ſui et proximi omnia mūda ſunt. et nulla mētem inqͥnant et immundā faciūt. Ergo mīaet abolicio peccati ꝓmittitur omībꝰ miſcd̓iāfacientibꝰ. Qd̓ itaqꝫ hic dicitur. date elemoſinā ad omīa que vtili miſeratioē fiūt valetNō em̄ ſolū qͥ dat eſuriēti cibū. ⁊ cetera hꝰmodi. verū etiā ⁊ q̄ bat veniā pcc̄i. atqꝫ oratꝓ eo. et qui corripit et aliqͣ emēdlatoria penaplectit. elemoſinā dat. Vn̄ Augꝰ. Facere elemoſinam ē facere mīam. Si ītelligis. a te incipe. Quō em̄ es miſei̓cors altei̓: ſi crudelises tibi. Audi ſcripturā dn̄tē. Niſerere animetue placēs deo. Redi ad ꝯſcienciā tuā. quicūqꝫ male aūt infidelit̓ viuis. et ibi inueniesmendicantē aīam tuā. īuenies egentē. pauperemerūpnoſam. īuenis forte nec egentē. ſedegeſtate obmuteſcentē. Qn̄do īuenei̓s aīamtalē intus in corde tuo. illi fac p̓us elemoſinā.In iudicio et cai̓tate fac elemoſinā cū aīa tuaQuid eſt iudiciū Diſplice tibi. Quid ē caritas? Qilige deū: dilige ꝓximū. Iāc elemoſinam ſi pret̓mittis. quantūuis amēs: nichilfacis. quādo tecū nō facis. Hec Augꝰ. Et qꝛpharizei et ypocriſi nō ſolū querebāt exteriotem mundiciā. ſꝫ etiā apparentē iuſticiā. ac decimas dabāt et elemoſinā faciebāt. putauerunt xp̄m manit̓ loqͥ. quaſi eis qͥ elemoſinānon facerēt. et eū in cordibꝰ ſuis deridebāt.Nō ſolū em̄ triticū vinū et oleū. ſꝫ etiā res cōtemptibiles ſcꝫ ciminū. rutā menta. ⁊ hꝰ modi decimabāt. et de reſiduo elemoſinā faciebant: qd̓ nō facile facit. xp̄ianus aliqͥs. vt ꝑhoc apparēt iuſti. qͣſi volendo īplere mandatūde decimis reddēdis. etiā circa minima: vt ꝑhoc crederent̉ multum voluntarij ad implendum diuina mandata. cum tamen eſſent tn̄ſgreſſores in maioribꝰ. et vt de eis diceret̉ avidentibus. quomodo omniū decimas dant.q̄ etia olerū decimas dare nō negligūt. Dn̄svero cogitatum eorū ſciens: ſubiunxit dicēsVe. ſcꝫ dampnacōnis vobis pharizeis qui decimatis mentam et rutam et omnē olus. ſcꝫminuta et contemptibilia fructuum veſtroꝝet relinquitis grauiora legis. ſcꝫ iudicium etiuſticiam ſubuertendo. ac caritatem et operamiſericordie obmittendo. Non eſt hoc facereelemoſinam. hec enim. ſcꝫ iudicium et caritatem oportet facere primo loco. quia hec precepta ſunt ad dei honorem: et illa ſcilicet decimam et elemoſinam non obmittere. queſūt ad ſac̓dociū ⁊ ꝓximi neceſſitatē Illa faciteet iſta pponite. Nō em̄ ꝑ elemoſinā emit̉ īpunitas in iniqͥtate manētibꝰ. Decimātēs igit̉⁊ eleōſinā faciētes exterioa̓ mūdabāt. ſꝫ qꝛ iudicium et caritatem relinquebāt. interiora nōmundabāt. Optime autem coniunguntur.iudicium et caritas: quia iudicium ſine cāritate. vergit in crudelitatē: caritas ſine iudicōin remiſſionem: caritas cum iudicio in equitatem. Iſtud autem de decimacione poteſt dupliciter intelligi. Dno modo reſpectu ſui. quialicet miniſtri templi acciperent d̓cimas a populo. tamen de illis acceptis a populo et dehijs que habebant ex labore ſuo decimas reddebant ſacerdoti ſūmo. et ideo ad ſimulacōꝫſanctitatis reddebāt eis decimas de minimisHoc etiam faciebant racōe cupiditatis. vt ꝑexemplum ſui inducerēt populū ad reddendꝫſibi decimas de oībus vſqꝫ ad minima. Aliomō p̄t intelligi reſpectu alioꝝ. qͦs ꝑ doctrināſuam inducebāt ad decimas ſtricte ſibi ſoluēdas. Illud etiā quod de obmiſſione guiorislegis addit̉. ſimilit̓ duplicit̓ intelligit̉ Vnoºreſpectu ſui. quia iſta erant magne neceſſitatis. facere obmittebant. Alio modo reſpectu alioꝝ. quia alios ad talia obſeruādā inducere negligebāt. Similit̓ hodie faciūt ſacerdotes ecc̄ie et p̄lati. q̄ ſolliciti ſūt circa ſubiectos de reddicōe decīmarū et ſimiliū q̄ eis debentur. et paꝝ curāt ſi maioribꝰ criminibꝰ inuoluantur. Et qꝛ honor eſt premiū virtutis⁊ ex appetitu apparentis iuſticie ſequit̉ appetitus indebiti honoris. ideo ꝯſequent̓ arguitarroganciā et ambicionē pharizeorū. ꝯminādo eis ve ⁊ penam eternā. dicēs. Ve id ē et̓nadampnacō imminet vobis pharizeis. q̄ diligitis pͥmas cathedras ī ſynagogis. Nō dicitqui hētis cathedras. ſꝫ qui diligitis: has em̄appetere ambicōnis eſt. iniūctas ſuſciꝑe caritatis. In qͦ reprimit omnē indebitū appetitūhonoris; ⁊ inſtruit nos. vt ambicōe careamꝰ⁊ primatū in ecc̄ia nō ambiamꝰ. Ve ergo mniſeris ad qͦs pharizeoꝝ vicia trāſierūt. qͥ ꝑ breue ⁊ incertū huiꝰ vite ſue curriculū. qͦ peccatahumiliter deplangere debuerūt; ad prioratūaſpirare vel ꝓ eo certare nō metuūt. Et nō ſolum volebat eē doctores et mgr̄i in ſynagogꝰvolentes vocari ab om̄ibꝰ rabbi. ſꝫ etiā querebant ſalutacōnes in foro cauſarū ⁊ negocoꝝex quo videt̉ ꝙ idem erāt in ſynagoga ingrīet in foro aduocati. Sed nō ꝯuenit vt litibꝰintendant qui diuino officio nūcuꝑant̉. neōem̄ militās deo. īplicat ſe negocijs ſecularibꝰVn̄ Rabanus. Culpa nō caret. ſi in foro litibus ītendāt. qͥ ī cathedra moyſi ⁊ ſynagogeingrī cupiunt appellari. Et quia vicia occultapuniētur a deo grauius. quato pcc̄ores talesvolunt hic alijs preferri in honoribꝰ. ideo phec arguit eorū ſil̓acionē. cōminando eis vepene et̓ne. quia erāt quaſi ſepulchra. que nōapparēt ſcꝫ exterius. qͣlia ſūt interius: qꝛ aliqnͣdo exterius ornātur et fetore īterius replēt̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten