quod pater eſt. timere quod deus eſt. xpō nͥlpreponere. quia nec nobis quicquā p̄poſuit.caritati eius īſeꝑabiliter adherere. cruci eiꝰfortit̉ ac fidenter aſſiſtere. qn̄ de eius nomine ⁊ honore certamē eſt. exhibere in ſermoneconſtanciā qua cōfitemur. ī queſtione fiduciāqua ꝯgredimur. in morte pacienciā qua coronamur. Ioc eſt coheredē xp̄i velle eſſe hoc eſtpreceptū xp̄i facere. hoc eſt voluntatē prīs implere Nec Ciprianus. Deinde ſequit̉ quartapeticio Panē noſtꝝ qͦttidianū da nobis hodie Id eſt victū qͦttidianū corpori ncc̄iariū.nomine panis deſignatū. Et in hoc intelligūtur peti omnia vite neceſſaria Vn̄ Augꝰ. Sicergo hic ſufficienciā petimus a parte que excellit id eſt nomine panis totā ſignificantes.Panē ergo dicit non carnes. nō piſces. id ēnon aliquod ſuꝑfluū. ſed tm̄ quod eſt nature neceſſariū. quod bene ſignificatur per panēet ſcd̓m eccleſiaſticū iniciū vite hoīs aqua etpanis Et addit noſtrū. vt nemoſibi tēporalia appropriet. qꝛ ſcd̓m Criẜ. oīa que nobisdat deus. ſiue orantibus. ſiue militantibusnon ſolum nobis dat. ſed eciā alijs per nosvt de eo quod accepimus a deo ꝑtem impottentibꝰ faciamus Qui ergo de laboribꝰ ſuisindigentibus non preſtat. non tm̄ panē ſuūſed eciam alienū manducat Et qui d̓ iuſticiapanem acquiſiū nō manducat. ſuū panemmanducat. qui autem cū peccato. alienū. Nāilli deus dat paneꝫ. qui cū iuſticia preparatdyabolus aūt ei qui preparat cum peccato. ſecundū Gregoriū noſtrū hunc panē dicimuset tamen vt detur oramus dei em̄ eſt ex munere. quia ab illo datur. et noſter fit ex ꝑ̄cepcione cum accipit̉ Dicit autē quotidianū nōannuū. vel ad plures annos prouiſū. et inhorreis reſeruatū. quem matheus dicit ſuꝑſubſtancialē. id eſt ſuꝑadditū ſubſtancie adſuſtentacionē Et ſcd̓m Cyrillū ex eo eciā ꝙquotidianū alimentū iuſſit querere videt̉ ꝙnichil concedat eos habere ſed magꝰ honeſtācolere paupertatē. Non em̄ eſt habenciū panēpetere. ſed opp̓reſſoꝝ penuria Et ſubiūgit danobis hodie quia nec minimū habere poſſumus. niſi det ille qui dat eſcam omni carniVnde homo deuotus tali mente debet ſumerecibū. ac ſi ſibi d̓ in anu domini preſencialiterminiſtretur. Et addit hodie id eſt in pn̄tivel hodie id ē illū qui nobis hodie tantūmodo ſufficit. vt de craſtino non cogitemus. qꝛneſcimus ſi in craſtinū proueniamus O ſaviencia vera et diuina ꝓuidencia. que docuitet panē ſolū pete̓. ⁊ hodie noīare hoc em̄ dicto ⁊ auiditas ⁊ auaricia tollit̉ ⁊ hūane viteīcertū īſinuat̉. Uel panē nr̄m qͦtidianū da nobis hodie Id ē panē ſpiritalē ſcꝫ p̄cepta diuina q̄ qͦtidie oportet meditari et oꝑari Nā deip̄is dn̄s dicit. oꝑamī cibū q̄ nō ꝑit Quotidianꝰ dicit̉ iſte panis. ꝙͣdiu durat hec vitatꝑal̓ Dictū ē āt da nob̓ hodie. qͥdꝫ ītelligit̉ꝓ toto tꝑe huiꝰ vite hūane in futua̓ em̄ eisqui h̓ meruerūt nō auferet̉: qꝛ cibo ſpiritali īeternū ſaturabunt̉ Vel panē nr̄m qͦtidianūda nobis hodie id ē panē ſacramētalē. et vinum qͥ de celo deſcēdit. qͥ ē ſuꝑſubſtancialisid ē ſuꝑ oēs ſubſtācias. ⁊ vniuerſam ſuꝑatcreaturā. qͥ panis noſter ē in altari. ⁊ qͦtidieoffert̉ ꝓ ſalute fideliū. qͥ reficit aīam naturācorꝑis tn̄ſcēdentē. qͦ qͦtidie ad roborādꝫ nosindligemꝰ. qꝛ qͦtidie labimur. et ad lapſū ꝓni ſumus Qui eciā voͣtur qͦtidianus. qꝛ quotidie ip̄m ſumimꝰ ꝑ mīſtros ecc̄ie. qͥ hoc ſacramētū ꝑcipiūt ꝓ ſe ⁊ ꝓ tota comuītate. In̄Criẜ. Nō in imcrito ſemꝑ orare debemus. vthūc panē celeſtē qͦtidie mereamur acciꝑe noaliqͦ īterueniēte pcc̄o a corꝑe dn̄i ſeꝑaremurPoteſt eciā adhuc de alio t̓plici pane expoīſcꝫ doctrinali ſeu ītelligēcie. luctuali ſcu meſticie et celeſti ſeu glorie De pͥmo dicit̉ cibauit illū pane vite et intellectꝰ. de ſcd̓o cibab̓nos pane lacrimaꝝ. d̓ tercō qͥ māducat panēin regno dei Et bene illa beata fruicō diciturpanis. qꝛ ſicut panis corꝑalis ſaciat appetitum edentis ſic fruicō illa ſaciat deſideriū cōtemplantis. ſcd̓m illud Saciabor cum apparuerit gloria tua. Poſt hoc ſequitur peticioqn̓ta. Et dimitte nobis debita noſtra id eſtpeccata que nos debitores pene conſtituūt. ⁊quibus obligamur ad penā aut ſatiſfactoriāaut purgatoriā aut eternam Debita inqͣ etpeccata quecumqꝫ contra te conmiſimus velcontra ꝓximos vel contra noſmetipſos. Itēcontra te prēm et contra te filium vel ꝯtra ſpiritum ſanctū Item corde vel ore vel oꝑe. VbiCiprianꝰ Et ne quis ſibi quaſi innocēs placeat. ⁊ ſe extollēdo plus ꝑeat. inſtruit̉ ſe veccare qͦtidie dū ꝓ pcc̄is qͦtidie iubet̉ orare Sicut et nos dinittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Ecce regula nob̓ ꝓpoſita. ꝙ ſi volumꝰ nob̓ dimittipcc̄m nr̄m. debemꝰ dimitte̓ ꝓxīo pcc̄m ī nosꝯmiſſū. vt ſcd̓m Gregꝭ. bonū qd̓ a deo ꝯpūctipetimꝰ. hoc ip̄m pͥmo ꝓxīo ꝯu̓ſi faciamꝰ Vn̄Cyp̓anꝰ Qui ergo ꝓ pcc̄is orae̓ nos docuitpatnā mīam ꝓmiſit. ſꝫ plane addidit legēcerta ꝯdicōe nos ꝯſtrīgēs. vt ſic nob̓ debitūdimitti poſtulemꝰ. ſcd̓m qd̓ et nos ip̄i debi;toribꝰ nr̄is dimittīꝰ Vn̄ ⁊ Criẜ. Nō āt dixitvt prius nobis deus dimittat. ⁊ poſtea nosdebitoribus noſtris. Scit enim deus homines eē mēdacēs. qm̄ et ſi acciꝑnit remiſſiōꝫvcc̄i ſui ip̄i ſuis debitoribus nō dimittunt.