Velias em̄ a iudeis expellebatur et cōtemnebatur. a gentibus autē et alienis recipiebat̉et honorabat̉ ⁊ ibi miracl̓a oꝑabat̉. Miſſusem̄ ad viduam in ſarepta vrbe ſydonie ꝓuincie. receptus eſt honorifice: ibiqꝫ duo miracula fecit quia farma et oleū non defecit; et filium vidue mortuū ſcꝫ yonam ꝓph̓am ſuſcitanit. Non ergo ī iſrahel vbi multē vidue erātſed ī ſydonia oꝑabatur miracl̓a. quia vidueiſrahel non erant ita deuote ſicut illa mulierſareptanaᵉ et quia helyas ꝑſecucōnem patiebatur ī terra iſrahel: qͥ debuiſſet ſibi eſſe gͣta⁊ gratioſa. Sarepta vrbis ſydonie eſt ī littore maris: ante cuiꝰ portā oſtendit̉ locus vbihelyas venit ad viduā eiuſdeꝫ vrbis. deindeeſt quedā capella vbi erat cenaculum in quoquieuit: et vbi filiū vidue ſuſcitauit. Quareaūt orationē helye clauſū eſt celuꝫ et facta fanies: oſtēdit baſilius dicēs. vt enim aſpexitex ſaturitate nō modicū generari dei ob ꝓbrium. per famē illis ieiuniū attulit quo culpaꝫillorum que in inmenſum creſcebat cōhibuitNon ergo mirētur nūc homines ſi ꝓpter eorum laſciuiā fiat famēs. Helyzeus etiaꝫ a iudeis deriſus et cōtemꝑtus a naaman ſyro deuote eſt queſitus: quē a lepͣ ſua turauit qꝛ deuotionē eius agnouit. Qui ante turacōnembonus fuit. quia ꝑ illū deus ſalutē ſyrie deditet poſt curationē adhuc melior ac valde gͣtusdeo et helyzeo fuit. Curauit ergo alienum etgentilem: ſed non cōciues et conſortes ꝓptereorum erga deum ingͣtitudinem. quia regnūſeri q ulat nt duuit jiſrahel declinauerat ad ydolat̓am colendo vitulos aureos quos fecerat veroboā. Si ergoiſti famoſiſſimi ꝓph̓e non fuerūt accepti conpatriotis ſuis nō ꝓpter ſuam ſed ꝓpter cōꝑatriotarū maliciam et inuidiā: multo forciusnec minores ꝓph̓e fuerūt accepti ī prīa ſuaex quo patet verum eſſe quod dixerat: quianemo ꝓpheta acceptus eſt in patria ſua Horaliter autē viduā de qua dictū eſt ſignificatanimā peccatricem; que priuata eſt amplexibus ſpōſi ſui chriſti modo multe vidue talesſunt in mundo: tam̄ ad nullam mittitur helyas niſi ad illam que ē in ſarepta ſydonie. Sarepta īterp̄tat̉ incēdiū vel āguſti a paīs. ſydonia venacō inutilis et ſignificat aīaꝫ peccat̓cēque ꝓpter hoc ꝙ cōſiderat ꝙ quidqd̓ querit̉in mundo eſt venatio inutilis ſiue diuicie ſiuedelicie anͥguſtiatur qꝛ ꝑdidit illū p̓anem veꝝquo reficiebatur. xp̄m ſcꝫ qͥ dicit ego ſum panis viuus qui de celo deſcendiˢ et incenditurper cōtemptū terrenorū et deſiderium ſuꝑnoꝝad talem animā venit verus helyas criſtus;vt eam paſcat et reficiat cū filijs ſuis id eſtcogitatōnibus ⁊ affectionibꝰ ſuis Similiterclxxxna aniā ſyrus ſignificat peccatorē eo ꝙͣ pcc̄mſitut lepra inficiat hominē Nodo ml̓ti talesſunt in mūdo tamē ad nullum venit helyzeusniſi ad naamā ſyrū Naamā interpretatur decorus vel cōmouens me. ſyrus ſublimis. etſignificat pcc̄orēm qui cōnouet ſeip̄m ꝑ contricionem. currit ad iordanē qui interp̄taturriuus iudicij id eſt ad confeſſionem et ibi induit gracie decorē et ꝑ hoc efficitur ſublimisqͥa ꝑ hoc eleuatur ad deum: ad talem venitverus helyzeus criſtus Ec om̄s in ſynagogahec audientes ſcꝫ ꝙ eos indignos reputae̓tinter quos miracula faceret: indignati ſūt etrepleti ira. qͥ ex xp̄i doctrina qͥeſcere debebāta malicia: Per iſtos ſignificant̉ illi qui ꝑſequuntur predicatores et defenſores veritatiseo qd̓ dicūt diſplicencia illis; Hoc aūt factoprobatur v̓bum criſti ꝙ dictum eſt ſupra: qͥanō eſt acceptus ꝓpheta in patria ſua Nā cūaudirēt nazareni qd̓ ꝓphetis ꝓphetam ſe cōꝑabat et quia eos de incredulitate notabat;et deuocionem gēcium quas vt canes abhominabantur deuocioni eoꝝ preferebat creuitzelus creuit ira creuit iniuria. Et qd̓ dominꝰde eis clixerat et teſtabat̉ verbo. hoc ip̄i oſtēdunt et teſtantur facto. mala pro bonis retribuendo Vnde ſurrexerūt. et eū tanꝙͣ dignūmorte. extra ciuitatem ſuam nazareth eiecerunt vt illum interficerēt Vt dicit Ambronon mirū ſi ꝑdiderunt ſalutē. qui de finibusſuis eiecerūt ſaluatorē Dominus aūt qui docuerat exēplo ſui omnibꝰ omnia fieri. nec volentes repudiat nec inuitos alligat: nec eitiētibus reluctatur nec rogātibꝰ deeſt. Et duxerūt illū vſqꝫ ad ſuꝑciliū mōtis ſuper quē edificata erat ciuitas eorum: vt p̄cipitarent eumNazaret quideꝫ edificata erat ſuꝑ montem ſꝫnō in cacumine: vn̄ extra ciuitatem ad catum̄duxerūt eum ad p̄cipitandum. In quo ſcd̓mbedam iudei dliſcipuli priores dyabolo ingrōſuo oſtenduntur quia ille verbo temptās aitmitte te deorſum. iſti facto de ſuꝑcilio mōtiseum mittere et precipitare conabātur Ib̓usaūt virtute diuinitatis qua poterat ſe ſeruae̓illeſum qn̄ volebat trāſiens ꝑ medium illoꝝibat et deſcendit de monte non viſus ab eisquos deſerebat mente fruentium ſubito perdeum mutata vel obſtupefacta: Etem̄ quādovult capitur qn̄ vult labitur. qn̄ vult ſuſpenditur qn̄ vult non tenetur Ꝙ capitur ⁊ tenetur a paucis voluntatis eſt ꝙ a populo nontenetur ſed trāſit maieſtatis ē Non ergo reſiſtit nec ſe vindicat. docens nos in hoc vtno queramus vindictam de īiurijs nobis fc̄īsſed ꝑ medium in inicorū tra nſiēs cānes hincinde latrātes cōtempnit malens eos ſanare