non impediendē paſſionis. quīa ſi p̄dicaret̉Et crederetur criſtus non crucifigeretur ⁊ cauſanō ſcandalizande ſue cōgregacōnis quiaſi primo īmortalitas et magna de eo p̄dicatafuiſſent et poſtea puſilli ⁊ adhuc īfirmi in fide eū flagellari crucifigi et poſt multa ignominioſa mori vidiſſent: ſcandalizati de eoꝝp̄dicacione fuiſſent Vnde iſta ꝓhibicio fuitad tempus ſcꝫ vſqꝫ poſt reſurectionē ne ſi ante paſſionē p̄dicaretur irritaretur fides in cordibus ecedēcium ꝓpter futurū ſcandalū paſſionis. ſicut patet factū in ipſis apoſtolis.Inſtabit em̄ tempus paſſionis tēpus ignominie ⁊ oſtendēde infirmitatis ſed poſt reſurrectionē habita ꝑfectā victoria mortis erattempus p̄dicādi gloriā ſue maieſtatis Quādo enim ceſſauit cauſa ſcꝫ ſcandalū paſſiōiſceſſauit et effectus Vnde criẜ. Quaſi manifeſte eſſet agnitus filius dei nemo auſus fuiſſet manus ī eum initere Et neqꝫ crucifix.fuiſſet neqꝫ reſurrexiſſet a mortuis Propterea adhuc infernorū regnū eſſet in terra et dominaclo dyaboli totū inundū teneret. Vndeet Ambro. Hultis ex cauſis iubet tace̓ diſcipulos vt fallat principē vt declin et iactaciam doceat humilitatē. ſil̓ ne rudes ⁊ īꝑfectiad huc diſcipuli maioris p̄dicacionis mobiſibus opprimatur Prohibētur ergo eū diſcipuli euāgelizare dei filiū vt euāgelizēt poſtea crucifixum Hec eſt fidei gloria ſi vere intelligas crucē xp̄i. Alie cruces nichil michiproſūt. ſola crux xp̄i michi vtilis eſt. Et vere vtilis ꝑ quam michi mundus crucifixuseſt et ego inundo Si michi crucifixꝰ ē mundus ſcio quia in ortuꝰ eſt ⁊ non diligo eumſcio quia p̄terit et non concupiſco eum. ſcioquia corruptela cōſumt hunc mūdū et quaſi fetidū vito. quaſi luem caueo qͣſi nociturūrelinquo Hec Ambro. Nodū autem alloquēdi et ad eccleſiam ac fidem vocandi ſiuē gentiles ſiue iudeos et deſcribit hoc loco idemambro. dicens. Cum aliqui ex gentibus vocantur ad eccleſiam: ita preceptorum ſeriemformare debemus vt pͥmo vnum deum aucͣtorē mūdi oīmqꝫ eſſe doceamꝰ ī qͦ viuimꝰ ⁊et ſumus et mouemur cuius et genus ſumuſvt non ſolum ꝓpter munera lucis et vite verum eciam propter cognacionem quandamgenei̓s diligēdꝰ a nob̓ ſit. Deīde opīonē illā q̄ ē de ydol̓ deſtruamꝰ eo ꝙ nō poſſit auriargētiqꝫ vl̓ ligni mati̓a vī ī ſe habere diuināCū vnū deū eſſe ꝑſuaſeris tūc iudicio eiꝰ aſtrues ꝑ xp̄m nob̓ ſalutē datam incipiēs abillis q̄ geſſit in corꝑe eciā diuina deſcribensvt plus ꝙͣ hō fuiſſe videat̉ victā huiꝰ v̓tutemortem mortuumqꝫ ab inferis reſuſcitatum.Paulatī em̄ fides creſcit vt̓ cū ſupra homines fuiſſe videat̉ deꝰ eſſe credat̉. Nam niſiꝓbaueris ꝙͣ face̓ illa ſn̄ diuina v̓tute nō potuit. quēadmod potes ꝓbare ī eo vim fuiſſe d̓ina. Tali athemēſes īformauit p̄ceptoapl̓us tales nob̓ apud gētiles ordo ẜuandꝰeſt. At vero cū iudeos alloq̄rent̉ apl̓i. ip̄mxp̄m eſſe dicebāt. qͥ ꝓpheticis nobis eſſꝫ ꝓmiſſꝰ oraculis quē nō priꝰ cū auctoi̓tate ſuadei filiū notabant ſꝫ virū iuſtū virū a mortuis ſuſcītatū Illū virū de qͦ dictū ē in ꝓphetisfilꝰ meꝰ es tu ego hodie genui te. Ita ergo ettu ad ea q̄ difficile credunt auctoītatē diuini ẜmoīs addiſce ⁊ ꝓmiſſū eiꝰ aduentū ꝓphetaꝝ voce deſigna reſurrectiōꝫ qͦꝫ multo an̄conꝑtamn ſcrip̓turaꝝ teſtimonijs edocēto. nōviſitatā cū ceteris? vt in ip̄a ſuſcitati corꝑisaſſertione eterne teſtimonium diuinitatisacquiras. Cū enim ceterorū corꝑa corrupcionē p̄baueris ſubiſſe poſt mortē hunc vtiqꝫde quo dicitur. Nō dabis ſanctum tuumvidere corruptionē. cum ꝓbas humane fragilitatis ex ꝑtem ꝓbas hūane conditionismerita ſuꝑgreſſum deo magis qͣꝫ hominibꝰcōferendum. Qd̓ ſi ad ſacram̄ta fidelium tendens cathecuminus imbuēdus ſit: dicendūqꝛ vnus deus eſt exquo omnia. et vnꝰ iheſus ꝑ quē omnia nō duos dominos eē dicēdos. Perfectū qͥdem pr̄em ꝑfectū eſſe filiūſꝫ vniꝰ pr̄em et filiū eſſe ſubſtācie v̓bū eterni dei non qd̓ ꝓfert̉ ſꝫ qͥd̓ oꝑatur ex pr̄e genitū non vocē editū. Hec Ambro. Vt autēapl̓i meliꝰ tenerēt p̄ceptū domini ne antereſurrectionē euāgelizarēt ſil̓qꝫ ne horrerētmortis ꝑiculum ſi regni gloriam diligerētp̄dixit eis tūc paſſionē ſuā on̄dens qꝛ oporteret id ē conuēiens eſſꝫ ſcd̓m ordinacōnemdiuinā filiū hominis ſcꝫ eū ire iheroſilimaꝫad oꝑandꝫ ſalutē in medio terre; qꝛ pordīatum erat a deo pr̄e ꝙ ibi cōpleret̉ miſteriū t̓dempcōnis nr̄e. Vn̄ iſtud oꝑtet opem portatopes apportat. O portet inꝙͣ nō ꝓpter ſua ſꝫꝓpter nr̄a peccata. et ideo in pſalmō dicit q̄nō rapui tūc exoluebam. Et eſt notabile ꝙip̄e loquēs de ſua paſſione nomīat ſe filiūhominis non filium dei: quaſi vellet dicereꝙ paſſurus erat non ſcd̓m naturā diuinā ſꝫſcd̓m hūanā. Nodꝰ aūt nr̄e redemptōis ſubiūgit̉ cū dicit̉. ⁊ ml̓ta pati. factus em̄ faſcicūlꝰ mirre id ē cumulꝰ amaritudinis. qꝛ ex nl̓tis paſſionū generibꝰ ꝯpoſitꝰ ē mirre faſcicalꝰ ml̓ta īqͣꝫ pati qꝛ cōp̄hēdi colaphiza̓i ꝯſpuiactuſai̓ deuda̓i flagellai ⁊ r̓ꝓba̓i a ſei̓oribꝰ q̄debebāt habe̓ peminēciā vite et ſcrib̓ qͥ videbā t̉ hebe̓ p̄robatīaꝫ ſcīe et pͥncipibꝰ ſac̓dotūq̄ habehāt extellēciā auctoritatis et potentis