Gcv.idiligere dicitur: talis em̄ amor ſpiritualis eſtet ideo indeficiens: carnalis enim amor citodilabitur ſicut et ip̄a caro quali videlꝫ amore publicam ⁊ echnici ſe inuicem diligunt inqͥbus eſt natura ſine gracia et tm̄ diligentesſe diligūt ſtatī enim vt ſe ab alijs nō diligiintelligunt. ipſi quoqꝫ alios non diligunt.¶ Nos ergo oēs diligere dim̄ ſalutē q̄rere oībus bn̄facere et caritatis affectum oſtenderedebemus nō querētes qui ſꝫ quare iſta faciaꝰSic enim augetur amor. et cōcordia creſcitIſta itaqꝫ debent fieri nō in ſpe retribucōnishumane ſed diuine Sicut enim deus eſt oīsboni prīcipiū. ſic vult eſſe ⁊ finis. Ego ſuminquit alpha et o: principiū et finis. Indeauguſtinus Qui amicum ꝓpter cōmodū qd̓libet amat: nō amicū cōuincit̉ amare ſꝫ ꝯmodum Et ideo deus quo nichil eſt maius autmelius ꝓpter qd̓ diligatur: ꝓpter ſeip̄m perfecte diligitur Si vero ſaltem ꝓpter illa quepreſtat amatur non vtiqꝫ gratis amatur qꝛiam illud ꝓpter qd̓ diligitur. ei qd̓ dictū qͦꝫnephas eſt antefert̉. Et iterū. Gratis deusamētur. vt oꝑis quo illi miniſtratur p̄ciū ſiceſſe cū illo. Nichil em̄ debemus pro amoreiheſu quererē: niſi eius ſuauē pn̄ciam. Hecauguſtinus ¶ Vnde et bernardus. Non ſn̄premio diligitur deus: et ſi abſqꝫ premij incuitu ſit diligendus. Verus amator pͥmiumnon querit. ſed meretur. Iec bernardus.Amemus ergo aduerſarios nrōs et nichilominus eis beneficia preſtemus. vt ſimusꝑfecti pro modulo noſtro ꝑfectionē grē ſicutet pater noſter celeſtis ꝑfcūs eſt perfectionenature: qm̄ ꝑfectꝰ dn̄s bonos ⁊ ꝑfectos vulthabere fideles Simus interi ꝑfci ſaltē ꝑfc̄īone ſufficiencie que eſt in dei ⁊ ꝓximi caritateet ītramur ab cumulū ꝑfcīonis ſuꝑerogacionis qͥ eſt diligere inimicos. et orare pro eis:ſicut fecit et xp̄us Inde criſoſtimus Nō tm̄ledimur ab iniquis qn̄ nocemur ab ipſis:quātū cū ꝑ maliciā eoꝝ cōſtancia bonitatisa ſuo ꝓpoſitꝰ victa receſſerit Ne igitur odiohabeas facientem tibi mala. et ne maledicasvexanti. ſed magis ama. quaſi multorū tibi cōſiliatorē bonorum: teqꝫ ad ampliſſimūhonorē ledēdo ducētem. Alioquin et laboremſuſtinuiſti fructu aūt priuatus es: et iacturāqͥdē feres. mercedem aūt ꝑdes. Qd̓ certe extreme oīo demencie eſt: vt aliqui cū maioraperpeſſi ſūt neqͣꝙͣ minora ſuſt ine āt. Et quēadmodū inqͥes fieri iſta poſſibile ē. Vidiſtideum hoīem factum: et eo uſqꝫ pro tua deſcēdentē ſalute tantaqꝫ ꝓpter te eſſe perpeſſumet adhuc inqͥris aut dubitas. quēadmoduminpoſſibile ſit iniurias donare cōſeruis. Sꝫtu plurimum omnino leſus es. Verum quidtale perpeſſus es. quale tuꝰ ymo oīm̄ dominꝰSmn autē oīo minis leſus es idcircō maximebn̄ficium refer nocenti. vt et tibi ip̄i clariorē facias corona: et fratrē ꝑicula guiſſimi lāguoris abſoluas Nec criſoſtimꝰ Or̄oOmine iheſu criſte mitiſſime tociushumilitatis et pacie magiſter. damichi ſeruoꝝ tuoꝝ vltimo ⁊ ſupplicivt me humilem et alijs inferiorē cōſtituensab oībus ꝯtēpni cupiā et cōculcari. iniuriāqꝫ in corꝑe vel rebus paciēter ſuſtinēs. aim̄ꝑatum ad plura ſuſtinenda habea: ac oī petēti in corꝑalibus et ſpūalibus ꝓpoſſe ſubueniam Concede eciam vt nō ſolū amicos. ſedet imimicos me corde ore vel oꝑe ꝑſequētes.econtra valeā diligere eiſqꝫ benefacere. et benedicere. ac pro eis orare: vt inter filios etelectos tuos merear tua grā numerari Amen¶ De laude humana ī bonis oꝑbꝰ nō querenda Capitulum. XXXVOſt hec magne ꝑfcōnis v̓badocet ne de bonis oꝑibus inaniter glorientur: qꝛ valdedifficile ē v̓t ī eis vana gloria totaliter euitetur. Vndeait. Attendite. id eſt diligēter cōſiderate et attēti ac cauti eſtote ſcꝫ ꝯtrainſidias ſuꝑbie. qꝛ eciam bonis oꝑibus inſidiatur. vt faciat ea ꝑire: ne iuſticiā veſtramideſt oꝑa iuſticie. ſcꝫ oꝑa bona de genere quecūqꝫ fuerint illa. quia oīa cōtinētur ſub iuſticia generaliter dicta: faciatis corā hoībꝰ. eoſcꝫ fine vt videamini ab eis. idē ꝓpter laudēhumanam et fauotem mūdi. non ꝓpter gloriam dei nec ꝓpter edificacionem proximialioquin mercedem non habebitis apud deūcuius amore non feciſtis Ille em̄ debꝫ mercedēdare: cuius mandato mouetur oꝑariꝰ velamore. Niſi ergo deus ſingulariter ſit ī cauſa. non oꝑis mercedem. ſed fallacie ſupplicium apud deum hēbunt. qꝛ hic ab humanoore mercedem ſcꝫ leuem auram fauoris reciꝑevoluerūt. Ab hijs tn̄ dūtaxat acceperūt: a qͥbus eam cōcupierūt. Ex quo em̄ intēcio fertur ad hoīes tm̄. non eſt aliquid adeo iuſteexpectandum. qꝛ nō virtus ſed cauſa v̓tutisnercedem habet apud deū. Ioc igitur deputatur eis pro mercedē. cuius amore fecerūtſcꝫ laus humana quā queſierūt Et non ſolūvera mercede ob prauam intencionē euacuāt̉ſed et nichilominus pro inani gloria q̄ſiusprecedat opus ſiue ſequatur. ſemꝑ mortalepcc̄m eſt penam eternam merētur Ninuitureciā probitas conſcīe exfame mercede. Vndeboecius. Ninuit ſe probitatis cōſcīe ſecretum