Quicquid querit̉ ad ſalutē. totum iam adimpletū eſt in ſcripturis. Qui ignarus eſt.inuenit ibi quod diſcat. Qui cōtumax eſt etpeccator. inuenit ibi futuri iudicij flagellaque timeat. Qui laborat. īuenit ibi gloriasꝓmiſſionis perpetue vite. quas māducandoamplius excitetur ad opus: Qui puſillanimis eſt et infirmus. inuenit ibi mediocresiuſticie cibos. qui et ſi pinguem animā nonfaciūt. tn̄ moi̓ nō ꝑmittūt Qui magnanimꝰeſt et fidelis. inuenit ibi ſpiritaliores eſcascontinēcioris vite. que perducat eum ꝓpe adangelorū naturā. Qui percuſſus a dyabolovulneratus ē ī pectatis. īuenit ibi medicinales cibos. qui eum per penitencia reparent adſalutem. Nec Criẜ. Scd̓m Gedā. quare nōolim his qui credere potuerūt. veꝝ iudeis quicredere noluerūt ſit euangelizatū. ip̄ius eſtſcire. cuius vniuerſe ſunt vie mīa et veritas.Quia ſcd̓m Ancelmū. alio modo iuſte dampnat malos. alio modo iuſte ꝑcit malis. Iācum dampnat malos iuſtū eſt. qꝛ illorū meritis cōuenit. Cum vero parcit malis. iuſtūeſt. non quia illorū meritis. ſed quia bonitati ſue condecens eſt. Parcendo ergo malisiuſtus ē ſcd̓m ſe. et miſericors ſcd̓m nos. nōſcd̓m ſe. Non em̄ ideo eſt miſericors quia miſerum cor habeat. ſed quia circa miſeros corpietatis impēdit. Qui eciā ſcd̓m Augᵐ. cuiꝰvult miſeret. non iniuſticia. ſed gracia. quēvult obdurat. non iniquitate. ſꝫ veritate vindicte. Sic tamen mīa ⁊ veritas obuiant ſibivt nec mīa impedlat veritatem. qua plectit̉dignus. nec veritas miſericordia. qua liberatur indignus. Deus quidē ab eterno ſciensconuerſacionē hominū malam futuram. et qꝛnec ſola ſeueritate poſſet ſaluari. nec ſola inſericordia peruenire. ad ꝓfectū meritorū. decreuit ꝙͣ in vnoquoqꝫ tempore predicandumeſſet. vnumquēqꝫ ꝑmittens ſuo iudicio. ideſt naturali legi. que dicit in corde. qd̓ tibi fieri non vis. alij ne feceris. Sed quia naturalis. lex obturpuit cōſuetudine peccandi. predicata eſt que refrenaret peccātes. Et quiaiterū homo non ſe per legis ſeueritate cohibꝫimo per interdictu reus tenebat̉. predicata ēmiſericordia que ſaluaret cōfugientes ad eāvt execaret refutātes. mittens gentes ad ꝓmiſſionem iudeoꝝ. vt ipſi iudei ſaltē emulacione genciū conuerterent̉. Et hec eſt altitudo cōſilij dei. qͦ mira ꝓuidēcia iudeos ⁊ gētescaduxit ad vitā quā ꝑdiderāt in adā. OrōOmine ih̓u criſte qui nos verbo ⁊ exemplo prouotaſti ad dolendū ꝓ peccatis. et ad exultandū pro ſpūalibꝰbnis. da mͥ graciam lacrimarū. et terrā cordis mei aridā irriguo celeſti fecūda. vt plangam me quotidie ī omni vitā mea. ita vt efficiant̉ mͥ lacrime mee panes die ac nocte. ⁊mens mea oblita vanitatis et miſeric. ardeat in tuo amore. ita vt ſalutādo et ad bona opera et laudes dei aſſurgēdo. nunc exultē inſpe. et tandem ſemꝑ te laudando tecū gaudeāſine fine. AmenDe reuerſione apl̓orūac miſſione et reuerſionē ſeptuaginta duoꝝdiſcipuſorumCapitulū IVIIIEuertētes autem apoſtoli depredicacionē ad ih̓m. nūciauerunt ei que docuerant predicando ⁊ fecerant miraculaoꝑando. oſtendentes qd̓ mādatum eius fideliter executifuerūt. et gracias referētes ſuper his que acceperunt. Veniūt apoſtoli ad iheſum riui adfontē. ad locum vnde exeunt flumina reuertuntur vt iterū fluant. Ibant animalia de qͥete contemplacionis ad laborem actionis. etreuertebantur iterum ad quietē contēplacionis. Et compaciendo eis de laboībꝰ ſuis duxit eos ſeorſum in deſertū locum. vt poſt laborēquieſcerēt puſillū. ſegregati a tumultū populorum. et vt ſe colligerent in oracione. ſicutdiſperſi fuerant in predicacōne. nec em̄ ſpaciūedendi habebant pre turbis que veniebantet redibant. Vnde Beda. Vbi magna tēꝑisillius felicitas. de labore docenciū ſimul ⁊ diſcencium ſtudio d̓monſtrat̉. que vtina in nrōeuo rediret. vt tanta miniſtris verbi frequēcia fideliū inſiſtat auditorum. que nec liberūeis curandi corporis ſpaciū concedat. Namquibus neceſſaria curandi corꝑis hora negatur. quanto minus illecebris anime ſue carnis ſtudendi facultas adeſt. qn̓ pocius a quibus verbū fidei ⁊ ſalutare miſteriū oportunemiportune exigit̉. horū animus conſequent̓ad agenda ſemꝑ et cogitandā celeſtia ſuctēditur. ne ea que verbis docent factis impugnent. Hec Beda. Niſtice autem ſcd̓m Iheronimū. ſeorſum ducit dominꝰ quos eligitvt inter malos viuentes mala non intendātEt bene dicitur vt quieſcerēt puſillum. quiapuſilla requies eſt hic ſanctis. et labor magnus. ſed poſtea dicetur eis. vt requieſcant alaboribus ſuis. opera enim illorum ſequūturillos. Vnde dicit Gregorius. ꝙ tanto tūc maior requies erit. quāto modo ob amorē cōditoris ſui requies nulla fuerit. Et ecōtra intellige o piger ꝙ tāto tunc minor requies eritquāto nunc ob amorē carnis requies maiorfuerit. Et ideo vt tunc gaudere poſſis dulcedine quietis. nō abhorreas nūc guſtare amaritudinem laboris. attendens verba Soecij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten