omnium fabricator exiſtit vt vere et fabri filius et faber ipē dici poſſit. In illorū ergo errore veritas latet. nam vtiqꝫ fabri filius eratſed nō illiꝰ quius ipſi putabant ſꝫ fabricatoris oīm qui fabricatus ē auroram et ſolem ideſt eccleſiam pͥmitiuam et ſequentē. Lagnacecitas eorū erat. quia eum in verbis et fcīsillius xp̄m cognoſcere poteāāt. et tamē ꝓptegeneris noticiam eum cōtempnebāt. et ex p̄uitate generis ⁊ infirmitate carnis volebantab eo excludere potenciā maieſtatis. Et qͥaauditis famoſis miraculis ab eo frequenterin capharnaum factis illi de naꝫ areth indignati ſunt contra eum. nec credebat miraculaeius eſſe vera: ipſe intuēs eorū corda obiectionem eorū tacitam ſibi ipſi obiecit. vt adeam congruenter reſponderet Vnde ſubdit̉.Et ait illis iheſus ſcꝫ ſcribis ⁊ phariſeis Vtīqꝫ dicetis michi qui multos in capharnaumcuraui hāc ſimilitudinem. id eſt obiectionema ſimilitudine medici corporalis ad ſpūalemſumptam. medice cura teip̄m id eſt tuus compatriotas. quibus magis teneris impenderebene ficiū caritatis. Sicut em̄ medicus verūscitius et libencius curat ſeip̄m et alios ad ſepertinentes ꝙ extraneos. ita dicebant et eiſi tu faceres vera miracula. citius faceres ea inciuitate tua. ⁊ potius inter ꝓpinquos tuos qͥinter extraneos Vnde ſubiungitur; Quātamiracula audiuimus facta a te in capharnaūfac et hic in patria tua in tua ciuitate vbi conceptus es ⁊ nutritus tot et tanta vt credamꝰquia que facis apuo alienigenas magꝰ debesfacere apud tuos cōpatriotas magis enim teneris beneficia impendere tuis cōpatriotis ꝙͣalienis Quaſi dicant Nulta audiuimus a tefacta miracula. ſed non credimus qd̓ incertavulgauit fama cū apud nos nichil tale feceris qͥbus cōueniencius talia impēdenda erātbeneficia ꝙͣ ceteris Sed dn̄s cōſequenter repondens oſtēdit ꝙ nō dlimittebat inter eosfacere miracula ꝓpter odiū patrie vel defectūpotēcie ſed ꝓpter eoꝝ incredulitatē et maliciāQd̓ em̄ ibi mia̓cula nō faciebat nō ea̓t ꝓpterhoc ꝙ patriam ſuā deſpiceret quā cōcepcōneet educacōne honorauerat vel ꝓpter hoc ꝙ ipſe impotens eſſet ſed quia ip̄i indigni erant.Et ad hoc inducunt ſacre ſcripture exempla.Vnde ſequitur Ait aūt ih̓us Amen et vere dico vobis. qꝛ nemo ꝓph̓a acceptus eſt in prīaſua in qua natus ē. et in domo ſua ex qua ſecūdum carnē ꝓceſſit. et hoc vt in pluribꝰ accū debito honore et reuerēcia. Minus em̄ helyas ⁊ ceteri ꝓph̓e in ſuis ciuitatibus fuerūthonorati ꝙͣ in alijs Iſaias ſectus. ieremnascarceratua. et ceteri vituꝑ iti. Nos em̄ ⁊ penenaturale ē ciues ciuibꝰ īuidere: ⁊ nō pn̄cia vlri opera nec virtutes conſiderare. ſed infancie fragilitatē recordari. quaſi non et ipſi pereoſdem etatis gradus ad maturam etatem ꝑuenerint. Duin enim ciuis et contribulusad alicuius virtutis vel ꝓbitatis eminenciam aſcendit eiuſqꝫ fama creſcit conciues ⁊contribuli qui non ſic laudātur inde grauiꝰſauciantur ⁊ eſtimant ſe contempni ſi eis inlaude et fama ꝓbitatis preſertim minor genere preferatur. Iinc habemus in ioſeph exemplum reſpectu fratrum ſuorum. Vnde cōtingit ꝙ facilius ꝓmouentur homines ī terra aliena qͣꝫ in patria ꝓpria. Idcirco igiturnon curo patriam meam quia ei acceptꝰ nōſum et quia fidē in ea non inuenio et michiſicut ceteri non credit tātoqꝫ minus me ꝯgnoſcit: ꝙͣto plus ꝑͦ ceteris me notū habuitEt qꝛ non erat acceptꝰ ei̓s nec ei credebātideo virtutes ml̓tas id eſt ſigna ⁊ miraculaibi facere nō poterat: non de inpotēcia ſꝫ de incōueniēcia non em̄ ꝯueniēs fuit qꝛ digni nōerāt et cauſa ſtatī ſubdit̉. ſcꝫ ꝓpter incredūlitatē eorū ꝓpter quā etiā domīꝰ mirabaturqꝛ ip̄m etiam p̄ſentem habentes xp̄m agnitione ſui v̓bis ⁊ ſignis eis īgerētem nichilominꝰ īcreduli ꝑdurabāt. In hoc patet ꝙ fides maxime cooꝑat̉ in miracul̓ faciendis. qꝛꝓpter īcredulitatē ſubtracta ſūt illis. Aliqͣstam̄ virtutes ibi fecit. ſcꝫ paucos īfumos fideles et deuotos manibꝰ deificis īpoſitis cufādo qd̓ patet ex hoc ꝙ ſupͣ dixerunt. Vndehuic ſapiēcia hec et virtutes. Pro tato eigo nō poſſe dicit̉ qꝛ noluit nec decuit ꝓpterincredulitatē eoꝝ: vt negetur potencia nonabſoluta ſꝫ ordinata ac ꝯgruitatis et decēcieqͣ ſe diſꝑoſuerat nō factuꝝ quia nō e̓at decēset ꝯgruū. ꝙ ibi miracula faceret et ml̓ta. fides em̄ credētiū eſt meritoria de ꝯgruo ꝙ eis fi ant miracula. Ideo aūt ailqͣs virtutesibi fecit vt fideles cōfirmaret. ⁊ infideles excuſationem de pcc̄o ſuo non haberent dumopera diuinitatis ī eo viderent: nec fecit ml̓tas ne infideles amplius dampnarētur ideſt plus punirentur dū ſcilicet cōtempnerētVnde Griẜ. Pauca fecit ſigna. ne dicerenthoſtis eſt nobis et ꝓprios deſpicit. ſi factaeſſent ſigna et nos vtiqꝫ crediſſēꝰ. ꝓpterhoc fecit vt quod ſuum eſt impleat. ſed cōtinuit vt non illos amplius cōdempnet. Adſui autem excuſacōem quare ipſe dominus īpat̓a ſua vbi acceptus nō erat ml̓tas virtutes nō fecit oſtēdit exēplo helye et helizeiꝙ ſimiliter ꝓph̓e vete̓s ī maiori honore habebāt̉ apd̓ exͣneos ꝙͣ apd̓ doēſticos ⁊ ꝙ plura miracl̓a faciebāt apd̓ aliēos ꝙ apd̓ al̓os