eſt in celis id eſt in ſanctis quorū auxilio erigimur per ſpem. Dicamus ergo Pater inquē credimus noſter quē diligimus. qͥ es incelis de qͥbus ſperamus. hec em̄ tria faciuntoracōꝫ dignā. ſcꝫ motus fidei. caritatis ⁊ ſpeiIpſe quidē dn̄s dicit̉ pater noſter triplicit̓.ſcd̓m triplex eſſe qd̓ ab eo accepimus ſcꝫnature grē et glorie Eſſe nature dedit nobis increacione. eſſe gracie in recreacōne ſeu redētcione: et eſſe glorie in regni comitacōne Dicitur ergo pat̓ omniū generaliter rōne creacōnis. ſed fideliū ſpāliter racōne adopcōis. Nomine aūt patris intelligit̉ hic tota trinitasſcꝫ pater et filius et ſpūs ſcūs O qnͣta fiducia ⁊ fiducialis audacia. ꝙ factura factorē. creatura creatorē. homo deū prēm audeat nūcupare Qius vnꝙͣ auſus eſt. ī veteri lege taliap̄ſumere. Iemo vtiqꝫ qꝛ ſcd̓m gloſam. deusantiquis vt ſeruis dicebat̉ dn̄s nūc diciturpater qui nō timore ſed amore ſeruimnius. Vnde et Auguſtinus. Numquam inueniturp̄ceptum populo iſrahel vt diceret pater noſter. ſed eſt eis inſinuatus tamquam dominus ſeruis Nos vero per ſagwinem dominiiheſu filij adopcionis effecti. cōfidenter clamamus Abba pat̓ Et iterū Quo nomine etcaritas excitat̉ Quid em̄ carius filijs eſſe debet ꝙͣ pater. Et ſupplex affectus cū hoīes dicunt pater noſter. Et quedā preſūpcio impetrandi qua petituri ſumꝰ Quid em̄ nō det iāfilijs petentibꝰ. cū hoc ipē ante dedei̓t. vt filijeſſent Poſtremo qnͣta cura aim̄ tangit vt qdicit pater noſter tāto patre nō ſit īdignusAdmonent̉ hic eciā diuites vel genere nobiles ſcd̓m ſeculū. cū xp̄iani facti fuerīt nō ſuꝑbire aduerſus pauꝑes et ignobiles. qm̄ ſimul dicūt pater noſter qd̓ꝫ non pn̄t vere acpīe dicere niſi ſe frēs eſſe cognoſcāt Nec Auguſtinus Vn̄ et Eriẜ. Quanta domini certanos dilectio ꝙͣta mīa eius et pietas que nobis tāte gracie munus indulſit vt licent̓ dominum ac deū noſtrū ſerui patrē dicere audeamus Quo voͣbulo non iam tm̄ ſeruos ſedeciā filios nos dei eſſe demōſtrat Quia igit̉tanti muneris grām cōſecuti ſumus. quaſi filij dei agere et cōuerſari debemus. vt id noseſſe qd̓ꝫ dicimur ſpiritali actu probemus. nealiter agētes ꝙͣ dei filios ꝯuenit rei ſub vſurpacione tāti nominis teneamur Docet aūtex generalem pro frībus facere oracionē. nōem̄ dicit pater meus. ſed pater noſter. vt ꝓcōmuni ſcꝫ corꝑe precē fundas. et vbiqꝫ nontam ꝓpria cōmoda ꝙͣ ꝓximorū requiras Abhoc autē et inimicicias interemit ⁊ ſuperbiāceprimit. et inuidiā repellit et mrēm bonorūomniū caritatē introducit. ⁊ humanarū rerūinequalitatē prorſus excludit. et mutuā regis cum paupere equalitatem honoīs oſtendit ſi tn̄ ī maximis ⁊ ad eternā gloriā neceſſarijs cōmunione ſociemur Cunctis enim vnam atqꝫ eandem nobilitatem donauit deuscum dignatus eſt omniū pater vocari. HecCriẜ. Admonemur hic ad ftaternā ymoneꝫet dilectionem. ſicut geniti ab vno patre celeſti per graciam. ab vno terreno per naturaꝫplaſmato et creato a ſūmo patre celeſti. om̄seciam de eodem luto formati. ne ſimus elatiquaſi alij alijs clarioribus ſint orti natalibus. Per celos autem intelliguntur ſanctiet iuſti. qui templum dei ſunt. quia in eis tāquā ī tēplo ſuo deus habitat Nam licet deus ſit in omnibus per diuinitatis preſenciāeſt tamen ſpeciāli modo in iuſtis per inhabitantem graciam. et ſpecialiſſime excellenciaeius relucet in beatis per gloriam. Vnde Auguſtinus. Recte intelligitur quod dictum ēpater noſter qui es in celis in cordibus iutorum eſſe dictum tamꝙͣ in tēplo ſancto ſuoSimul eciam vt qui orat. in ſe quoqꝫ ipſo velit habitare quem inuocat Et cum hoc affectat teneat iuſticiam. quo munere inuitaturad inhabitādum animum deus. Hec Auguſtinus. Vel qui es in celis id eſt ī ſecreto tuemaieſtatis. que adhuc celatur nobis. ſecundum illud Pſaye. Vere tu es deus abſconditus In quo admonemur et ſanctos imitariin conuerſacione. ac ſecreta et abſcondita petere Vel in celis id eſt in illa celeſti regioneeterne beatitudinis. vt conmoracionem vitepreſentis velut peregrinam. ⁊ a pat̓re noſtronos ſeparantem. horcentes. ad regionem inqua patrem noſtrum conmorari fatemur ſūmo deſiderio properemus. et ad illam tamꝙͣad patriam totam noſtram intencōnem figamus Admonemur eciam vt nichil admittamus eiuſmodi. quod hereditate pat̓na nospriuet. Et per hoc quod dicitur eſſe in celis.non excluditur. quin ſit vbiqꝫ et in omnibus locis. quamuis enim vbiqꝫ ſit totus eſſencialit̓ pn̄cialit̓. et potēcialiter. tn̄ dicit deeo qui es in celis. vt innuit ꝙ celeſtis paterceleſtes vult habere filios. et ideo vt ait Criſoſtimus. erubeſcāt ſe terrenis rebus ſubſternere. qui patrem habent in celis Item vt orantes celeſtia petamus et vt in celis hereditatem filiorum dei cogitemus. Item quia ī celis magis relucet ſue diuine operacionis poteſtas ⁊ virtus. precipue et pocius dicitur eſſeibi ꝙͣ alibi. ſicut anima vbiqꝫ eſt in corporeintenſius tamen dicitur eſſe in corde. vel ſecundum alios eciam dicitur eſſe in capite. qꝛibi nobiles ſue oꝑcōs magꝰ vident̉ apparere