et ſi mors ī fligit̉ poteſt con̄penſari ꝑ uitāmortalem q̄ in reſurrectione expectatur ſꝫ ſianima per culpam perdat̉ non expectas ī alia anima reconpēſari qꝛ nō poteris aliā animam ſed neqꝫ aliqͥd aliud quaſi cōmutacionem ꝓ e̓a dare vt liberes eū de eterna morte Deus autē ꝓ animabꝰ hoīm dedit cōmutacionem ſaguinē filij ſui p̄cioſū perdendla ēigitur aīa et vita preſens in hoc ſeculo ꝓpte̓dn̄m non ſaluanda ꝓpter lucrū et deſideriūterrenum. Qua ꝓpter vt ait Augꝰ. Volūtarie nunc ꝓ xp̄o poſtponamus qn̄qꝫ dimittēda ne qd̓ abſit pro trāſitorijs admittamꝰeterna Si em̄ tibi diceret̉ ſis toto hoc mēſediues et potēs. et fac qͥcquid velis. vtere carnis voluptatibꝰ ſicut placet. ea tn̄ cōdiciōevt oculi tibi poſtea eruant̉ omne ſolatiū tollat̉ toto tēpore uite tue in fame et ſiti ī omnicruciatū ⁊ omni miſeria viuas nūquid illudtale bonū hoc tenore ſuſciperes Et quidē tota. hec vita nec menſis ē nec vnius diei velhore ſpaciū ad illius eterne infelicitatis cōpacionē tui miſerie neqꝫ finis eſt neqꝫ pen̄aſimilis invenitur Vnde Iſidoꝰ Si haberes ſapienciam ſalomonis. ſi pulchritudinē abſolonis ſi fortitudinē ſamꝑſonis. ſi lōgitudinēenoch. ſi diuicias creſi ſi poteſtatē thebomāquid ꝓdeſſet tibi ſi tandē caro daret̉ verminibꝰ anima demonibꝰ cū diuite cruciāda ſn̄fine Quaſi diceret nihil Duo quippe ſunt tēpora eccleſie. aliud perſecucionis et tūc an̄qͣdeum negemus ponenda eſt anima et p̄ſensvita aliud pacis et tūc frāgēda ſunt deſideria terrena et lucra cōtemnenda Nulla ergomundi aduerſitas animae tuā frāgat nullaꝓſperitas alliciat nulla fallacia ſeducat a p̄ceptis ⁊ mandatis dei et a caritate q̄ eſt ī criſto dn̄o noſtro Omībꝰ enim modis et in oībꝰdebemus ſemper beneplacitū dei facere et aboffenſa eius abſtinere Deinde tollit terciūinpedimētum ad cōfitendum fidem criſti qd̓eſt pudor ſeculi Nam ſecūdū Gre. Sepe exhumana verecundia p̄pedimur vt rectitudidinem quam ſeruamus in me̓nte nondū exprimere valeamus in voce et tāto dei faciemad iuſticie defenſionē negligemus quāto humanas faciēs contra iuſticia veremur Et ſecūdum eundem ſunt qui dicūt nos nō erubecimus deum cōfiteri ſed ad ꝓfeſſionē fideinon ſufficit vox profeſſionis criſtiani dumverentur a proximis deſpici dum dedignāt̉iniurias tolerare dum erubeſcunt ſi iurgiūcontigerit priores ſatiſfacere Hoc ergo impedimentū tercium tollit primo ex fructu ſecūdo ex pena qꝛ criſtus confitentes cōfitebit̉E iecognoſcet et erubiſcentes crubeſcet id ēnon cōgnoſcet eos de ſuis in ſecundo ſuo adventū et iudicio cum venerit in maieſtate ſuaſcilicet hūana id ē in forma humana glorificata et prīs ideſt in maieſtate diuina queſibi et patri eſt cōmunis quā tamen habet apatre ſuo et ſanctorū angelorum qui app̓arebunt cū eo. Tunc em̄ erubeſcet infidelis ignorabit fatuas virgīes obiurgabit fatuas viꝫgines. Vn̄ patet ꝙ non ſolū iudicabit filiꝰin forma deitatis ſed eciā pater et filius etſpiritus ſanctꝰ qͦrū eſt vnā maieſtas in forma tamen viſibili ſolus filius apparebit vtex hoc ſolus filius hoīs iudicare dicat̉. Indiuiſe itaqꝫ iudicāt pater et filius nec nō ſpiritus ſanctꝰ veꝝ quia potēcia ſapiēcie cedit indiſcrecionem iudicij vbi equitas magꝰ ē examīanda et cōſiderādum qͥd cui debeatur promeritis ꝙͣuis et potēcia ſit exe̓cenda nec bonitas ſubtrahendo. ideo ſpecialiter diſcrimēiudicij attribuit̉ ſapiencie. qꝛ iudiciū eſt perſapienciā diuinā. ſapiencia autē tota coītat̉filio. et ideo eciam ſolus filius dicitur iudicare. Temꝑe ergo ꝑſecucionis non erubeſcatcriſtianus fidelis pro criſto affligi. ⁊ ſi opꝰfuerit morte affici. ac ſubſtancijs nūclari ethonoribꝰ deici. Temꝑe vero pacis cū viciamaxime ſubripiūt tarnem refrenet ne laſciuat et pro criſto nō vereatur a proximis deſpici iniurias verboꝝ pati pͥor proximo ſatiſfacere. vt veraciter probet̉ ſequi humilitatētapitis ſui ⁊ ipſū cōfitens mereatur ab eo recognoſci Et ad abnegandum ſe et tollendūcrucem auditores terreantur. ideo triſtibusleta ſubiūgit dicens Filius em̄ hominis ideſt uirginis qui ita vocat ꝓpter ſui humilitatem. ꝓpter carnis veritatem ꝓpter matrispuritatem ſiue ītegritatem venturus eſt adiudicandū orbem in gloria patris ſui cū angelis ſuis in forma glorioſa iudicabit Quipͥus venit humilis venturus eſt per manifeſtacionem glorie et uirtutis. Et tūc reddēt ſijtemporis dilacione vnicuiqꝫ ſn perſonarumaccepcione vbi non ꝑſone oꝑa conſiderant̉vnde ſequitur ſecundum opera ſua ſine diminucione iuſtus qͣdem pͥmiū ſcꝫ gloriam anime et corporis alijs autē ſupplicium ſcꝫ penāvtriuſqꝫ Hic eſt locus merendi et liberandianimā ibi mittendi ⁊ recipiendi ſecūdū merita Ambula h̓ dum lucem habes ne ibi tenebre te cōprehendāt Suſcipe hic mortē vt ibiſuſcipias uitam inmortalem Noli timere qꝛtriſtibꝰ leta ſuccedūt Times mortem audigloriam tripūhātis vereris crucē auſculta āgelorū miniſteria Attende ⁊ hic verbum bernardi qui dicit vis ſcire q̄ debeas ihū criſtoDebes ei vitā tuā qꝛ ipſe vitā ſuā poſuit ꝓ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten