ſed iheſus tenens manum eius eleuauit illūet ſurrexit ſanus et reddidit illū patri eiusAoraliter iſte lunaticꝰ ſignificat peccatorēquē dyabolus pͥmo app̓cehendit ꝑ peccati delectacionē ſcd̓o clamare facit per peccati ardens deſideriū. tercio mutū facit ad peccati ⁊diuine laudis confeſſionem. quarto ſurdū ꝑobcluracionē ad verbi dei monicinē. quinto lunaticū ꝑ mentis inſtabilitatē et cōtinuam in malum variacionem. ſexto elidit etvolūtat ꝑ eius in diuerſa peccata p̄cipitacionem. ſeptimo diſſipat ꝑ diuerſarū cogitadionum varietatē. octauo ſtridere facit dentibꝰꝑ irā et indignacionē ac ſpumare per caſtrimargiam et libidinē. nono in ignem luxuriemittit vel etiā elacionis qꝛ ignis ſurſum tendit et alta petit necnon in aquam voluptatūet cupiditatū ſubmergit. decio aridū redditꝑ ocium ſeu ignauiā et in deuocionē. Vndecimo vix diſcedit ꝑ peccati cōſuetudinē. duodcimo dilaniat et dilacerat ꝑ naturaliū vulneracionē. Dum autē puer ad deum acceditcōturbatur quia ſepe poſt peccata ad deū conuerſi magis a demono īpūgnantur. vt velꝑ rediū virtutū et labores penitencie excuciātet ad vicia reducat vel de ſua expulſione ſevindicet Sic in pͥmitiua eccleſia multa grauia certamina illis appoſuit quos ſuo regnoſubtrahi doluit Non aūt puer vim paciensſꝫ dyabolus vim inferens īcrepat̉ qꝛ qui peccātem vult ſanare viciū odiendo debet argiere et depellere ſꝫ hominē amando refouere ⁊cōfortare Exiens vero demon ab homine nūꝙͣ reuertitur ſi homo cor ſuum claue humilitatis et taritatis ſeruauerit. Exiturus autdiſcerpſit eum qͥa dū de corde expellitur acriores in eo tēptaciones generat Et liberatusa demone velut mortuus videtur qͥ em̄ terrena deſideria ſubegit vitā in ſe carnalis cōuerſacionis eptīguit et mūdo mortuus app̓aretQuē aūt hoſtis mortuo ſil̓em reddit hūc ſaluator pie dextere factū leuauit ī quo on̄dit̉dri auxiliū et ſurrexit in quo mōſtratur hoīsſtudiū pͥmo em̄ deus nos iuuat. deīde a nob̓reqͥritur vt bonū oꝑemur Et cū introiſſet indomū diſcipuli ſecreto interrogabāt ih̓m qͣre ip̄i nō potuerūt eicere illum et dixit ꝓpteincredulitatē eoꝝ Non dicūtur diſcīpuli īcreduli ꝓpter defectū fidei ſicut iudei ſꝫ ꝓpter remiſſionē feruoris nam fidē remiſſā habebātnō ſicut gͣnū ſynapis qͥa nō cū debito feruore credebāt vt p̄cipue ip̄i facere debebāt Nicil em̄ īpoſſibile erit habenti feruētē fidē et ꝑdilectionē oꝑantē cui nūqͣ ſufficit qd̓ ben̄ geſſit Granū qͥppe ſynapis ē modicū fetuidumamarū et veneni expulſiuū ī hoc ergo ꝙ hiccomꝑat fidē grano ſynapis innuit ꝙ debenthabere fidē modicam ꝑ humilitatē feruidamꝑ deuocionem amarā ꝑ tribulacionū ꝑpeſſioniē veneni erroris expulſiuā ꝑ ſinceritatemScd̓m Ambro. Granū ſynapis res eſt ſimplex ⁊ ſi teritur vim ſuam fūdit ſic̄ fides ſimplex videt̉ et ſi atteratur aduerſis graciā ſue virtutis effundit Deīde reducit eos ad humilitatē mouendo ne qͥs de oꝑibꝰ glorietur ſꝫhuīliet ſe deo cui iure obſeqͥum debet̉ dicens.Cum feceritis oīa q̄ p̄cepta ſunt vobis Dicite nō tantū ore ſꝫ et corde ne ſit tantū vocalishuīlitas ſed et realis ſerui iytiles ſumꝰ qd̓debuimꝰ facere fecimus nec vos iactētis qꝛbene ſeruiſtis nichil em̄ feciſtis qd̓ nō debuiſtis Quaſi dicat Dicite graciā nō meruimꝰſꝫ debitū ſeruiciū ſoluēdo penas vitauimꝰ Sꝫecōtra ſuꝑbi cū neqͣꝙͣ omnia ſꝫ modicū quideoꝝ que precepta ſunt faciunt nō ſolum moxde ſua iuſticia p̄ſumūt ſꝫ et infirmos quoſqꝫdeſpiciunt nō em̄ ſumus noſtri ſꝫ ſerui quiaprecio magno empti et ergo xp̄o cuius p̄cioempti ſumꝰ ſeruire tenemur. Et nichil obmittere qd̓ debemꝰ nec aliqͥd facere qd̓ nō debemus Vnde ſenecā. Sapiēs nichil facit qd̓non debet nichil p̄termittit qd̓ debet Nō dicūtur īutiles ſerui facientes iure debiti mandata dei quī fructū recipiāt vite beati ſꝫ dicūtur inutiles qꝛ dn̄s bonoꝝ nrōꝝ non indigetvel qꝛ nō ſūt condigne paſſiones huiꝰ tēporis ad futurā gloriā q̄ reuelabitur in nob̓ velqꝛ qͥſqꝫ magis debet ſe eſtimare inꝑfectū ꝙͣꝙ ſtatū attīgerit ꝑfectiōis Vnde beda Hec ēigitur in hominibꝰ ſola fide ꝑfectio ſi ōnia q̄precepta ſūt implētes imꝑfectos ſe eſſe nōuerint et qͣm diu ꝑegrinantur a domino ſemper ſibi in eſſe mala q̄ defleāt ſemꝑ meminerīt de eſſe bona ad que gracia eiꝰ iunante ꝓficiant Et iterū Qui ſine me nichil poteſtisfacere nō temporum longitudine laborū merita penſare debetis ſꝫ amore et famulatū ſpontaneo nouis ſemꝑ ſtudijs augere pͥora AecBedā. Et bene dicit qd̓ debuimus facere fecimus Vnde beba. Reuera debuimꝰ quia q̄non venit miniſtrari ſꝫ miniſtrare debitoresſibi nos fecit ne noſtris videlicet operibusconfidētes ſꝫ de eius ſemꝑ examine pauēteſcum ꝓph̓a dicamus quid retribuemꝰ domino ꝓ q̓nibꝰ que retribuit nobis Hec GedaAttende hic bene ꝙ ſeruus inutilis reputat̉qui hoc ſolum facit qd̓ facere tenetur Quantacumqꝫ etiam ꝑfectionem attingas ſemperſēcias et dicas domīe deꝰ meꝰ ih̓u xp̄e nichilvaleo ⁊ male tibi ſe̓uio Debēꝰ ergo nūqͣ abono oꝑe ceſſare et tamē totū meritū nr̄m inſufficiēs reſpectu mercedis eterne reputare