et iterum erectus ſentenciā miſericordie circaaccuſatam: quia hoc vtrūqꝫ facere diuine eſtpotencie. et eque vtrūqꝫ ꝓprium eſt deo punire ſcꝫ et parcere: et eque iuſtum ē ſeruare miſericordiā ſicut uiſticiam. Punit iuſte: ⁊ ꝑcitpie. Et ſicut primo ꝓtulit iudiciū iuſticie ſalua miſericordia ſic ſcd̓o ꝓtulit iudiciū miſericordie ſalua iuſticia: ſcꝫ vt miſericors pcc̄apreterita dimittens. et vt iuſtus ne ampliusreccaret interdicēs. Nam vniuerſe vie domiin miſericordia et veritas. Sic ergo liberataeſt miſera iubente miſericordia. Licet aūt deus ſit iuſtus ſicut et miſericors: tamen dicit̉ei ꝓprium eſſe potius miſereri ꝙͣ iuſtum eſſequia nichil requiritur ad complendum opusmiſericordie niſi voluntas eius tātum: ſed adcomplendū opus iuſticie requiritur etiam aliquid ex ꝑte hominis ſcꝫ exigēcia mecitoꝝ. Vn̄Anſbelmꝰ. Occurrit iam nūc memorie mulier illa in adulterio dep̄henſa et iheſus rogatus ſentēciam quid egerit qͥd dixit recordare. In terram oculos iecit. ne forte accuſatāreſpiciens nimis cōfunderet. Cum enim ſcribens ī terra terrenos eos nō celeſtes ꝓdidiſſet: qui ſine peccato inqͥt eſt veſtrum primo īillam lapidē mittat O mira ⁊ ineffabilis xp̄ibonitas. Quā condempnare iuſte potuit: aduerte ꝙ pie et ꝙ caute liberauit. Cū enim homines ſuam terruiſſet et expuliſſet de tēplo.imaginare ꝙͣ pios oculos in illā leuauerit ꝙͣdulci et ſuaui voce ſentenciam abſolutioniseius ꝓtulerit. Puta ꝙͣ ſuſpirauerit. ꝙ lacrīatus fuerit: cū diceret. Iemo te cōdempnauitmulier ⁊cͣ. Felix vt ita dicā hec adultera ml̓rque de p̄teritis abſoluitur ſecura efficit̉ de futuris. Iheſu bone te dicēte nec ego te cōdemꝑAxeri aa ſit.nabo. quis cōdempnabit. Deus eſt qui iuſtificat. quis eſt qui cōdempnet. Audiatur. tamen de cetero vox tua vade et iam ampliusnoli peccare. Hec Anſhelmus. Et ꝙͣuis dominus iheſus mulierē a culpa abſoluendo et neamplius peccaret interdicēdo nullā aliam iniungeret ei peiitēciam ſeu penam. tamen hocfactū criſti non eſt trahendum ad conſequēci.iiiam et inconſuetudinē: vt exemplo domini aliquis abſqꝫ ꝯfeſſione et pene inflictione quēꝙ abſoluat qꝛ xp̄us excellēciam in ſacramentis habuit: et potuit cōferre effectū ſacramētiſine ſacram̄to quod nullus purꝰ homo poteſtȳmo debent ſacerdotes in foro penitēciali imponere penitēciam ſcd̓m cōditionē peccantis ⁊pectati: quia non habent talē poteſtatē remittendi. Poterat etiā xp̄us illi ml̓eri tantam cōtricōeꝫ dare qd̓ ſufficeret ad delecōeꝫ tociusculpe ⁊ pene ⁊ illā ꝯtricōeꝫ ꝯgnoſcere nō ſic autē aliꝰ ſacerdos p̄t: qui nec mouet cor nec vi-det. Sil̓i mō cotidie dn̄s recipit adulterā cū ꝑgrāꝫ recipit quālibꝫ aīam a dyabolo corruptaꝑ culpā. Per ml̓erē em̄ in adulterio dep̄hēſaꝫſignificatur quelibet ꝑſona criſto ꝑ fidem deſponſata ſed poſtea mortale pcc̄m cum diabolo̓adulterata ꝑ ſcribas vero et phariſeos ſignificantur demones qui dicuntur hic ſcribe: qꝛpeccata noſtra retinent memoriter tāꝙͣ firmiter ſcripta et phariſei id eſt diuiſi recte dicūtur qꝛ a criſto et ſanctorū cōſortio ſeꝑanturAij mulierē ad iudicium adducūt. quia dāpnacionem hominū ſollicite querūt Et qͥa dn̄snon vult mortem pcc̄oris ſed vt magis conuertatur et viuat. ideo ei dicit. vade et noliamplius peccare quia ſibi ſufficit vera penitencia de preteritis. et cautela contra recidiuumpro futuris 127Oratiodulterio clementer ab accuſatoribusHeſu clemens qui deprehenſam in aliberaſti ⁊ a te in condempnatā ī pacemiſericorditer dimiſiſti ſtat coram te animamea adulceratrix que tociens a te vero ſpōſoreceſſit. quotiens ſuggeſtionibꝰ adulterātisinimici conſenſit. accuſat cōſciencia: accuſant oꝑa et actio praua non intres domine iniudiciū cum ea. ne memineris iniquitatū eiꝰantiquaꝝ. libera ab accuſatoribus pectatritem ⁊ ream ⁊ dimitte in pace ſibi conſciam atuo tremendo iudicio abſolutā qͥa tibi ꝓp̓umeſt miſereri ſemꝑ et parcere et non eſt numerus tue miſericordie AmenDe qͣbuſdam verbis dn̄i pro quibus volebāt eū iudeilapidareCapitulum LXXXIIIIVia vero ſcd̓m alchwinū ih̓smulierem abſoluerat a crimīene aliqui dubitarent an illequē videbant veꝝ hominempoſſet pcc̄a dimittere dignat̉ipē aꝑcius diuinitatis ſue potenciam demonſtrare. Vnde dicitur. Iterumergo locutus eſt eis iheſus dicens Ego ſumlux mūdi ſcilicet tocius. non ꝑticulariter gentis vnius. Et ideo accedens ad eum ꝑ fidē etdeuotinnem ab eo illuminatur ad ſalutē. abeo vero recedens obtenebratur ad gehennāXpus ſcd̓m vtramqꝫ naturā dicitur lux quiaſcd̓m diuinitatem illuminat intus animā. etſcd̓m humanitatem informat exterius vitāet hoc tripliciter ſcꝫ iniraculis predicacionibꝰet exemplis. et primū eſt potencie ſcd̓m ſapiencie tercium bonitatis Ipſe quippe̓ eſt lux q̄illuminat oēm hominē veniente in hunc mūdum qꝛ ipſe vniuerſaliter om̄s illuminat eteſt ſolus lux per een̄ciam. quia ab ipſo om̄isnoticia deriuatur. cuius ꝑticipacōne alij abhac luce illūmati dicūt̉ lux ſꝫ non ꝑ een̄ciam