nam aridi ſunt. qui quidquid agant. ſineguedine caritatis ſunt et oꝑantur: vel quīin bona actione. vel elemoſinarū largicioneianus nō porrigunt. Illi qui peccāt per conſuetudinem inueteratā. intelligunt̉ per infirmum. qui triginta octo annos in infirmitateſua habebat. Ideo aūt pocius ſanauit iſtū inveteratum. ꝙͣ aliquē cecū claudum vel aridū.ad innuendū ꝙͣ ſi deus aliquando iuſtificathominē qui peccauit per conſuetudinē longānon debet deſperare aliquis qͥ peccauit aut ꝑdeſidiam vt languidus. aut ꝑ ignoranciam.vt cecus. aut per infirmitatē vt claudus. autper maliciā vt aridus. Ꝙ autē vnus tantumſanatur de multitudine languidorū: ſignatꝙ pauci ſaluantur de multitudine vocatorū.Qui ſanguerat ſurgit ac grabatū domi reportat et ambulat. cū anima a vicijs ſurgens.et a torpore ac praua conſuetudine ſe erigenspeccatorū remiſſione curata. ſe ad internā ſuicuſtodiam cū ipſo corpore refert: ne quid iteꝝvnde feriat̉ admittat: ac de virtute in virtutem ambulans. et in bono oꝑe proficiens.vſqꝫ ad viſionē dei feſtinat. Erat autē ſabbatum die illa. quando fiebant iſta: in qͦ nōeſt licitū oꝑa facere ſeruilia. Dicebāt ergoiudei: illi qui ſanatus fuerat. Sabbatū eſt. ideſt dies feriatus: nō licet tibi ꝓpter legis ꝓhibitionem tollere grabatū tuum. Quaſi dicerent. Si ſanitas nō erat differēda: nūquidet opus fuerat imꝑandū? Sic dicūt mali cōſiliarij: feſtū eſt. non licet tibi ieiunare autpenitenciā facere. Iſti falſū dicebāt: quia oꝑacorꝑalia que ad cultū et honorem dei ſūt. inſabbato licite fieri poſſunt. Sicut ſacerdotescorꝑaliter oꝑanbātur in tēplo: ipſū templūornando: hoſtias lauando. et imimolādo. et cōſimilia faciendo. Similit̓ portatio illius grabati erat ad magnificenciā diuini miraculiſicut et modo illi qui de carceribꝰ et huiuſmodi liberant̉. portāt compedes ſuos publice: admanifeſtacōnem ſue liberacionis miraculoſe.Sed tamen aliter ſe excuſat iſte ſanatus: qꝛauctorē ſanitatis ſue obiciens calūpniantibus. et auctorē dominice legis pretēdens. reſpondit eis dicens. Qui me ſanū fecit. et perhoc ſe diuinā virtutem habere oſtendit: illetāte auctoritatis et virtutis michi dixit: tolle grabatū tuum et ambula; ⁊ huic obediendꝫfuit. Quaſi diceret. Ille qui me diuina virtute ſanauit. eadē v̓tute et auctoritate michiprecepit. et per ꝯſequens ſibi qui tantus eſtet beneficiū michi tale cōtulit. obedire teneornec ſum trāſgreſſor. Quare enim non acciperem iuſſionem: a quo acceperā ſanitatem? Nōcedit aduerſarijs: nec timet predicare eū: q̄eum ſanū fecit. Sed quis vel vbi eſt qui niūccontra ſeuiciam principū vel dampnū ꝓpriūeum predicet? Et quia curatū hominē. qui ꝑcurātem ſe conuenient̓ excuſabat calumpniai̓non poterant: ideo criſtū curātem calumpniai̓nitentes. querebant de eo. nō quidem bona ītentione vt ꝓficerēt: ſed maligno animo vtperderēt. Et hanc eorum maliciā. ipſorū verba manifeſtant: cum em̄ dominus et ſanauerit languidū. et tolli iuſſerit grabatū: primūvirtutis diuine oſtenſiuū et irrefragabile ſignum ſubticent et aliud quod traſgreſſio legis videbat̉ replicant. interrogando eū. dicentes. Quis ē ille homo. qui dixit tibi tollegrabatū tuum et ambula Quaſi dicerēt. Nalus homo eſt. qui talia precepit. Non calūpniantur de collacione ſalutis. ſed de portacōelecti: et ſic accipiebant qd̓ poſſent ſaltē app̓arenter reprehendere. non qd̓ poterāt laudareSic mali homines. et malicioſe ꝯtra aliquēagentes. frequent̓ notāt ⁊ conſiderāt in alijsquod poſſint reprehēdere et accuſare: non qd̓poſſint laudare et ad edificacionē trahere: ſiquid boni in eis videtur facēt: ⁊ mala ſi quavident manifeſtāt: et quandoqꝫ etiam bonūin malū conuertūt. Vbi Cxīẜ. Videamus qnͣtum liuor malū. et qualiter anime oculos excecat. aduerſus eius qui captus eſt ſalutē. Inuidi enim ꝓprie racionē nō faciūt ſalutis: etferis ſunt deteriores. Ille quidē aut cibo indigentes: aut prius a nobis exacerbate aduerſus nos armantur. hij vero et benefacientesmultociens hijs que ſūt iniuſta facientiū benefactores diſpoſuerūt. Igit̉ feris quidē hijſunt difficiliores: demonibꝰ pares: fortaſſisautē illis deteriores. Illi em̄ ad nos quidē inexpiabilē habent inimiciciam. hijs autē quibus ſūt eiuſdem generis. nō infidiant̉. Hijvero neqꝫ cōmunionem nature verecūdanturneqꝫ ſibijpſis parcūt. prius em̄ ꝙ eorū quibus inuident ſuas ipōrum animas torquenttumultū omni ⁊ triſticia implētes eas vaneet inaniter. Hec paſſio et fornitacōne ⁊ adulterio multū eſt deterior. Nam hec quidē vſqꝫad eum qͥ egit ſtant. liuor vero tyrānis eccleſias integras euertit. et orbem terrarū vniuerſum leſit. Hec homicidij mater eſt. Interfecitfratrē cayn. ita iacobeſau­ ita ioſeph fratresita homines vniuerſos dyabolus. Et nimiꝝalijs eſt difficilior. et ſi non miſerearis. et ſivigiles. et ſi ieiunes: omnibꝰ ſordidior factus es inuidens fratri. Hec Griẜ. Is autē q̄ſanus fuerat effectꝰ neſciebat de iheſu quiseſſet ſcꝫ genere et patria. licet ſciret in perſoniā et preſencia. et quiadiu languidus iacuerat. ideo et facta criſti et eiꝰ famā ignorabat