vel interius cum pacienciam bonam preſtatet hec trāquillitas virtutis melior ē quā tranquillitas corꝑalis ſicut dictum fuit paulo.ſufficit tibi gracia mea. ꝓpter qd̓ ſubiunxitlibenter igitur gloriabor in infirmitatibꝰ meis vt inhabitet in me virtus criſti Tā magͣautē fit trāquillitas ita vt ipſe totus homomiretur ⁊ dicat Qualis eſt hic miſcricordiſſimus potētiſſimus et ſapientiſſimus dominus. quia mare et venti temptacionū ⁊ paſſionum obediūt ei ad nutū. Quid igitur tambenigniſſimū ꝙͣ ꝙ deus in hanc nauiculamde celo veniens pro delicijs habet. eſſe cumfilijs hominum. Quid itē tā āmitantiſſimevtilitatis eſſe poterit quā ꝙ deus cōiunctusanime ipſam promouet ad ſalutē Qui deſcēdens in animam dormire tunc dicitur cū ſubtracta gracia ſpirituali motus temptacōis inſurgunt vigilare vero et exciteri tunc diciturcū ſpiritualis g̓cia iam pn̄s ſentitur ad cuiuspreſenciā omnia temptacionum genera conquieſcunt Circa iſtud. Augꝰ. quaſi de vnoexemplum inducens ſic ait. Intrant ventiin cor tuum vtiqꝫ vbi nauigas vbi hāc vitāaꝙͣ ꝓcelloſum et ꝑiculoſum pelagus tranſisIntrāt venti mouent fluctus turbant nauēQui ſunt venti Audiſti cōnuicium iraſcerisConuiciū ventus eſt. iracūdia fluctꝰ eſt. Peticlitaris. diſponis reſpondere diſponis maledictū maledicto reddere. Iam nauis ꝓpinquat naufragio. excita criſtum dormientemdeo enim fluctus et mala pro malis reddepparas quia criſtus dormit in naui In cordeem̄ tuo ſompnus xp̄i obliuīo fidei Nā ſi excites criſtum: id eſt recolas fidē qͥd tibi dicittāꝙͣ vigilans xp̄us in corde tuo Ego audiuidemoniū habes et pro eis oraui Audit dominus et patitur audit ſeruꝰ et indignat̉. Sꝫvindictā vis Quid enim. Ego iam ſum vindicatus Cum tibi hec loqͥtur fides tua quaſiimꝑat ventis et fluctibus et ſit trāquillitasHec Augꝰ. Et ſimiliter de alijs que nos tēptant vel tribulant intelligas ſuo mō. vt exomni ꝑte excludatur mala cōdicio quia ſicutmodicū foramē exn̄s in naui ponit ea in ꝑiculo niſi obſtruatur. ſic anima eſt in periculodampnacionis ꝓpter vnam malam cōdicionem niſi excludat̉. et ideo dicit̉ in ꝓuerbijsomni cuſtodia ſexuā cor tuum: et in eccleſialtico ſepi aures tuas ſpinis ⁊ ori facito oſtiaet ſeras auribus Igit qn̄ tribulamūr & tēptamur debemus eſſe cōſtantes in fide ⁊ nichilheſitare quia licet circa nos et facta nrā dominus videatur dormire ipſe tn̄ diligētiſimieſt ſuꝑ cuſtodia noſtra cōtidie Qui et ſi iamſui corꝑis ſompno nō dormiat caueamus tn̄ne noſtri corꝑis ſompno nobis doriniat et qͥſcat Dormit enim qn̄ ab oracionibus et bonis oꝑibus ceſſamus et ſuſcitādus tūc eſt innobis crebris et deitotis precibus: et ipē tūcfacit trāquillitatē. qꝛ facit in temptacōne ꝓuentum Sed fatui ipſum magis obdormirefaciunt in hoc ſcꝫ ꝙ magis ad humanū conſiliū ꝙ ad diuinum cōfugiunt Vnde Augꝰ.Nic hil maxime ſuggerit humano cordi abinuiſibiliter expugnantibus inimicis niſi ꝙdeus nō eſt adiutor vt requirētes alia adiutoria inueniamur inualidi et ab inimicis ipſis capiamur Hec. Aug. Volens ergo adſeruitutē dei accedere ſcd̓m conſiliū ſapiētisp̄paret ſe ad temptaciones inminētes Cū em̄qͥs a vicijs et peccatis ſe ſubtrahere volueritvt ſoli deo vacare ideſt intendere poſſit comocio magna ſit in mari ſeu mundo idē ꝑſecucōmultiplex cuius cauſa ē triplex ſcꝫ impulſusventorū hoc eſt tēptacio a dyabolo turbaciomaris. hoc eſt temptacio a mundo cōmociotempeſtatis. hoc ē tēptacio a carne qͦs temptaciones cōtra ſe ſentit inſurgere. Procellaem̄ temptacionis ex iniudia dyaboli conatꝰviri iuſti a bono ꝓpoſito cōmouere optat aliquādo prauorū ꝑſecucionibus exterius aliqn̄in pulſū malarū cogitacionū interius. nō nūꝙͣ etiam ex ꝓpria fragilitate carnis ſtimulꝰquia quanto magis quis deo apropinquarevoluerit et in deum profecerit tonto ampliusinuenit qd̓ durius portet In exemplo videlicet iſrahelitarū qͥ tūc duri is a phara one ſūtafflicti qn̄ ꝑmoyſen et aaron ad terram promiſſionis ſunt vocati. Quod dn̄s eciam ſuoexemplo oſtendit. qn̄ poſt baptiſmū et ieiunium tēptaciones dyaboli ꝑtulit Sepe enimpoſt cōuerſionem nos dyabolus acrius temptat quos a ſua ſeruitute recedere cōſiderat Sꝫille qui nō dormitat neqꝫ dormiet cuſtodiēsiſrahel. qͣſi dormit in naui: cum mentē viriiuſti inter procellas tēptacionum durius ꝑmittit fatigari Cūqꝫ ſentit tēptaciones ſuavirtute ſuꝑare nō poſſe accedit ad omnipotēciam dei recurrens et ſuſcitat dominum cū ꝑmētis deuocionē illi appropinqnͣs et ſuā fragilitatē humiliter recognoſcit. ac diuina potinciā et dei miſericordiā deuotiſſime: totisviribus mētis implorare nō ceſſat. quouſqꝫin ſui adiutorium diuinū excitet auxiliū Tūcem̄ ſurgens imꝑat ventis et mari: quia tēptamenta dyaboli inſurgencia contra mētemviri iuſti cōqͥeſcere facit et eū ſibi libere ſeruire ꝑmittit: ſit aūt tunc magna trāquillitasquia expulſis malarum temptacionum radicibus virtutes anime et ea que prius nōſine formidine obſeruabat poſtmodū velut