domini narratur. Et accumbentes ſimul cumdomino. dicebāt intra ſe in corde ſuo. Quiseſt hic. qui etiam peccata dimittit? Ioc dicebant. quia humanitatē exteriꝰ apparentēque non poteſt peccata dimittere tm̄ videbātSed dominus cogitaciones eorū ꝑupendēsdixit ad mulierē. Fides tua. id ē a deo tibi īfuſa te ſalua fecit: qꝛ iſta fides cai̓tate formata fuit. et ideo habentē dignum vitā eternafecit. Scd̓m Gregꝰ. fides eam ſaulā fecit: quiahoc quod pecijt. poſſe accipere non dubitauitSpem enim iam ab illo acceperat: a quo ſalutem querebat. Iade in pate id ē in qͣete ⁊ ceſatione a vicijs. non diſcordando a gracia tuiamoris. In pace ire precipit̉: vt in veritatisitinere perſeueret: et ab eo in via ſcandali vl̓terius non declinet. Vn̄ Theophilus. Poſtꝙ aūt ei peccata dimiſit. non ſiſtit in remiſſione peccati. ſed adicit oꝑationi boni. Vndeſubdit̉. Vade in pace id eſt in iuſticia. Namiuſticia ē pax hominis ad deū. ſicut peccatūeſt inimicicia inter deum et hominē. Quaſidiceret. Oꝑare omnia. que ad pacē dei te ducunt. Hec Theophilꝰ. In hoc ergo ꝙ dicit̉vade ī pace. notatur ꝙ ipſa iuit ſolicite per boopera. ⁊ ꝙ ipſa habuit pacē in conſciencia. Overbū delectabile ⁊ ſuaue. ꝙͣ libenter id magdalena audiuit. et ꝙ iocunde receſſit. et ꝑfecte ad deum conuerſa. deinceps honeſte et ſcēvixit: ac domino ih̓ū et matri eius perſeuerāter adheſit. Et bene ait in pace poſt remiſſionem poctorum. quia iuſtificatis eſt pax. cū cōſciencia non remordet. ſed nō eſt pax impijset exiſtentibꝰ in peccatis. Hic habes aꝑte ꝙcaritas reformat pacē inter deum et pcc̄oremVnde et beatus Petrus dicit ꝙ caritas oꝑitmultitudinem peccatorū. Sine quā profectoimpoſſibile eſt placere deo. cum qua ſin e dubio placet quicūqꝫ. et ideo hanc precipue debemus deo referre. Vnde Ambro. Quoniamnichil eſt quod digne referre deo poſſumus.quid enim referamus ꝓ ſuſcepte carnis iniuria? Quid pro verberibꝰ? Quid pro cruce. obitu. ſepultura? Ve michi ſi non dilexero. Audeo dicere. non reddidit petrus; et ideo plusdilexit. Non reddidit Paulus. Reddiditquidem mortem pro morte. ſed alia non reddidit: quia multū debebat. Reddamus licetcrucem pro cruce. funus pro funere: nūquidreddimus. quia ex ipō et per ipſum et in ipſohabemus omnia? Reddamus ergo amorē ꝓdebito. caritatem pro munere. graciam proſanguinis precio. Plus enim diligit cui donatur amplius. Hec Ambro. Nemo ergo d̓ſperet. nemo de dei mīa diffidat. Clemens ēdominus. qͥ ex corde cōnu̓ſis tam facile miſetetur. Vnde ſi quid confeſſio et lacrime poſſuntvide quid fides et dilectio operet̉ P aruo tēporis ſpacio iuſtificata eſt mulier. et ab omnipeccato mūdata: q̄ vniu̓ſis vicijs plena. ⁊ tapcc̄atrix fuerat. vt eā pharizeꝰ vide̓ dedignaret̉. Hāc igit̉ imitās pcc̄or pcc̄a nūc defleat.vt eius lacrimas quandoqꝫ. deus abſtergatNam vt ait Pernhar felices lacrime quasbenigna manus conditoris abſterget; ⁊ btioculi qui in talibus liquefieri fletibus elegerunt. ꝙ eleuari in ſuꝑbia. ꝙͣ om̄e ſublime videre. ꝙͣ auaricie petulācie famulari. Vn̄ et CriẜSicut at̄ vbi vehemēs ymber ꝓrūpit. ſit ſerenitas; ſic lacrimis effuſis. apparet tnͣquillitas. et perit. caligo reatuū. Et ſicut ꝑ aquāet ſpm̄ purgamūr. ſic ꝑ lacrimas. ⁊ ꝯfeſſionēdenuo mūdamur. Vbi ⁊ Ancel. Iā nūc ingredere domū pharizei. recūbentē ibi dn̄m tuū attende: accede cū benigniſſima pcc̄atrice ad pedes eius. laua lacrimis. terge capillis. demulce oſculis. foue vnguētis. Iōne iā ſacro liqͦris illius odore ꝑfūdei̓s? Si tibi adhuc ſuosnegat pedes. inſta. ora. et grauidos lacrimisoculos attolle. tuisqꝫ ſuſpirijs menarrabilibusqꝫ gemitibꝰ extorq̄ quod petis. luctarecū eo. ſicut iacob. vt ipſe ſe gaudeat ſuperari.Videbitur tibi aliquando. ꝙ auertat oculosꝙ aures claudat: ꝙ deſideratos pedes abſcōdit Tu nichilominꝰ inſta oportūe ī portuneqꝫclama Vſqꝫ quo clamabo et non exaudies.Redde michi ih̓u bone leticiā ſalutaris tuiquia tibi dixit cor meum. queſiui faciē tuamfaciem tuam requirā. Nec Ancelmus. Hullusergo peccator debet de clemencia dei deſperare. quia preſto eſt cunctis debita relaxare. etpenitentes ad regnū celorum reuocare. Iſtuddeus per manaſſen regem iſrahel olmm prefigurauit; quem propter penitenciā ad graciāreuocauit: Manaſſes infinitis deum offenderat. yſayam qui eum de peccatis ſuis redarguit. cum ſerra lignea per mediū deſecaỉ fecit⁊ tot ꝓph̓as ip̄m arguētes trucidauit: ꝙͣ plateas iheruſalem ſanguine ꝓphetarū purpurauit. Tandem ab hoſtibus eſt captus: et inexiliū deductus. carceri deputatus Ibi cepitpenitere. ⁊ ex corde ſcelera ſua deflere. Et cumlacrimis orauit dominū: dicens. Peccaui domine ſuper numerū arene maris. et iam nonſum dignus videre celi altitudinem propteriniquitatem mearum multitudinem. Niſertus dominus penitenciam eius acceptauit.Nam de captiuitate eum liberauit. et in regnum ſuum in iheruſalem reuocauit. Perhunc peccator deſignatur: qui prophetas domini ipſum arguentes cruciat. quando predicatores et doctores audire recuſat. ¶ Et ꝙ