De inclepacōne phariſeoꝝ et legis doctotum CapitulumLRAVIVm autē dominus iam premiſſa loqueretur. rogauit eūquidā phariſeus vt prāderetcum illo Inuitabāt phariſeidominū. non vt reficeretur:ſed vt reprehenderēt accuſarent ac ꝑdetent. Vnde ad domū phariſeorumnon intrabat niſi rogatus. ſed ad cōuiuiumpublicanoꝝ bene ibat etiā nō inuitatus. Suꝑponendum eſt ꝙ dominus poſt ſermonē exiens de domo in qua hoſpitatus fuerat ⁊ docūerat. locutus eſt matri decentē honorē exhibens ei: et deinde iuit ad domū pharizei magis intendens reficere ꝙͣ refici. Inde CirillusSed criſtꝰ qui pharizeorū nequiciā nouea̓tdiſpenſatiue condeſcendit. ſatagens cōmouere eos: ad ſimilitudinē optimorū medicorūqui grauius infirmātibꝰ afferūt remedia ſueinduſtrie. Et ingreſſus domuni recubuit etquieuit id eſt ad cōmedendū ſe poſuit Obmiſit autē lauare manus: vt illorū errore corrigeret qui credebāt ꝙ illa locio ad ſalutē neceſſaria eſſet. et vt ꝑ eam interior mundacioa pectatis fieret. et vt demōſtraret ꝙ non lotis manibus manducae̓ hominē non cōinquinat. Vnde pharizeus intra ſe murmurauit etreputauit magnam eſſe culpam ꝙ ſcd̓m tradiciones iudeorū non eſſet lotus ante pradiūMira ſtulticia filiū dei arguit qui p̄cepta hominum non ſeruat. qui tradicionibꝰ hominūnon ſeruat qui traditionibꝰ hominum ſubiectus non erat. Dominus autē cogitationi illius reſpondit oſtendens ꝑ hoc ſe eſſe deumcui nuda et aperta ſunt ſecreta cordiū: et arguit ipſos phariſeos: qui quod foris erat aſordibus exterioribꝰ mundabant. et qd̓ intꝰerat a macula rapine et iniquitatis ⁊ fraudisnon mundabant. qꝛ de mundicia exterioriin vaſis et corporibꝰ ſuis erant multi ſolicitiet diligentes ⁊ de mūdicia interiori ip̄ius mētis negligētes et non turantes cū tamen merito deberet eſſe econuerſo. qꝛ interior mundicia eſt neceſſitatis. exterior aūt ſolummōhoneſtatis: vnde nō interior. ſed exterior ſine peccato obmitti p̄t Et ideo xp̄us exteriorēlotionē omiſit: vt haberet occaſionē arguendi phariſeos. de exteriori mundicia tm̄ curātes. et interiorē negligentes. exterius ſimulantes iuſticiam ⁊ ſanctitatē. intus retinentes nequicia in et iniquitatē Sed ophariſeemunda prius quod intus eſt ſcilicet cor ⁊ animā a fraude ⁊ malis deſiderijs. vt mundūfiat qd̓ eſt deforis: vt foris per opera veracit̓ſanctitatem oſtendere poſſis Qui em̄ vtranqꝫcxlv..hominis naturā ſcilicet corpus ⁊ animam fecit: vtranqꝫ mundari deſiderat Vbi GedaHoc eſt contra illos qͥ corporalia peccata fornicationē videlicet immūdiciam. libidinem.furtum. rapinam. et cetera talia quaſi grauiſſima deteſtant̉. ſpiritualia vero que non minus dampnat Apoſtolus. hoc eſt. amaritudinem. iram. indignationē. clamorem. blaſphemiam. ſuꝑbiam. ⁊ auariciam que eſt ydolorum ſeruitus. vt leuia contempnunt. PecBedā. Per hoc etiam arguunt̉ illi. qui deminoribꝰ magnā vim faciunt̉. et de maioribus parum curant Sicut aliqͥ religioſi plusponderant fractionem ſilencij. vel aliqͥd eiuſmodi. ꝙͣ iniuſtum grauamen proximi. velaliam etiam tranſgreſſionē preceptorum deiPharizeis etiam ſimiles ſunt clerici: qui bene tonſo capite et raſa corona. in veſte alba ⁊munda et lotis manibꝰ accedunt ad altare.intus plem auaricia ⁊ iniquitate alijsqꝫ immundicijs multipharie. ac dei legem poſtponentes et tradicōnes hominū in exterioribꝰſolicite cuſtodientes. Deinde dominus quaſibonus preceptor docꝫ qͣliter nr̄i ꝯtagiū corꝑismūdare debemus. dicens. Verumptamen dovobis ſalutis conſiliū. ſcꝫ qd̓ ſupereſt id eſtde eo qͥdꝫ ſupereſt poſt alioꝝ reſtitucōnem date elemoſinam. quia pͥmo debet fieri reſtitucōet de eo qd̓ꝫ remanet elemoſinarū elargitioVel ſcd̓m Gedā. de eo qd̓ ſupereſt victui etveſtitui neceſſai̓o; neqꝫ em̄ ita facienda iubet̉elemoſina vt teip̄m cōſumas inopīa. ſed vttui cura corporis expleta. inopēquantū valesſuſtentes. Et ecce om̄ia munda ſunt vob̓. qꝛelemoſina magna habet virtutē ad peccatoꝝremiſſionē. Vnde in Daniele dicit̉. Peccatatua elemoſinis redime. vel verūptamē ꝯſiliūet remediū quod ſupereſt et reſtat poſt tantaſcelera do vobis. hoc ſcꝫ. date elemoſinā ſcꝫordinate: vt incipiatis a vobis Qd̓ dictumſic eſt intelligenduū: vt prius homo ſibi faciat elemoſina. mūdando ſe interius ꝑ fidem ⁊baptiſmū. credendo in xp̄m. ⁊ ſi poſt baptiſmum inmūdicia innocēcie fuerit fedata emūdet conſcienciā per penitenciā Qui enim vultordinate elemoſinam dare id eſt miſericordiam facere. a ſe ipſo debet incipere. et eam primo ſibi dare. eſt enim elemoſina omne opꝰmiſericordie. Vnde dicit̉ in eccleſiaſtico. miſerere anime tue placens deo. Nullius enimopus hominis. deo placere poteſt. niſi ip̄e prius placeat. Vnde in geneſi legimus. ꝙ deusprius reſpexit ad abel quā ad munera eius.Et tunc ſuꝑeſt vt qui ꝓprie ſubuenit miſerieſubueniat et aliene dando elemoſinā ꝓcedentem ex fide et caritate. et ſic ꝑ miſericordiam