Vbi Criẜ Non quia ita ſolum ſicut ſol ſed qͣꝫhoc ſydere aliud magis luculētū nō noſcimꝰcognitis nobis vtitur exēplis Nec Criſoſt̓:Comꝑatur aūt gloria iuſtoꝝ ſoli maxime qͦad corpus quia anima glorificatā multo pulchrior erit ſole In ſole aūt quatuor dotes corꝑis glorificati notātur ſcilicet claritas. quiain creaturis inferioribus nichil ſole ē clariusagilitas. qͥa exiens ab oriente ſtatī apparetin occidēte. ſubtilitas qͥa trāſit ꝑ vitrū illeſūimpaſſibilitas quia radius eius nō lediturnec maculatur Et ſubdit̉ in regno prīs eorūergo tāꝙͣ filij regis accipient regnū decorisO quā glorioſū eſt regnum in quo ſancta ſocietas qͥa iuſti. in quo ꝑfecta claritas qꝛ fulgebunt in quo ꝑfecta delectabilitas quia ſicutdulce em̄ lumē eſt et delectabile in quo ſublimis dignitas qꝛ in regno: in quo paterna catitas quia patris eorū Hanc ꝑabolam ſcd̓atangit marcus faciens tantum mētionem debono ſemine. qd̓ ad ſolos electos ꝑtinet quitanꝙͣ triticum et frumentū in horreū eternebeatitudinis colligentur qn̄ zizania ⁊ loliumin caminū ignis mittētur Vnde cōꝑat regnicelorū. id eſt eccleſiam que a deo regitur etn qu eutitu: eſe in tuhomines regit. homini iaciēti ſemē in terrāet cetera Per ſemē intelligitur verbum viteqd̓ homo ſcilicet criſtus ſeminauit in cordahumana ⁊ dormiuit ꝑ mortem Exurgit autēſemē nocte et die ac germinat et creſcit. qͥapoſt ſomnū criſti numerus credēcium per aduerſa et proſpera germinauit in fide ⁊ creuitxiij mxi anlis ſain oꝑe dum neſcit ille hoc ē neſcire nos facitrt η alpa finul duquē ſcilicet fructum vſqꝫ in finem afferat etterra vltro fructificat qͥa volūtate adduciturvt fructū faciat Primo herbam deinde ſpicāet tandē plenū fructum Ex ſemine em̄ iſto recepto ī aliquo homine primo cōcipitur timorniuxexaritꝝ pratuſtitadiuinorū iudiciorū et ſignificatur ꝑ herbamque eſt qͥd imꝑfectū ⁊ qͥa ex timore ceſſat hōa malis et incipit ſe exercere in bonis. ideoſecūdo cōcipitur ſpes diuinorū beneficiorumque ſignificatur ꝑ ſpicā. in qua eſt iam ſpēsgrani futuri tercio ex hoc datur caritatiuus amor qui habet opus ꝑfectū et ideo ſignificat̉ꝑ plenūgranū qͥa vt dicit apoſtolꝰ plenitudodficts ex ēlegis ē dilectio. Vel terra fructificat primoAIdi tritum exherbam deinde ſpicā deinde plenū fructum:hoc eſt timorē penitēciam ⁊ caritatē. Illi quigenerāt herbam id eſt timorē ſunt incipiētesqui debent incipere a timore Sicut em̄ herbaeſt principiū ſpite ſic timor dn̄i ē prīcipiumvite et iniciū ſapiencie Illi qͥ generāt ſpicā idē penitēciam durā ſūt proficiētes qui ſicut delectati ſunt in pcc̄is. ſic debent ſe affligere inpenitēcia et lamētis Illi qui producūt plenūclev..fructum id eſt cāritatem et bondrum operumplenitudinē ſūt perfecti. qui habent caritatēdei et proximi quia plenitudo legis ē caritas.Et tūc eſt homo diſpoſitus vt de ſtatu gracietrāſeat ad gloriā et ideo dominus tūc mittitfalcem id eſt mortem. abſcindendo iuſtos depreſenti vita vt tranſferat ad gloriam. quoniā adē meſſis id ē collectio iuſtorū in pr̄īaSecundum gregꝰ. ſemen homo iacit in terrācum cordi ſuo bonam intencionē inſerit. Etpoſtꝙͣ ſemen iactauerit dormit: quia iam inſpe boni operis quieſcit. Locte vero exurgithac die quia inter aduerſa ⁊ ꝓſpera proficitEt ſemen germinat ⁊ creſcit dum ille neſcitquia et cum adhuc metiri incrementa ſua nōvalet: ſemel cōcepta virtus ad ꝓfectum ducitur. Et vltro terra fructificat: quia p̄ueniente ſe gracia mēs hominis ſpōtanca ad fructūboni operis aſſurgit. Fū ergo deſideria bonaconcipimꝰ ſemē in terra mittimus: cum verooperari r̄cta incipimus herba ſumus cū āt adꝓuectum opus trahimius. ad ſpicamperuenimus cūqꝫ in eiuſdem operis ꝑfectione ſolidamur. iam plenū frumentum in ſpica proferimus. Omnipotens autē deus ꝓducto fructufalcem mittit et meſſē ſuam deſecat: quia cūvnūquēqꝫ ad ō̓peta perfecta perduxerit eiustemꝑalem vitā ꝑ īmiſſam ſentēciam inciditvt granū ſuum ad cel eſtia horrea ꝑducat Vn̄ergo ne ſis tm̄ in herba vel ſpica ⁊ matuitatēexſpectes in purgatorij pena nō em̄ fructuminmaturū congregat deus in horreum ſuum.Nullus tamē qui ad bonum ꝓpoſitū adhucin mētis tenei̓tudinē eſſe cōſpicit̉ diſpiciaturqꝛ frumētū dei ab herba īcipit vt granū fiatIn terra parabola que eſt de grano ſinapis deſcribitur eccleſie ſtatus. ſequens in mediatepoſt ſurrectioneꝫ hereſum quia cōtra hereſesinſurgētes ſuſcitauit dominꝰ ī eccleſia doctores ſanctos litteratos: vt ꝑ rationē et ſcripturam confutarent hereticos. et licet primo fuerint humiles et abiecti: tamē diuina diſpoſicōe fuerūt poſtea exaltati. Tercia ergo parabola ē de exaltacionē eccleſie ac p̄dicacōisfidei et euangelij. in qua cōꝑatur regnum celoꝝ grano ſynapis Simile ē em̄ regnū celoꝝid eſt predicatio euangelij que dicitur regnūquia docet regere manū cuius ciues ſūt oꝑarege̓ os cuius ciues ſūt verba regere cor cuiꝰciues ſunt cogitācones et deſideria grano ſynapis quia calefacit ī amore venenū expellitid eſt errorē caput purgat id ē mentem qd̓accipiens homo ſcilicet criſtus a patre ſeminauit et ꝑ ſe et ꝑ diſcipulos ſuos ī agro ſuoid eſt ī mūdo qd̓ minimū ē oībus ſeminibusid eſt omnibus diſciplinis vel quia vix̓ ei in