tamꝙͣ ſuꝑfluum emittitur. et aliud tamꝙͣneceſſarium retinetur et neutrum. iſtorū cōīquinat hominem ſpiritualiter. et iſte modus loquendi frequēs eſt in ſcriptua̓ vt in micheaom̄s ſanguini inſidiātur id ē de omnibꝰ multi et ſimilia Que autē procedunt de ore intusnaſcuntur et de corde exeunt id eſt de cordisimmundicia ſicut ſumus de ignē. et fetor delatrina et ea hominem iam inquinatum cogifacione praua coinquināt id eſt ſimul et magis inquinant locucione ſordida: quia ſuntconceptus mentis ⁊ male cogitacionis ſignificatiua Ex cogitacionibus enim malis proueniunt et mala verba et mala facta et in actuinteriori principaliter eſt culpa iuius ea queextra apꝑent ſunt teſtimonia. Vnde ſubiūgit De corde enim in quo eſt ſedes anime etde libero arbitrio exeunt cogitaciones maleſicut principia malicie: et ex cogitacionibusmalis mali actus et verba procedūt vlteriꝰſcilicet homicidia adulteria fornicaciones furta falſa teſtimonia blaſphemie: auaricia inꝙͣtum aliqua iniuſte detinentur nequicia cū malum affectamus et implere non poſſumus delus qui conſiſtit in decepcione proximi. impudicia in cogitacionibus ī verbis in aſpectuin factū et quantum ad quamlibet corrupcōnem mentis ⁊ corꝑis oculus malus id ē odiūet adulatio nam qui odit oculum inuidum ⁊malum habet ad eum quem odit̉ et adu̓latornon recto oculo videns que ſunt proximi admalum ipſū deducit. ſuꝑbia in verbis factisvel ſignis ſtulticia cum ſcit malum ⁊ nō cauetvel ſtulticia eſt cum non recte ſentitur de deocontrariatur em̄ ſapiencie que eſt diuinarumrerum cognicio Omnia hec mala et huiuſmodi traſgreſſiones preceptorum dei in corde generantur ⁊ abintus a corrupta voluntate procedunt ac ſpiritualiter hominem comqͥnantid eſt immundum et impurum reddunt Hocem̄ in culpam homini imputatur quod in ſuapoteſtate exiſtit talia autem ſūt que ꝓcedūtad interiori voluntate. ꝑ quam homo eſt actuum ſuorum dn̄s: et ideo cauſa immundicieſpiritualis non eſt niſi mala voluntas Igiturſcribarum et phariſeorum verba maledictaque̓ ex iniqua voluntate contra criſtum ⁊ diſcipulos eius procedunt: illa eos coiquinantNon lotis autem manibus manducare et huiuſmodi tranſgreſſiones ſuꝑſticioſarum tradicionum non coinquinant hominem imimūdicia ſpirituali nec faciunt impurum. Quaſidiceret Ex quo nullus cibus coinquinat ſpiritualiter hominem. ergo a minori non lotismanibus manducare non cōinquinat eum.Et ſic oſtēdit. qd̓ ſpiritualia lrāliter intelliginon debent. Vnde quando precipitur in ſcriptura lotio abſolutē: magis de ſpirituali ꝙ decorꝑali intelligendum eſt locionē Sed vt dicit criẜ. Videmus multos vt intrant eccleſiam lauantes manus et os. qualiter autemmundam offerant animam turam nullam facientes. Nartus pro non lotis ponit coībus.et pro coinquinat ponit cōicat. iuxta hebreorum ydeonia qui cōmune immūdum dicebātIudei enim partem dei ſe eſſe iactitantes cōmunes cibos vocant quibus omnes vtunturhomines. quos ideo quia in lege prohibitierant immundos iudicabant. Cōmune ergoꝙ ceteris hominibus patet ⁊ quaſi de partedei non eſt mimundum appellant Ex eo aūtꝙͣ dictum eſt de corde exeunt cogitacones male et cetera colligitur ꝙ ⁊ ſi dyabolus quandoque immittit homini cogitacio nem mali?cogitacionem tamen malam nō poteſt minittere que mala fit tantum ꝑ ſenſum qui eſt incorde. Inde quando dicitur cum miſiſſet dyabolus in cor iude. et in pſalmo inmiſſiones ꝑangelos malos. inmiſſio accipitur pro ſuggeſtione aliter enim non poteſt illabi anime.Vbi Iheronimus Ex hac ſentencia arguēdiſunt qui cogitaciones a dyabolo inmitti putant et non ex propria naſci voluntate Dyabolus adiutor et intentor malarum cogitacionum eſſe poteſt auctor eſſe non poteſt Si aūtſemꝑ inſidijs poītus leuē cogitacōnū noſtraꝝſcintillā ſuis fomitibus inflāmat. nō debemꝰopinari eū cordis qͦꝫ occulta rimari. ſꝫ ex corris habitu et geſtibꝰ eſt imare qd verſemꝰ intrinſecus Verbi grā. ſi pulchrā mulierēnoscrebro viderit aſpicere: intelligit cor amorisiaculo vulneratū Vnde et Lugꝰ. Iternas aīecogitacōes dyabolū nō videre certi ſumus; ſꝫmotibꝰ eas corꝑis et affectionū indicijs abillo colligi exꝑimēto didicimꝰ Secretā autēcord̓ ſolus nouit ille adqꝫ dicit̉ tu ſolꝰ noſticorda filiorū hoīm Iec Augꝰ. Solet q̄ppe dyabolus an̄qͣ veniat p̄mittere ſui aduentus p̄curſorē ſcꝫ mali cogitacōeꝫ quā ſi qͥs in cordeſuſceptā nūterit dyabolꝰ in corde ſuo habitaculū p̄parauit Et ꝙͣuis dyabolꝰ qn̄qꝫ ſit adiutor ⁊ occaſio malaꝝ cogitacionū nō tn̄ oīm qꝛqn̄qꝫ ꝓcedūt ex nob̓ tm̄ Vn̄ augꝰ. Non om̄smale cogitacōes nr̄e a dyaboli īſtinctū excitāt̉ſꝫ aliqͦciēs ex nr̄i arbitrij motu emgūt bonēāt cogitacōes ſꝑ a deo ſūt. Qualit̓ at cogitacōibꝰ mal̓ reſiſtēdi ſit docꝫ ācelmꝰ dicēs quōāt pͣuā volūtatē a̓ malā cogitacōeꝫ a vob̓ excludatis hͦ ꝑuū ꝯſiliū qd̓ vob̓do ītelligite ettenete. nolite litigae̓ cū ꝑu̓ſis cogitacōibꝰ vl̓ꝑuerſa voluntate ſed cum vobis infeſte ſunt.aliqua vtili cogitacione et voluntate mentem