.Vnde bonum opus de ſe non preſtat occaſionem ruine. ſed ex vicio accipientis illud nōrecte. Igitur vt ait gregori. conſiderandumeſt. quia inquantum ſine peccato poſſumnsvitare proximorum ſcādalum debemus. Siautem de veritate ſcandalū ſumit̉. vtiliꝰ naſci ſcādalū ꝑmittit̉ qͣm veritas relinquat̉ Cōſiderādum h̓ qꝛ dn̄s cuiꝰ ſūt omnia tāte pauꝑtatis fuerit. vt vnde tributum ſolueret nōhaberet. licet em̄ loculū haberet. et iudas pecuniā in eo portaret. ea tamē q̄ ſibi ad vſugpauꝑm data erāt. in vſꝰ ſuos ſeu alios cōue̓tere nephas reputauit nob̓qꝫ exēplum vtile in hoc tribuit et reliqͥt. Ergo ſi viuēs deprīmonio xp̄i inutiliter expēdit res pauꝑmtenet̉ ad reſtitucionē et ſatiſfaciendū. Sedqūo ea reſtituet cū nō habeat alia niſi de prīmonio xp̄i non app̓aret niſi ꝓprijs manibuſhoc elaboret vel neceſſitatē ſuā ita reſtringatet coactet. vt de reſiduo pauꝑibꝰ reſtituat q̄dilapidauit. vel ſaltem deuotoꝝ ſubſidiū adhoc faciendū imploret Quia vero in reddicione tributi et equalitate precij petrus fuātdomino cōꝑatus eſtimantes dliſcipuli petrūeis p̄ferri et oībꝰ eſſe prelatum. qꝛ a capitaneis colligebat̉ tributū. cogitabant qͥs eorūeſſet maior Apl̓i ex multis p̄ſumebāt petrūa xp̄o p̄ferri. vt quādo ei claues regni celoꝝdaturū et eccleſiā ſupͣ petrā fidei a qͣ ipſe nomē acceꝑat edificaturū ſe ꝓmiſit. et quandoip̄m cū iacobo ⁊ iohāne in mōtē aſſūpſit vbitrāſfiguratꝰ fuit. et ꝓpter tributū qd̓ ꝓ ſe etꝓ ip̄o ſoluit et eum ſibi qͣſi parificauit et exhijs maior oībꝰ videbat̉. et ideo ad q̄rendūmouebātur Iſta autē q̄ſtio multociēs fuit inter diſcipulos xp̄i ventilata. Primo em̄ deea cogitauerūt. vt dicit hic lutas. ſcd̓o de cōgitata diſputauerūt in via dū irēt capharnͣum incipiētes cōquerere int̓ ſe quis eorū maior eſſet vt dicit marcus. tercio diſputatāingrō det̓minādam ꝓpoſuerūt vt dicit matheus. Et nichilominꝰ de ipſa cōtenderuntvt infra in cena domini dicit lutas. Cum em̄veniſſet capharnaum et dominus pro ſe etpetro eqͣle tributū ſolueret ceteri apl̓i priorēcogitacionē augebāt et ex preteritis et ex iſto intrauit cogitacio ī eos vt lucas. dicit qͥseoꝝ eſſet maior Dominus autē vidēs in mente diſcipuloꝝ ſuꝑ hoc cogitacionē exortā p̓uſꝙ augmētū ſuſciꝑet radicitꝰ eā euellere volēs q̄ſiuit de ꝯq̄ſicionē. quā vt marcꝰ referthabuerūt in via. Et tūc in illa hora vidētesſe dep̄hēſos ab ipſo de cōtencione maioritatis acceſſerūt ad eum vt matheus dicit reſpondētes et dicētes. Quiſputas maior eſtin regno celoꝝ id eſt in collegio iuſtorum velmerito in eccleſia militante vel premio in eccleſia triumphante. Et volens dominus deſiderium glorie humilitate ſanare ait illis. Siquis vult primus eſſe merito vel premio erit et ſit omnium nouiſſmmꝰ ⁊ omnium miinſter humilitate ⁊ obſequio vt nouiſſimusſit corde et miniſter actione Vnde Ambroſi.Quicūqꝫ vult fratrē p̄uenire regnādo priuſeum preueniat obſequēdo vnicat eum obſequijs vt poſſit vincere ſcitate Si em̄ te nonleſit frater obſeqͥum meret̉ vt diligas. Qd̓ſi forſitan leſit magis obſeq̄um meretur vtvnicas Hec em̄ noſtre criſtianitatis ſūma ēvt viciſſitudinē ledentibus pacienciā rependamus. Qui ergo fuerit paciencior ad iniuiriam potencior cōſtituetur in regno Hec AmScd̓m gloſam contēcio iſta potuit eſſe ex humilitate. volebat enim vnus alium preuenire honore. Vnde gloſa. Cauſa contēcionis nobis incognita eſt. ſed non eſt credibile quinſe inuicem honore preuenire certarent. Nonaſſeit gloſa ꝙ ita fuit. ſꝫ ꝙ ita eſſe potueritV