ſolem: ꝓpter calorem. quo natura vigoratur.et ꝓpter lucem qua illuminat̉. qꝛ cum ſeneſcit. amittit viſum. ſꝫ ad radios ſolis directeoculos opponēs recipit eū. In his tribꝰ nosdn̄s voluit aſſimulari prudēcie ſerpētis. ſꝫ nōin venenata cōplexione. nō in ligue ꝑticionenon in anfractuoſa deābulacionē. Simplicitas ſimiliter colūbina debet eſſe in tribꝰ. ſcꝫꝯgnicōnis in iudicādo. habet em̄ blandos oculos et dulcē aſpectum. affectionis īdiligēdofigit̉ em̄ in amoe̓ ad genus ſuū. vn̄ ⁊ frequētat oſculū. incēcionis ī oꝑādo. r̓ſidet em̄ ſuꝑfluenta aquarū vt accipitris inſidias caueat per vmbrā. Et ſcd̓m Remigiū. bene adiūgit prudēcie ſimplicitate. qꝛ ſimplicitas abſqꝫ prudēcia facile decipi poteſt. et potencia periculoſa eſt ad decipiendū niſi ſimplicitate tēꝑetur. Vnde patet ꝙ aſtucia vulpina vituꝑabilis eſt et ſimiliter ruditas bouina. ſed medium eſt tenendū. et medio modo eſt incedēdum. Vnde et Gregꝰ. Itraqꝫ neceſſario in ammonicione cōiunxit: vt ſimplicitatē columbeaſtucia ſerpētis inſtrueret. et rurſus ſerpentis aſtuciā colūbe ſimplicitas obteꝑaret. Vn̄etiā Criẜ. Eſtote ergo prudētes ſicut ſerpentes ad intelligendas fraudes. eſtote ſimplices ſicut columbe ad ignoſcēdas īiurias. Nolo vos eſſe ſemꝑ quaſi columbas. ne ꝓpt̓ ſimplicitatem nimiā per ſedactionē in laqueū īcurratis. Nolo vos eſſe ſemꝑ ſicut ſerpentesne ex corde contra aliquē venena fūdatis ſedſcd̓m tempus ⁊ ꝑſonas mutētis ⁊ mores. Etvt breuit̓ dicam. eſtotē prudētes ſicut ſerpentes. vt omne malū intelligatis ⁊ caueatis. ettote ſimplices vt colūbe. vt non faciatis vllūmalū. qꝛ intelligere malū. laudabile eſt. face⁊e autē vituꝑabile. Nec qui intelligit malūille facit malū. ſed qui facit malū. Nec Criẜ.Et ſubiūgit. aperiendo quos lupos dixerit.Cauete autē ab hominibꝰ. ſcꝫ lupis detei̓ oribus. id eſt ab hominū ꝑſuaſionibꝰ. qui querunt fraudulēter vos deciꝑe et violent peruertere: Vbi ſe exponēdo dn̄s declarat. ꝙ luposnon bruta ſed homīes dixerit. Un̄ Criẜ. Itadixit. Attēdite vobis ab homībus quaſi a qͥbuſdam peſſimis malis. et ſuꝑ omnia malamalis. oltendere volens quia pre omnibꝰ malis homo eſt peſſimū malum. Nam ſi beſtieeum comꝑare volueris. peiorē inuenies eum.Geſtia em̄ quāuis ſit crudelis. tamen quiairracōnalis eſt. declinabit̉ ab homine crudēlitas eius. Homo autē crudelis cum ſit ⁊ racionalis. non facile euadetur crudelitas eius.Si comꝑaueris hominē ſerpenti. peiorē inuenies eum. qm̄ ſerpens et ſi maliciam habet.tn̄ et hominis habet timorē. Ideo ſi quidē potuerit mordet. ſi autem ſion potuerit. fūgit.Homo aūt maliciā habet ſerpētis. et timorēnon habet ſicut ſerpēs. Ideo ꝙͣdiu nō habettempus. latet ſicut ſerpens. ſi aūt tempus inuenerit. irruit ſicut beſtia. Adhuc autē om̄isbeſtia ſi qͥdē irritata fuerit. ſeuit. ſi aūt irritata nō fuerit ī ſilencio trāſit. Homo autē nonirritatus inſanit. a quibꝰ non fuerit irritatꝰEt vt breuiter dicam: vnoqꝫ beſtia. vnū et ꝓprium malū habet. homo autē omnia malahabet in ſe. Deniqꝫ homo malus peior eſt ꝙͣipē dyabolus Dyabolus enim ſi viderit hominem iuſtū. non eſt auſus ad eū accedere. hōautē malus. ꝙͣuis hominē ſanctū viderit. nōſolū illū non timet. ſed adhuc magis contēpnit. nō em̄ dyabolus preſtat homini virtuteſed homo dyabolo. Arma ergo dyaboli. hō̓eſt malus. Sicut em̄ homo ſine armis nō p̄taliquid facere contra hoſtē. ſic et dyabolus ſine homine non valet cōtra ſanctos. Et iterūVirtus dyaboli homines mali ſūt. nec enimpoteſt aliquod malū ſeminare in mundo. niſiꝑ ſuos miniſtros. quia in ſanctis non inueītlocū. Hec Criẜ. Vnde et Augꝰ: Bi xp̄ianuses. ipſe mundus inimicus eſt abſqꝫ priuatisīimicicijs. Non enim ē nobis colluctacō adu̓ſus carnē et ſaguinē. ſed aduerſus principes ⁊ptātes et ſpūalia nequicie. id ē aduerſus dyabolum. et āgelos eius. qꝛ et qn̄ patimur homines importunos. ille īſtigat. ille inflāmatille tanꝙͣ vaſa ſua mouet. Attēdamus ergoduos hoſtes. quē videmus et quē nō videmꝰhominē videmus. dyabolū non videmus. hominem diligamus. dyabolū caueamus. ꝓ homine oremus. cōtra dyabolū oremꝰ. Iec Auguſtinus. Vn̄ etiā legit̉ in vita ſancti columbani. ꝙͣ cū ipē ꝑ opaca ſaltus inter deuia ambularet. et librū humeris ferēs. de ſcripturisſacris ſecū diſputaret. ſubito cogitacō in mētem ruit. quid eligeret melius. in hominū īiurias incidere. an feraꝝ ſeuiciā ſuſtinere. Cūqꝫ vrgeret cogitacōꝫ illata ſeueritas. crebrofronte ſigno crucis armās atqꝫ orās intra ſeʳait. melius eſſe ferocitatē beſtiarū abſqꝫ alieno pectato. ꝙͣ hominū rabiē ſuſtine̓ cū dampnō animarū Vnde interrogatus quidam aphiloſophis quare horribil̓ homo grauior eieſſꝫ ꝙ quodlibet pondus. talit̓ eis reſpondiſſefertur. homo inquit horribilis pondus eſt ſolius animi. alia vero pondera anime et corꝑisſunt. Vnde Seneca. Quid eſt homini immiciſſimum? Aliter homo. Cauēte igitur abhomibus vos malicioſe ⁊ inſidioſe ad peccatum trahere nitentibus. ne vos decipiant. nevos ſeducant. ne vos blandicijs et ꝑſuaſioībꝰne vos minis ⁊ flagell̓ a vei̓tate deuiae̓ faciāt