loquitur ſi quis nullum excipiēdo cuiuſcūqꝫſtatus et ꝯdiciōis qͥlibet ſcd̓m ſuā ſitim potūinueniet apud deū Si qͥs inꝙͣ ſitit veniat adine fontem aque viue. veniat autem non corporis ſed fidei formate paſſibus non pedibꝰſed affectibus non migrando ſꝫ me amandoet ab amore mundi recedēdo et bibat habūdant̓ aquam ſapiencie ſalutaris et ſpiritumſanctum non ſolum ad ſufficienciam ſed eciam ad redūdanciam et tunc flumina aqueviue purgantis mentis ac viuificātis ⁊ ſemper agentis ſcilicet doctrina ſacra ⁊ dona graciarum ac beniuolencia qua vult conſulereproximis. fluent habundanter de ventreeius interioris hominis ſcilicet conſcienciacordis ad alios per redundanciam quia fides et bonitas vnius fidelis debet ad aliosderiuari. Non enim fluunt aque viue deeius ventre. qui ꝙ bibit putat ſibi ſoli ſufficere: Si autem proximo conſulere feſtinatideo non ficcatur quia manat. Propterquod admonendo dicit petrus vnnuſquiſqꝫſicut ace epit graciam in alterutrum illā adminiſtrātes Dominus vocat illos ficientesqui ſunt vacui ab amore mundi ad aquasgracie ſcilicet ad amorem dei in te Vas es.ſed plenus es. Funde ꝙ habes vt recipiasꝙ non habes. Funde amorem ſeculi vt amore dei implearis Hec auguſtinus. Vocatur autem ſecundum criẜ. ſpiritus ſanctusflumen quia ſicut flumen non reuertiturnec ſtat ſed ſemper currit. ſic. et illi qui habent ſpiritum ſanctum non reuertuntur adpeccata. nec ſtant per ocium ſed ſemper currunt ad forcia Dicitur quoqꝫ ſpiritus ſanctus aqua viua quando aliquis habet gracie continuacionem et perſeuerāciam ſinequa nichil valerent omnia precedencia Vndebernardus. Tolle perſeueranciam nec obſequium mercedem habꝫ nec beneficium graciam nec laudem fortitudo ¶. Niniſtri ergoſermonibus eius delectati ⁊ doctrine ſue verbis capti reclierunt ſe excuſantes et dicentes. quia numquam ſic locutus eſt homo ſicut hic homo loquitur ¶ Quaſi dicerent.Ita bene loquitur ꝙ non videtur homo purus ſed plus: propter ꝙ temerarium eſſetponere ſuper eum manus. Vtinam et vos preſentes fuiſſetis Vtinam et vos eius verba audiſſetis Iumꝙͣ fortaſſe vlterius aduerſuseum aliquid ageretis Phareſei ergo inuidia moti reputabant eos ſeductos ſicut et turbam q̄ defacili poteſt ſeduci per ignoranciā:quos et maledictus dicunt ſecundum illuddeutro. maledictus qui nō ꝑmanet in legeIn me vt dicit auguſtinꝰ ſit iſta maledictioIta etiam et nunc eſt in eccleſia ꝙ ſimpliceset laici ſūt aliquando deuociores ꝙͣ alij ſcd̓millud yſaie: cognouit bos poſſeſſorem ſuum.et aſinus preſepe dm̄ ſui. iſrahel aūt me noncognouit. Et quia criſti doctrina miniſtrorūp̄conia populorum fides phariſeos a ſua malicia non traxerant. ſurgit ad hoc nychodemus. qui ad ih̓m nocte venerat qui ⁊ vnus exipſis erat et legis auctoritate nititur eos a ꝑſecucione et capcione criſti compeſcere. ac criſtum ī quem occulte credebat excuſare ex legedicēs. Nunquid lex noſtra hominem iudicatniſi prius audierit ab ipſo. et cognouerit qͥdfaciat Nemo em̄ ſcd̓m legem condemnatur.niſi ex ſe confeſſus vel ab alijs conuictus et.preſens non abſens quia in dampnacione homīs non leuiter eſt procedendum. Nam etiāſcd̓m leges ciuiles diligēs inquiſicio debet p̄cedere ſentenciā Sed illi volebant ꝑuerſe an̄eſſe dampnatores ꝙͣ cognitores Credebat nichodemus ſi tantūmodo dn̄m ih̓m vellent patienter audire. ꝙ verbum criſti eēt tante efficacie. ꝙ forte ſimiles fierēt illis qͥ ad tenēdꝫeum miſſi fuerāt et ad verba eius cōuerſi ſūtin eo facto ad qd̓ miſſi erāt. et crederent ſicutilli crediderūt. Et ideo volebat ꝑ hoc eos inducere ad audiendꝫ xp̄m vt cōuerterent̉ ꝑ verba eius ſicut etiā ipſe fuit cōuerſus Phariſeivero iniudia et iracūdia agitati non recipientes de veritate perſuaſionē ſꝫ magꝰ nichodemocōtradicētes tandē. reuerſi ſūt cōfuſi in domūſu ā et in ꝓp̓a nullo ꝑfecto negocio. vacui fideet fraudati a malo deſiderio ſuo. vel in domūſuā id eſt in ꝓp̓ā cordis maliciā ſcꝫ in infidelitatē et impietatē ſuā valde dolentes ꝙ facerenon potuerūt volūtatis ſue ꝓpoſitum. qꝛ cōſiliū eorū ꝑ diuiſionē fuit diſſipatū Ih̓us aūtqui mīe viſceribus habundabat ꝑrexit ī mōtem oliuēti in cuius latere bethama erat et domus marthe in qͣ hoſpitare ſolebat Nā dn̄shanc ſibi conſuetudinē fecerat. vt ꝑ diem qn̄iheroſolimis erat in diebꝰ feſtis in tēplo p̄dicaret ſigna et miracula oſtenderet; et in ſeroreuertebatur. in bethānia ut ibi hoſpitādo qͥOracio.eſcret.Omine ih̓u xp̄e da michi corde et de ſiderio aſcendere ad diē feſtū ſolēpnitatis et̓ni: et me ſemꝑ ad illam p̄pararevt cū tēpꝰ viſitacōis tue aduenei̓t ad ꝯtēplādū te facie ad faciē merear illuc fecilit̓ ꝑueīreO fons aque viue ſitio ⁊ deſidero ego miſergraciam tuam venio et ſuſpiro ad te toto affectu requirens eam. da ergo michi bibere. ettam habundanter de ea perciꝑe. vt dona gratiarum et mͥ ſufficiant. et per beniuolenciama me ad proximos fluant eisqꝫ perficiant.