Oſt hec ambulabat et manebat adhuc iheſus in galileam docendo in ſynagogiseorū nō em̄ volebat in iudeami ābulare qꝛ iudei q̄rebateū interfitere Licet em̄ pointer eos ſn̄ nocumēto eſſe voluit tamē aliqn̄ante tempus paſſionis ſe ab ab eis ſubtrahere. pͥmo rōe ſui qꝛ nondū venerat tempꝰ quovolebat occidi. ſcd̓o r̓acione nr̄i vt noſtramꝯſolaret̉ infirmitatem dando nobiſ exemplūꝙ poſſimus aliqn̄ declinare ꝑſecuciōꝫ. terciorōe iudeoꝝ. ne manes in medio eoꝝ magis ēos īcitaret in odiū Frat autē in pximo diesfeſtus iudeorū ſcenophegia id eſt feſtiuitastab̓naculoꝝ qn̄ habitabat filij iſrahel in tab̓naculis ſeptē diebꝰ ſub vmbra ramoꝝ in ſimilitudinē et memoriā tabernaculoꝝ in qͥbꝰ habitauerūt prēs eorū educti ex egipto ꝑigrinarētur in heremo velut remīſcentes bn̄ficiadn̄i qͥ erant dominū occiſuri Et eſt ſcenophegiadictio greca ꝯpoſita a ſcenos ꝙ ē vmbraet phagin ꝙ ē ꝯmedere qꝛ in vmbracul̓ comedebāt durāte illa feſtiuitate Et celebrabaturcollectis fructibꝰ ami in ſeptēbri mēſe ſeptīoqꝛ illo tēpore qͦ vūe erāt colligē de exiuerūt deherem tab̓nacul̓ ⁊ venerūt in terrā ꝓmiſſiōiſvn̄ exploratores portauerūt ī vecte vuas Ettūc iudei habitabat ī vmbracul̓. qꝛ prēs eoꝑ qͣdragīta ānos habitabāt in tab̓nauul̓. Imminēte igit̉ ſcēnophegia frēs id ē cōſanguinei dn̄i nō apl̓i ſꝫ alij ꝓp inqͥ eiꝰ ꝯgnaciōe exparte virginis marie quia viderunt ipſumnon eſſe paratum ad aſcēdendum inuitabāteum vt ad diem feſtum ī iheruſalem que caput regni eſt aſcenderat ibiqꝫ gloriam miraculorum oſtenderet et ſe manifeſtaret Triſtus em̄ habebat quoſdā cognatos ſcd̓m carnē qͥ inore iudetrū frēs dicebāt̉ Et dixerūtad eū Trāſi hinc ⁊ vade ī iudeā hoc eſt ī iheruſalē iudee metropolī vt et diſcipl̓i tui id ēturbe teſequētes ſeu alie vndecūqꝫ illuc ꝯueniētes videāt ope̓a tua et miracula. Ac ſi ſecundū bedā dicat Tu ſignafacis et pauci eavidēt Ttanſi ergo ad regiā vrbem vbi ſuntprīcipes vt viſis ſignis laudē cōſeqͣris ab eiſcarnales aīci gloriā eiꝰ querētes vt illiꝰ ꝑticipes fierēt et ꝑmiracula eiꝰ magnificarēturcarnale conſilium dabant quo ſaluator noſter mundi gloriam acquireret ⁊ ſuum nomēlongius dilataret: ideoqꝫ non in ocultū etabſcondito ſed palam et inconuentu multorum mniracuſa dominum iheſum facere animonebant Eſt namqꝫ ꝓprium inanis glorie tupidorum. ut quidquid glorioſum ſuuml ſuorum extiterit oſtendatur in publicoNeqꝫ em̄ fratres id eſt conſanguinei eius humanā et mundanā gloriam reqͥrentes fidelit̓credebāt in eū. eſtimātes eū vane glorioſū etglorie hoīm amatorē et cupidū Facis inqͥūtmiracula ſꝫ in abſcondito innoteſce et apparehoībꝰ: vt laudari poſſis ab oībus Putabātem̄ ꝙ laus et fauor mūdi eēt fructus virtutūet miraculoꝝ ſuorū Et qꝛ ſugͥgerebāt ei malūſcꝫ gloriā mūdanā q̄rere ideo retuſauit et eisnon adqͥeuit. vt daret nob̓ exᵐ non q̄rendigloriā huiuſmoī dicēs Tenipꝰ meū id ē glorie mee manifeſtāde nondū aduenit qꝛ poſt reſurrectōeꝫ manifeſtāda erit. tēpus āt veſtrūſcꝫ mūdane glorie qͦ et mundi laude hoīmqꝫfauore et vana gl̓a decipiamini ſꝑ ē ꝑatū. ideſt mundi gloriā quā affectatis et q̄ritis ſemꝑ ē ꝑata vobis Ea em̄ que oībus horis mūdꝰ.iiiiexhibet q̄ritis ſcꝫ hōres diuicias. et deliciaset ideo ſicut vos tꝑi ꝑati eſtis ita tempus ꝑatum eſt vobis Nundani ergo habēt tēpꝰ gl̓eꝑatum qꝛ eadē amant q̄ mūdus et mūdo conſentiūt. et idro qd̓ q̄rūt ſemꝑ inueniūt ſanctivero qui querūt gloriā ſpūalē nō habent hictēpus ꝑatū qꝛ vituant q̄ mūdus amat a mūclum contempnūt Et ideo dicit. Non p̄t mundus id eſt mūdani odiſſe vos qꝛ cū mundo cōuenitis et de amatoribꝰ euis eſtis: et ſil̓iū involuntate et voto et oꝑe non ē odiū ſꝫ amor etamicicia Inde Criẜ. Qualiter eos mundusodit qͥ eadem cū mundo volunt et ꝓ eo ſtudētNe aūt et me̓os odit ꝓpter diſſimilitudinē q̄eſt in volūtate voto et oꝑe. qꝛ oꝑa eius malanon aꝓpbamus ſed magis redarguimus Sicut aūt due ſūt glorie ita et diuerſa ſūt feſtamundam em̄ habēt feſta temꝑalia ſcꝫ gaudiepulari et huiuſmodi delicias exteriores. ſcivero habent feſta ſpiritualia q̄ cōſiſtunt in delectacōibs ſpūs et ideo bene ſubdit. Vos quigloriā mūdi ⁊ feſta gaudioꝝ mūdanoꝝ q̄ritisaſcendite ad diē feſtum hūc. in quo videri etvidere in vanitate et concupiſcēcia vultis. idē ad feſtum leticie tēꝑalis. Vbi laus huanaet voluptas qͣritur: vbi carnalia gaudia extdunt̉ ego qͥ talibus nō delector nō aſcendamſcꝫ vobiſcū ad diem feſtum iſtum ⁊ hoc modoſicut vos vultis ſcilicet querēs gloriam quiatempus meū id glorie mee ſcd̓m humanitatēad quam peruemiendū ē impleta prius humilitate nondū ē īpletū. nō em̄ niſi impleta huilitate paſſionis ſequitur tempus glorie et inmortalitatis. Vel vos aſcendite ad diem feſtum hūc id eſt ad principium ſolempnitatishuius quia iudei magis vacabant ēpulis etleticie in principlo feſti ꝙͣ in fine. ego autemnon aſcendam ad diem feſtum iſtum ſcilicetprimum quia tempus meū nondū ē impletūt