Iſta tn̄ maioritas non ē attendēda ſꝑ ſcd̓mmagnitudinē oꝑis exterioris. ſꝫ ſcd̓m magnitudinē affectus interioris. In̄ ⁊ vidua quemiſit duo minutā in gazophilaciū ſcd̓m teſtimoniū ſaluatoi̓s dicit̉ plus miſiſſe ꝙͣ multi diuites qui magna dona miſerūt in ipſūDicebat aūt illis ſil̓itudinē. Nūquid p̄t cecus cecū ducerē ideſt ſtultus ſtultū docere etdirigere in regulā iuſticie? Nōne in foueā ⁊p̄dicionē ambo cadūt. ſcꝫ pͥmo culpe ⁊ deindeiehenne? Nam vt ait Gregꝰꝭ. cū paſtor per abrupta gradit̉. cōſequens eſt vt grex ad preciviciū ſequatur. Quaſi diceret dn̄s. Predicta facere debetis: vt illuminātes verbo et exēplo alios gubernae̓ poſſitis: ne ſitis de cecisſpeculatoribꝰ ſynagoge nō ecc̄ie. Ridiculoſarēs eſt p̄m o magꝰ ꝑiculoſa: ſpeculator cecusdoctor inſcius. precurſor claudus p̄latus negligens p̄co mutus. Ergo racōne vitādi periculi nō debet ignorās preſidere. Si ergo tu alium iudicas ⁊ ipē in eiſdē peccas. iam cecō cecum ducēti aſſimularis. Quō em̄ ille a te ducetur ad bonū. cū et tu pecces qui te ductorēputas et mgr̄m. Deinde inducit et aliā ſimilitudinē de eodē dicēs. Quid aūt ideſt quae̓et quō vides et cōſideras feſtucā id eſt ꝑuū vl̓leue pcc̄m. qd̓ tn̄ oculū nō excecat et defaciliſicut feſtuca cōſumit̉ ardore cai̓tatis in oculoideſt ī intencōe ⁊ ꝯſcīa frīs tui. trabē aūt idē magnū et gͣue pcc̄m in oculo id eſt ī intencōne ei cōſciencia tua nō cōſideras? Quaſi dicecet. Cur habes oculū aꝑtū ad iudicandū minima ⁊ aliena. clauſū vero ad iudicandū tuamagna ⁊ ꝯſideracōe tui relicta. cōſideras aliorum errata? Cōuenit aūt hoc om̄ibꝰ et maxime doctoībꝰ: qui cū ſubditorū minima pcc̄apuniāt. ꝓp̓a impunita relinquūt. At quō ideſt quā cōſciencia aut qͣ fronte dicis frī tuominus pcc̄anti vl̓ innocēti. frat̓ loquēdo ſil̓aqua exadit̉ neuetorie. ſine ideſt pacient̓ ſuſtine ⁊ ꝑmitte eiciam feſtucā ideſt culpā licet modicā de oculotuo ideſt de cōſciencia et intēcione tua. te corripiendo. et ipē trabem in oculo tuo nō videsQuaſi diceret nō potes dicere ordinate. Vt enim dicit Criẜ. videre feſtucā et eicere. nō eſtomniū ſꝫ doctorū et ſcōꝝ Et qꝛ ſcd̓m eundemCriẜ. Oīs ſacerdos: qͥ ſi vult docere populūdebet pͥus docere ſeip̄m: ideo bene ſequit̉. Igitur tu ypocrita ideſt ſil̓ator ⁊ rep̄ſentator ꝑſone aliene. qꝛ ſepe malus bonū arguit vt iuſtus videatur. et aliū accuſat vt ſe extollat:eice primū per colliriū pm̄e trabem maiorispcc̄i de oculo tuo et cōſciencia: qꝛ magis tuiꝙͣ alterius es cognitor. qꝛ magꝰ vidēs maiora ꝙͣ minora. qꝛ magis te diligis ꝙͣ aliū. qꝛin maiori pcc̄o maius eſt ꝑiculū. et tūc ſcꝫ cūmūdatus fuei̓t oculus tuus videbis et ꝓſpicies et eicias. feſtucā mn inoris pcc̄i de oculo ⁊ꝯſciencia frīs tui. ipſū arguēdo. qꝛ oculus cōſciencie purgatus videre poteſt. ſꝫ nube et caligine pcc̄i cecatus nō poteſt. Sic facias. vt exemplo pocius ꝙͣ dictis frēm em̄ēdes. ne tibidicat̉ medice cura teip̄m. et illud Apl̓i. qui alium doces te ipſū non doces. Hic eſt ordo caritatis. ꝙ a ſeipō incipiat ⁊ p̓us ſe ac poſteaalios corrigat et mūdet. Circa correctioneꝫem̄ ꝓximi attēdi debet ordo correctionis. ſcꝫvt hō p̓us ſe corrigat deinde ꝓximū: modꝰniāſuetudines: cā mouens ſcꝫ zelus caritatiscircūſtancia loci et tꝑis: eſtimacio euentusſequentis. Prope modū et fere naturale eſtvt quilibet pcc̄a ſua leuiget; et aliena aggrauet. Vn̄ dicit Hylarius. ꝙ vix inuenit̉ aliquis ab hoc vicio alienus. qꝛ vnuſquiſqꝫ vicijs ſuis fauens aliena facile rep̄hendit. Etideo vt ait Auguſtinꝰ. pie cauteqꝫ vigilādꝫē. vt cū aliquē rep̄hendere vel obiurgare neceſſitas cogerit. pͥmū cogitemus vtꝝ tale ſitviciū qd̓ nūꝙͣ habuimus. Et ſi nūꝙͣ habuimus cogitemus et nos hoīes eſſe; et haberepotuiſſe. Si vero habuimꝰ et nō habemus:fāgat memoriā cōis infirmitas. vt illā reprehenſionē aut obiurgacionē. nō odiū ſed miſcricordia p̄cedat. Si aūt cogitātes noſmetinuenerimus in eo vicio in quo ē ille quē rep̄hendere ꝑabamus. nō rep̄hendamus neqꝫobiurgemus. ſꝫ tm̄ cōgeniſcamus et nō illūad obtꝑandū. nobis ſed ad ꝑiter conandūinuitemus. Raro ergo et magna. ncc̄itateobiurgationes adhibende ſūt; itā tamē vt eciam in hijs nō nobis ſꝫ deo vt ſeruiat̉ inſtemus. Iec Augꝰ ¶ In om̄ibꝰ iſtis vt dicitBaſilius. cōſiderandiū eſt qnͣte ſit difficultatis alios iudicare: qꝛ oportet vt pͥmo ſeipōsiudicēt et cōſpiciāt qd̓ꝫ videt̉ grauiſſimū omnium: qꝛ cū oculus cuncta videat exterioriatn̄ ſuper ſe viſu nō vtit̉. ita intellectꝰ cū alienum corrigit pcc̄m difficile ē ꝓprios defectus ꝑcipere ¶ Aduertendū tn̄ ꝙ crimina arguentis aut ſūt publica aut occulta. ſi publica peccat duplicit̓ arguēdo ſcꝫ pcc̄o preſūptionis. et peccato ſcādali. ſi autē ſūt occultatūc peccat pͥmo modo tantū: ſi tamē iſte quiarguit. pͥmo peniteat. ⁊ poſtea humiliter arguat. nō peccat. Sed qꝛ aliqui dei p̄ceptisobtꝑare cupiētes. qn̄qꝫ aꝑiendo ea q̄ hij quibus aperiunt̉ capere et ſuſtinere nō pn̄t. amplius nocēt ꝙͣ ſi occultarent. recte ſubiūgitNolite ſcm̄ ideſt ſacre ſcripture miſteria ⁊ fidei ſecreta. vel eciā ecc̄iaſtica ſacramēta. darevel ideſt publicae̓ ⁊ reuelare p̄dicādo miſtei̓adiſpēſando ſacͣmēta cānibꝰ ideſt obfatāti bo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten