eſt ſcd̓m ſeptē dona ſpūs ſancti Primꝰ efcūsē boni ꝓpoſiti īſpiracō ſiue ꝯceptio et ꝑtinetad domū timoris a qͦ ꝯcipit̉ ſpūs ſalutis Secūdꝰ ē ꝑ grām pcc̄oꝝ remiſſio a h̓ potei̓t r̓ferriad dom piētatis ſcd̓m illud daij pcc̄a tua elemoſinis redime. Fercius eſt vtiliū ſiueneceſſariorū ad ſalutē īſtructō et h̓ refert̉ addomū ſciē q̄ docꝫ rcē ꝯu̓ſari Quartꝰ ē ad bn̄oꝑādū ⁊ arduā ad aggrediēdū roboa̓cō ⁊ hͦquantū ad domuni conſilij qd̓ reſpicit maxīeoꝑa ſuꝑero gacionis. Quintus effectus eſtin tribulacione cōſolacio ꝑ quā anima fortifitatur ad tolerādum adu̓ſa. et hec quātumad domū fortitudinis que precipue attēdit̉in tollerancia aduerſorū Sextus eſt caritatiset dilectionis dei in flāmatio et hec quātumad domū intellectus qui docet intelligere idēintus legere dei beneficia ꝑ que anima ī eiusamorē accēditur et inflāmatur Septimuseſt a terrenis eleuacio et celeſtiū contēplacioet hec quantū ad domuni ſapiēcie. que eſt dede eternis. ſciꝫ donis que ſurſum ſunt ſaꝑenon que ſuꝑ terram. Et confeſtim mundataeſt lepra eius ad dn̄i īperium. et voluntatemſtatim opus eſt ſecutum Scd̓m Cirillū. iſtadictio confeſtim tardius profertur ꝙͣ opusſanacionis fuerit factum. Cum aūt hic̄ magͣapꝑeat domini poteſtas non minor eius declaratur humilitas leproſum em̄ quē lex exͣcaſtra eiciebat quē ſcribe et phariſei vix reſpicere dignabantur ipſe tangere non recuſauitnon ſolum ꝓpter occultum rei miſterium ſedvt nobis formam humilitatis preberet et cōpaſſionis exemplum nequis hominem proquacūqꝫ corꝑis maculatione vel infirmitateſperneret vel obhorreret Item Tetigit eumvt ſe non eſſe ſub lege. ſed ſupra legem queleproſum tangere prohibuerat nec ſeruumſed pocius dominum legis oſtenderet qui ſecundum legem ambulaſſet etiam ſupra legēſanaret eos quos remedia legis nō ſanauerant Itē vt lepra que contaminare tangentēſolebat econtra factu domini fugaretur et recederet neqꝫ enim manus a lepra facta eſt inmunda ſed corpus leproſū a manu ſancta ēmundatum Lex namqꝫ que facere nō potuitvt lepra tāgentem non ſordidaret ideo lepātangi prohibuit non vt leproſi non ſanarētur ſed vt tangentes nō inquinarentur nonaūt inquinari a lepra potuit qui eam mūdauit et ideo ꝙͣuis lrān legis ſoluerit. tn̄ probibicioni legis non obuiauit nec propoſitūcius ſoluit quia non erat prohibitum tange̓ſeproſum ei qui ex tactu ſuo poterat curare eūſicut helyas et helyzeus non fecerūt contralegem tangendo mortuum ad reſuſcitandumlicet eciam dominus poſſet ſolo verbo curareleproſum tamē appoſuit manum quia humanitas criſti erat quaſi inſtrumentum ipſius diuinitatis et ideo ſicut artifex mediante īſtrumento operatur ſic virtus diuina in criſto perapplicacionem humanitatis aliqua facieb atvt eam coniūctam diuinitati declararet. Etprecepit ei dominus ꝙ miraculum factū ne mini dicecet ne iactāt̓ ſe ſanatū eſſe predicaretvt daretur nobis exemplum. et nos doceretnon diligere oſtentacionem et honorem et eaea que facimus non bene eſſe diuulganda ſedſubticenda. vt non ſolum abſtineamus amercede pecunie ſed eciam gracie ac laudis vanehumane glorie et iſta non queramus inoperibus noſtris ne vnquam aliqua ſiniſtra manꝰſe admiſceat dextere in eis. Vnde ait Criſoſtimus Et nulli hoc eum iuſſit fateri docensꝙͣ eſſet alienus ab aura glorie et pompa iactancie Et certe nouerat ille quia non eſſꝫ taciturus ſed paſſim tam grande beneficium predicaturus et tam̄ quātū in ipſo fugit quod fecerat¶ Et alibi publicari talia ipſe precepit: noncontra ſe veniens ſed curatos a ſe gratos eſſeprecipiens: Non em̄ ſemetip̄m p̄dicai̓ iuſſitſed dari gloriam deo vt et per leproſum nosnon eſſꝫinane glorioſos et glorie ac iactancierenūciādū. et ꝑ illum queꝫ a legione mundauerat non eſſe ingratos. ſed gracias nos deoreferre conmouerat. eiuſqꝫ ben eficia confiteriatqꝫ vt oſtenderet ſemper exmirabilibus ſuis non niſi laudem deo eſſe referendam Quiaem̄ homines quaꝫ diu egritudine detinenturdei ſemper meminerunt morbo autem liberatigrauius obſident̉ lāguore deſidie. idrcicō precipiens vt et egroti ⁊ ſani domī iugiter recordemur ei quem curauerat ait da gloriam deohec Criẜ Vbi notādūꝙͣ tripl̓ex eſt preceptūſcilicet cautele ꝓbacōis et obediēcie In pͥmonon interdicitur actus qui oplimus eſt ſedgloria q̄ inmiſcet ſe bonis actibus ⁊ honeſtistale preceptum fuit hic. In ſecundo non vultdeus actum ſed oſtenſionem virtutis que latet in eo cuidat̉ preceptū et eſt vtilis ſibi etalijs oſtenſio virtutis eius ſicut in preceptofacto abrahe de inmolacione filij cui diciturnunc cognoui te et alios congnoſcere feci ꝙtimeas dominum In tercio autē vult deusactum vt patꝫ Exodi. xx. per totum Vel iuſſit vt nemini diceret ꝓpter credencium ſpōtemaiorem vtilitatem quia meliores ſunt quiſpontanee quam qui ſp eratis beneficijs credunt. Vel vt nemini diceret ſcilicet anteꝙͣea que in lege ſunt conpleret quia prius expectandum erat iudicium ſacerdotum ad qͦsſecundum legem pertinebat iudicare de lep