ꝓpter quod manebat in capharnaum que erat metropolis illius terre. vel forte aliquisde familia herodis tetrarche; pollens aliquaprincipatꝰ dignitate. Regulus iſte auditismia̓culis criſti ſꝑauit ab eo impetrare ſanitatem filij ſui. et credidit ipſū poſſe ſanare filiūſuum a quo ſalutē queſiuit ſed in fide dubitauit in hoc ꝙ pn̄ciam eius requirēs nō niſipn̄cia corꝑali ⁊ factu eū poſſe ſanare putauitNon em̄ vbiqꝫ preſentem eum eſſe credidit.ſicut centurio qui ait domine nō ſum dignusvt intres ſub tectum mum ſed tm̄ dic verboet ſanabitur puer meus; Agnoſcens itaqꝫdominus cor diffidentis arguit hominem infide tepidum dicens. Niſi ſigna ſciꝫ coīa etꝓdigia ſcꝫ ſigna maiora que ſunt ſine exemplo. eo ꝙ ſimilia eis non ſūt viſa vel auditaet ideo procul a digito. id eſt a ſimilium demonſtracōne dicta. videritis ſicut incredulinō creditis nam ſigna dātur infidelibus adconfirmacionem doctrine; non fidelibus quiaſſenciunt ſcripture. Non reprehendit eumde peticōne ſalutis filij ſui: ſed de defectu fideiVerūptamen qꝛ ex deuocōne repetit peticōeꝫdicens: dn̄e deſcende prius ꝙͣ moriat̉ filiusmeꝰ ideo exauditur a dn̄o Iheſus tamen ibidem remanens et ꝓpter ſemiplenam fidē eiꝰſe non deeſſe ſed vbiqꝫ ſicut deū p̄ſencialitereſſe indlicans ſolo iuſſu et verbo filiū abſensſanat vt pater āplius credat dicens Vadenon em̄ voluit iheſus ire corꝑaliter vt amoueret ab eo falſam eſtimacionē. qͣ putabatipſū poſſe ſanare tantū ꝑ pn̄ciam corꝑalemfilius tuus viuit. id eſt reſtitutus eſt ꝑfecteſanitati de ianuā mortis cui aꝓpinquauit qꝛmori incipiebat Credidit homo ſermoni ih̓uqꝛ fides reqͥritur ad optinendū dei beneficiū.et ibat ſine corꝑali pn̄cia criſti credens quiavbiqꝫ eēt virtus eius curādum Iam incipitcredere qd̓ ẜmone ſanaret ⁊ ita eum deum eēet pn̄tem vbiqꝫ exiſtere qd̓ non ſupͣ credebatAd informacōnem ergo noſtrā ceſſit dn̄s ſuꝑbꝰ regulo ne iret cū eo ad filiū ſuum ꝯceſſithumili centurioni vt iret ad eius ſeruū: Vn̄Gregꝰ Quid eſt qd̓ regulus rogat vt ad eiꝰfilium veniat et tn̄ corꝑaliter ire reuiſat. adſeruum vero centurionis non inuitatur et tn̄ſe corꝑaliter ire pollicetur Reguli filio ꝑ corꝑalem pn̄ciam nō dignatur adeē cēturionisſeruo nō dedignatur occurrere Quid eſt hocniſi ꝙ ſuꝑbia noſtra retuditur qui in hominibus nō naturam qua ad ymaginem dei factiſūt ſed honores et diuicias veneramur Cūqꝫpenſamus que circa eos ſūt profecto īterioraminime prouidemus. Dum ea conſideramusque in corpoibus deſpecta ſunt negligmiusdynpenſare qd̓ ſunt. Redēmptor vero noſter vtoſtenderet quia que alta ſūt homini ſanctisdeſpicienda ſunt: et que deſpecta ſūt hominideſpicienda nō ſunt ad filiū reguli ire noluitad ſeruum centurionis ire paratus fuit. Increpatā eſt ergo ſuperbia noſtra que neſcitpenſare homines propter homines Hec Gregorius. Non ergo conſideremus aut penſemus que circa homines ſūt. ſed quid ſuntHulti em̄ negligentes qd̓ ſūt: ſoli cite gloriāaliūde ſibi querunt: Vnde criẜ. Iabuc hodonoſor itaqꝫ plurimi nunc īueniuntur imitariVt enim ille tunc de imagine. ſic mo do alijde veſte p̄cioſa de equis vel curribus. de āplitudine domorū de pulchritudine columnarūet picturis parietum. opinātur eſſe melioresQuia enim qd̓ erāt homīes perdiderunt ſolicite huc illucqꝫ circueunt aliūde ſibi gloriam colligentes omni ſane irriſione pleniſſimam. Iec criẜ. Cred idit ergo regulus ſermoni iheſu non tamen integre neqꝫ ſane qd̓oſtenditur ex hoc ꝙ ſeqͥtur Nam eo deſcēdēte de chana galylee in capharnaum que magis eſt in valle. cum ſerui ſibi occurrerent etcongaudendo filium ſuū ſanatum nūciarentinterrogabat horam ab eis ī qua melius habuerat. Quod fecit ad certificacōne in miraculi reſpectu ſui. Iolebant enim ſcire vtrumcaſu hoc factum eſſet vel ex precepto criſti Etdixerūt ei: quia heri hora ſeptima reliquiteū febris Ibi Criẜ. Iide qͣliter miraculū manifeſtum eſt Non enim ſimpliciter. neqꝫ vtcōtigit a ꝑiculo erutus eſt ſꝫ repente et ſimulvt appareat nō eſſe ex nature conſequenciaqd̓ fiebat ſꝫ ex actione criſti Vnde ſequiturCognouit ergo pater. quia illa hora erat. inqua dixit ei iheſus auctor ſalutis filius tuꝰviuit et ꝙ in hora verbi dominici ſanatꝰ eſſet ⁊ credidit ipſe ⁊ domus id ē familia eiusto tā ⁊ hec eſt ꝯcluſio intēta ad hoc enim factū eſt iſtud miraculum vt regulus cū familiaſua crederet in criſtum et ex tunc perfectusin fide fuit: quia perfecte credidit. Vnde ſecūdū Auguſtinū ⁊ bedam. datur intelligi etin fide gradus eſſe ſicut et in alijs virtutibusſcꝫ initium incrementū etperfectionē. Iuiꝰ ergo reguli fides initium habuit. quādo dominum rogauit vt deſcēderet et filiū ſuum ſanaret?. tunc em̄ et credidit et dubitauit. C redidit quidē ꝙ filum ſuum ſanare poſſet? ſꝫ noncredidit ꝙ eum ſanare poſſet. niſi et corporepreſens eſſet. Deinde fides eius accepit īcremētum quādo ſcꝫ credidit ſermoni domini dicentis: vade filius tuus viuit Sed ꝑfectionēoptinuit. quādo ſcꝫ ſerui ſanitatem filij nūciauerūt: quia tunc perfecte credidit et domus