Ore verecūdia eciā palā addiſcendi. qꝛ magiſter in iſcl̓erat. ſecrete et extra turba aliorū docēdus ad ih̓m ſolus venit: vt ab ipſopleniꝰ inſtrue̓t̉ In hoc eciā qd̓ nocte venit aſtudio et diligencia inqͥſicionis cōmēdat̉ etſecretū ſignificabat ꝙ extra ſcriptu diſce̓ vei̓tatē volebat Vn̄ beda Hic venit ad ih̓m nocte. cupiens ſecreta eiꝰ allocurōe diſce̓ miſteria fidei: cuiꝰ aꝑta oſtenſione iam rudimēta ꝑ̄ceperat Hec bedā Et quia prudent̓ aꝑtaſigna notauit. pleniꝰ fidei miſteria requiritet ideo de hijs que ad fidē ꝑtinent doceri meruit īſtruxit eū dn̄s de ſcd̓a ⁊ ſpirituali generacione ſeu natiuitate ſcꝫ de baptiſmo ⁊ de introitu regni dei. ac de ſua diuinitate et vtraqꝫ natītate de paſſiōe qͦꝫ ſua ac reſurrectiōeet aſcēſione. nec nō de vtroqꝫ aduentū: etpl̓ribꝰ alijs ad ſalutē neceſſarijs In̄ cōgruēter hoc euāgeliū in feſto trinitatis legit̉ qͥain eo de baptiſmo dicit̉. qͥ ī noīe trinitatiscōfert̉ Hoc quippe ſacramentū baptiſmatiseſt neceſſitatis ⁊ ideo oportet ꝙ habeat̉ in reſi ē poſſibile. vel in voto quō ad p̄octupatosnam vbi cōceptus in aliquo baptiſmū aqueexcludit. neqꝫ baptiſmꝰ flamnis neqꝫ ſāguinis prodeſt ei ad vitā eterna: quia nonpoteſt introire in regnū dei Hoīes nāqꝫ nonaſcendūt illuc niſi inqnͣtū efficiūt̉ mēbra xp̄iper generacōem āt ſpūalem vniunt̉ ſibi. etmenbra eiꝰ fiūt: et ſic v̓tute ip̄iꝰ aſcendunt¶ Nemo em̄ aſcendit ideſt aſcēdere poterit īcelū ꝓpria v̓tute niſi qui deſcēdit de celo nōper mō tū localē celū dimittēdo ſed carnē denouo ſibi vniendo. quia oīs qui aſcendit v̓tute ip̄ius aſcendit: et ip̄e ſolus ꝑ ſuam virtutē ꝓpriam aſcendit Si aūt hic obicit̉ ꝙplures veteris teſtamēti ſaluati ſunt ſn baptiſmo: dicēdum ꝙ non erat in p̄cepto. cōſecuti ſūt tamen ſpūalem vitā ꝑ gram in fide x̓ivēturi ⁊ ſic habū er̄t rem baptiſmi habuer̄tip̄m eciā in figura in aliquo correſpōdentē ꝑqd̓ tollebat̉ peccatū origmale Ideo eciā hoceuāgelium in feſto trinitatis legit̉: qua ineo quelibꝫ ꝑſonaꝝ aꝑte expͥmit̉ Nam ꝑſonafilij eſt que loqͥtur. ꝑſona patris expͥmit̉ cūdicit̉ ſcimus quia a deo veniſti: ꝑſona ſpiritus ſancti cū dicit̉. niſi quis renatus fueritex aquā et ſpiritū ⁊cͣ Expͥmūt̉ āt ꝑſone diuiiine cū ſuis aꝓpriatis Expͥmit̉ aūt ꝑſona patris cū ſua potēcia. cū dicit̉ nemo poteſt hecſigna facere que tu facis n̓ fuerit deꝰ cum eoſigna em̄ facere diuine potēcie eſt Expͥmit̉ ꝑſona filij cū ſua ſapiencia cū dicit. ſciniꝰ qͥaa deo veniſti magiſter: ad magr̄m em̄ ſpectat ſapieciam docere Expͥmit̉ ꝑſona ſpiritusſancti cū ſua bonitate cum dicit̉. ſpiritꝰ vbiev.vult ſpirat: nō em̄ nr̄is meritis ſed ex ſuagratuita bonitatē ſe nobis īfudit Quamuisenim pater et filius et ſpiritus ſanctꝰ habeant eandē potēciā. ſapienciā ⁊ bonitatē: tn̄quia apud nos nomē prīs ꝓpt̓ ātiquitateminportat inpoteciam: ne ſimplices hoc crederent̓ de prē celeſti attribuit̉ ſibi potēcia pl̓rnomen filij apud nos ꝓpt̓ iuuētutē inportatinpericiā. ideo ne de filio dei hoc credat̉: attribuit̉ ſibi ſapiēcia Sl̓r nomē ſp̄s ſē apudnos īportat quēdā furorē. iuxta illud yſaiequieſcite ab hoīe. cuiꝰ ſp̄s in naribus eiuseſt: ideo ne de ſpū ſcō hoc credat̉ attribuit̉ſibi bonitas Fides ⁊ ꝯfeſſio ſcē trinitatis ſi eādeuote r̓ceperimꝰ: valꝫ int̓ ceterā ad tribulacionū ꝓpulſionē Nā ſicut ait ioh̓es damiaſcenꝰ cū apud cōſtātinopolim peſtilencia grauis eſſꝫ: qͥdā puer de medio ppl̓i in celū raptus cāticū ſancte trinitatis ſcꝫ ſcē deꝰ ſcē fortis ſcē miſericors ſaluator miſerere nobis.ab āgelis ē edoctus Qd̓ cū rediēs corā ppl̓odecātaſſet mox oīs peſtilēciā eſt fugata Pernichodemū qͥ venit ad ih̓m vt de ꝑtinentibꝰad fidē pleniꝰ erudiret̉: ſignificat diſcipulꝰhuīlis ⁊ diligēs qͥ venit ad doctorē vt ab ipſo iſtruat̉. q̄ debet eū dulcit̉ reciꝑe exēplo x̓qui nichodemū dulcit recepit. ac manſuetevalde et cū qͥete ei loq̄bat̉ qd̓ ē ꝯtra iraſcētesqui furioſe ⁊ cū clamore frequēter loquūtorōtra quos ē remediū vtile mollit̓ et ſn̄ clamore rn̄dere: ſcd̓m illud ſapiētis Reſpōſiomollis frāgit irā ſermo durꝰ ſuſcitat furorēEtenī ſcd̓m criẜ. ſi faūli cū adu̓ſus eos iraſcimur portāt huīlit̓ cū ſilēcio ꝯtumeliā ꝓpt̓ timorē nr̄m q̄ veniā digni erimꝰ aut quā excuſacōem hēbimꝰ nos qͥ ꝓpt̓ dei timorē aliquidferre non poſſumus magis autem nolumꝰD domine vmurſorum qui nullam¶ Habens indigenciam voluiſti templūtuum fieri in nobis: eice a corde etcorpore m eo omnia offendicula et tibi diſplicencia: mundans me ab omnibus inquinamentis et maculis mentis et corporis et facde me templum tibi gratum et ydoneum: inquo habitare delecteris tu cuius delicie ſunteſſe cum filijs hominum. O ſapiencia queex ore altiſſimi vrodiſti ⁊ magiſter qui a d̓oveniſti: doce me queſo a malo declinare. etbonum facere. terrena deſpicere. et celeſtiaamare. vt̓ veterem hominem cum ſuis actibus exuens. et nouum induens. quaſi denouo natꝰ regnum tuum introire merear etvidere. Amen¶ Dc incarnacione Iohannis baptiſte viceſimumſeptimum. Capitulum.