in nobis ea tormenta ſcuiunt. qui ab illispatimur. de quibus preſumebamus. quia cūdampno corꝑis. mala nos cruciant amiſecaritatis. Vnde ait. Tradet autē frater frēmpater filiū. ⁊ filius parentes in mortē. ſcꝫ infidelis fidelē. qꝛ vt ait Ihero. Non eſt intereos vllus fidus affectus. quorū diuerſa fides eſt. Vnde Criẜ. Iemo ſperet in patroīsnemo in amicis aut parentibꝰ. cum eciā frat̓fratrē tradat. in mortē. pater filiū. ⁊ filius ptrem. Vide quale tūc incendiū perſecucionisardebit. vt nec ſibijpſi parcat natura. Quōautē tunc patronorū aut amicorū fidem integram q̄ras. cū videris amiciciā fraternitatiset pat̓nitatis eſſe extīctam? Si em̄ amiciciain ip̄a natua̓ deficiet: quō inuenietur extra naturam? Hec Criẜ. Et eritis odio omnibꝰ hominibus. humana ſapientibꝰ. ſcꝫ amatoribꝰmundi. qui ininici ſūt dei: homo em̄ hic magis dicit viciū. ꝙͣ naturā. quia multū repugnat amor dei et mūdi. diſtant em̄ plus ꝙ celum et terra. Quaſi diceret. Fritis odio nō ſolum īimicis. ſꝫ etiā amicis. nō ſolū extraneisſed etiā ꝓpinquis. ſcꝫ parentibꝰ et fratribusSequentes em̄ criſtū. frequenter ſunt odioſialijs etiā carnalibꝰ fratribus. Et ſubditur.ꝓpter nomen meū. quod addit̉ ꝓpter conſolacionem. eorū. quia delectabile eſt ꝓpteramorem nominis domini eſſe odioſū. ꝙͣ em̄habeant̉ odio ꝓpter nomē criſti. cauſa ē ſut̄ficiens pacienter perſecucōnes ſuſtinendi. etad hoc magnū ſequitur premiū. qꝛ non martirem facit pena ſed cauſa. Et ne in tribulacōnibus deficiāt. conſolat̉ eos ſubiūgens. Quiautem perſeuerauerit vſqꝫ in finē. ſcꝫ ī graciapermanēdo. nō finaliter ſuccūbendo. vel ſcd̓mRemigiū. qui precepta fidei nō deſeruerit et īperſecuicionibꝰ non defecerit. hic ſaluus erit.quia finis nō pugna coronat. nō enim cepiſſe. ſed ꝑfeciſſe virtutis eſt. In quo nō modicam dat conſolacionē inter perſecucos. et intolerancia tribulacionū. qꝛ nō inchoantibꝰſed ꝑſeuerantibꝰ cōfertur premiū. Non em̄coronabit̉. niſi qui legittime certauei̓t. Hocſignificat̉ in ſigno thau. que eſt vltima lrā.quo omnes ſaluādi ſignantur. Dicit autemhic. in ſignū diſcrecōis. ſingulai̓tatis et paucitatis. Vnde Criẜ. Quia inciꝑe multorū eſtfinire paucorū. ſemꝑ in pn̓cipio delectacio ē.in fine probacō. Cura bone fidei eſt exitus benus. quia non incipere aliquod bonū: glorioſum eſt. ſed finire. Quod ꝓpter deum ſit eteꝫnum eſt. ſicut deus eternus eſt. Cum ergo cōuerſus fueris ad deū. et ceperis deo ſeruire etopea̓ iuſticie facere. nec aliquādo acta tua preterita recorderis. ſed ſinē tuum cogita. qꝛ preteritorum operum bonorū conſideratio. negligenciam vel iactanciā opea̓t̉. conſideracō aūtfinis timorē. Ande et Bernh̓. Perſeueranciaeſt vigor viriū. conſūmacō virtutū. nutrix admeritū. mediatrix ad premiū. ſoror paciēcieconſtācie filia. amica pacis. amiciciarū nodvnanmitatis vinculū; ſanctitatis ꝓpugnaculum. Tolle ꝑſeuerāciam. nec obſequiū habebit mercedē. nec beneficiū grām. nec fortitudo laudem. Deniqꝫ non qui inceperit. ſedqui perſeuerauerit. ſaluus erit. Nec Bernl̓.Et nota ꝙͣ duplex eſt perſeuerācia. vna eſt cōtinuacio in bonis operibꝰ. hec non eſt in precepto. alia perſeuerācia voluntatis in ꝓpoſitobene agendi. et hec eſt in precepto. Et quiaapoſtoli adhuc erāt infirmi. nondum virtuteex alto induti. docet eos tanꝙͣ teneros fugere vt plui̓bus poſſent prodeſſe. dicens. Cūautem perſequentur vos in ciuitate vna. fugite in aliam. vt amplius diuulgetur nomenveſtrum et veſtra predicacio audiat̉. et vt veſtre infirmitati prouideatur. et hoſtibꝰ ꝑcaturVnde Criẜ. Sciens in temptacōnibus infirmitatem humane nature. ſi quis vos inquitperſecutus fuerit in ciuitate iſta. fugite in alteram. Non em̄ contēpno timidos. nec eligotantū fortes. quia non virtutē hominū deꝰconſiderat ſed voluntatē. Nam ille qui fugitet ſi v̓tutē quidē diſſimilis ē. volūtate tn̄ eqͣlis ē. Nam ſicut iſte ideo paſſus ē ne ſe magꝰvideat amare ꝙͣ deū. ita et ille ideo fugit. nevictus in doloribꝰ. theꝫ auꝝ xp̄ianitatis amittat. Ioc autē mandat. non vt qͥ ſteterit peccet. ſed vt qͥ fugei̓t nō peccet. Infirmitati humane cōſulit. nō fidei ꝓmpcioris virtutē excludit. Dicimus aūt ad conſolacōꝫ fugienciūxp̄ianorū. qm̄ ſtare quidē foxtis fidei ē. magne autē humilitatis fugere. Hec Criẜ. Vnde ⁊Remigius. Sicut preceptū ꝑſeuerādi. in ꝑſecucionibus. ſpecialiter ad apl̓os pertinet etad eorum ſucteſſores viros fortes. ſic licencia fugiendi ſatis conuenit infirmis in fidecuilibet condeſcendit pius magiſter: ne ſi ſevltro ad martiriū obtuliſſent fortaſſis poſiſiti in tormentis negarent. leuius enim eratfugere ꝙͣ negare.: Sed ꝙͣuis fugiēdo ꝑfectefidei conſtanciā in ſe nō on̄derent. tn̄ magismeriti erāt. qm̄ oīa ꝓ xpo ꝑati erāt deſererefugiēdo. Niſi autē illis licenciā fugiēdi dediſſet. dicerēt eos aliqui alienos eſſe a gloriaregni celeſtis. Hec Remigius. Vbi ſciendꝫ ꝙꝑſecucō aliqn̄ ē ꝑſonalis. vt qn̄ qͥs queriturad mortē. non quia fidelis principaliter. ſedꝓpter odium perſone determinate. ⁊ tunc eſtſemper fugiendum. ſicut paulus querebatur ad mortē in damaſco. quod patet ex hoc