demonia fugauit. mortuos ſuſcitauit: hec opera teſtimoniū xpo ꝑhibebāt. Immobilitaspatebat ꝑ atteſtacionē prīs? qͥ teſtimoniū ꝑhibuit de xp̄o: qꝛ vox patris audita ē in baptiſmo. et in monte. ipō xpō trāſfigurato. Veritas autem oſtendebatur ex ſcripturis. que mētiri non poterant. eo ꝙ a ſpū vei̓tatis ꝓceſſerunt; ſcripture em̄ legis quē data eſt per moyſen. et ꝓphetarū. ꝑhibent de xp teſtimoniūEt ſic penes hec qͣtuor que omnē teſtimoniūveritatis fulciūt. iſta qͣtuor teſtimoniā accipiuntur. Et ꝙͣuis eſſent ꝑ tot incōtradicibiliainducti et ꝯuīcti teſtimonia; tamen nolebātcredere in eum. Inde dicit. et nō vultis venie̓ad me ſcꝫ per fidem. id ē non vultis credere inme. ⁊ a me querere veram ſalutem ex ſola malicia veſtre volūtatis: qꝛ nichil aliud impeditvos. niſi odium contra me conceptū a vobis:non vultis inꝙͣ credere ī me. vt vitam eternāhabeatis. nunc in ſpe et in futuro in re: quehabetur per fidem formatam caritate: ita necveitas vos conuincit: nec promiſſio vite vostra hit. Deinde redarguit eorum duriciaꝫ ettarditatem ad credendū dicens: Ego veni innomine. ⁊ ad honorē patris mei. vt ꝑ me pr̄glorificetur. qd̓ patet ꝑ predicta teſtimoniaet non accepiſtis me. nec in me creditis. ſedmagis ꝑſequimini: qꝛ dilectionē dei nō habetis. Et inde pena peccati vobis hec erit. quiaalium. id eſt antixp̄m in nomine ſuo venientēid eſt nō habente p̄dicta teſtimonia. et ſuamgloriam ꝓpriā querentē. accipietis ꝓ xp̄. etvero deo; vt ſcd̓m apl̓m credant mendacō. qͥnoluerūt credere veritati. Quaſi dice̓t Quianon accepiſtis me. id eſt quia nō credidiſtisme eſſe criſtū. hec pena infligetur vobis. vtdecepti. ꝓ xpo antixp̄m recipīatis. Per hocarguitur ꝙ iudei primi erunt: qͥ ad antixpͥmconuertent̉. Iudei enim in fine antixp̄m recipient. et templum ei facient. quia faciet ſe circuncidi: et dicet ſe eis promiſſum: et eī adherebunt. quouſqꝫ eius falſitas detegatur per enoch ⁊ helyam. Scd̓m Auguſtinū. antixpusceremonias legis tēptabit reſtaurare. vt euagelium ſoluat: que res iudeos eū ꝓ xpō recipere ſuadebit. Deinde cauſam īfidelitatis eoꝝſubdit: quia gloriam humanam ab inuicemaccipientes et accptantes. id eſt ex ſuperbiahumanum fauorem captantes. gloriaꝫ que aſolo deo eſt. id eſt humilitatē. que ē vera gl̓iavel gloriam celeſtē non querebant. Nō ergoquia nō eſt aꝑta veritas. non credunt: ſꝫ qꝛſuperbia eos excecat. que laudari. et ſe ſuperalios efferre deſiderat. Ideo em̄ in xp̄m crede̓non poterāt; quia cum ſuperbia mens eorumgloriam et laudē appeteret. et ſeſe ſuper aliosefferret. reputabant ingloriani et dedecus incriſtū credere. qui abiectus ⁊ pauꝑ videbat̉et ideo ei credere non poterāt: ſed ille in eumcredere poteſt qui cor habens humile. ſoliusdei gloriam querit. et ei placere appetit. Exquo apparet ꝙ multum periculoſa eſt manisgloria Vnde Griſoſtimus. Nihil ita difformat anima. ſicut gl̓am deſiderare terrenam:non em̄ eſt poſſibile qͥ hanc gloriā amat. gloriam querere crucifixi Vnde dicit et Tulliusꝙ cauenda eſt hominū gloria. q̄ aufert animi libertatem. ꝓ qua magnimis viris omīsdebet eſſe cōtencio. Et ideo ſcd̓m gloſaꝫ. magnum viciū eſt iactācia et humane laudis ambicio. que de ſe eſtimari appetit quod ī ſe nōhabet: et gloriam ſuam nō dei querit. Ecōtravero magnā v̓tus ē humilitas: que ſe nichilreputat. ⁊ ſolius dei gloriā q̄rit. etqꝫ ſoli placere appetit. Hec eſt etiā cauſa cūt mandatadei nō impleamus. quia nō humiles. ſꝫ ſuꝑbiet ambitioſi ſumus: p̄ſumentes de induſtriaet viribꝰ noſtris: vt ad ea implēda nequaꝙͣhumiliari poſſimus. Vel hoc īpediuit iudeosa fide criſti in ꝑte: quia ſolum attendebāt etadhuc intendūt ad gloriam et exaltacionemtemporalē dandam eis per meſſyam: videbātautē criſtū pauperē et abiectum. et ideo nonreceperunt eum. non attendentes ſcripturasꝓphetarum. q̄ de eius pauꝑtate et abiectioēloquūtur. gloria autē ⁊ exaltacio que ꝑ xp̄mdanda promittit̉. illa ē gloria celeſtis. quānon intelligebant. et ideo gloriaꝫ que a ſolodeo eſt non querebant: et ꝓpter hoc in infidelitate ꝑmanſerūt. Ipſe ſolus poteſt xp̄o pauꝑiet abiecto credere. q̄ nō ꝓpriā. ſed dei gloriāquerit. vbi de vicio vane et humaē gl̓ie. ſicdicit Geda. Hoc aūt viciū caueri melius nōpoteſt ꝙ vt ad conſciencias nrās redeamusnosqꝫ puluere eſſe ꝯſideremus: et ſi qͥd boninob̓ ineſſe deprehendamꝰ. nō nobis ſꝫ deo aſcribamus. Nec Beda. Vbi et Criẜ. Vanamgloriā fugiamus om̄i ſtudio. Et qualiter eāſuꝑ abimꝰ. ais. Si ad aliā reſpexerimꝰ gl̓iāque ex celis eſt. a qua eicere nos. hec cogit.Que igit̉ nobis ſpēs erit ſalutis: cū iuſſi eēab his exteri q̄ hic ſunt exteri a celis ſumet eorum que illic ſunt? Quid hac inſenſibilitate deterius fiet vnꝙͣ cū ſcd̓m vnanquāqꝫdiem ea que iudicij ea que regni audientes.eos qui ſub noe ⁊ in zodomis erant imitem̉experiencia rerū expectantes omnia diſcere?Et nimirum ꝓpter hoc omīa illa ſcripta ſuntvt ſi qͥs futuris decredit. ab his q̄ facta ſūtmanifeſtā et de futuris demrātionē accipiatSec igitur intelligens et preterita et futura.parum ſaltē reſpiremꝰ a difficili hac ẜuiture