Ꝙꝛ ſi nōdum mortuus fuit. tamen in paſſione dn̄i ſine dubio mortuus erat qꝛ vxor illiꝰalij ꝯmēdata eſt. ¶ Conſpice igit̉ dn̄m ih̓minter alios ſicut vnū quē vis de populo comedentē ⁊ humiliter in loco infimo nō intermaiores ſedentē. Nam docturus erat in poſterū. cū inuitatus fueris ad nupcias recūbein nouiſſimo loco. Ipē vero p̓us cepit facereꝙͣ docere. Conſpice eciā dn̄am obſequioſaꝫet in cūctis recte et ordinate faciendis ſollicitam. Cumqꝫ ꝓpe finē cōuiuij cognoſceret vinū defice̓ iuit ad filiū et dixit ad eum. vinūnō habent. Non caſu nec fortuitu accidiſſeputādum eſt. vt dn̄o veniente ad nupcias.vinum deficeret. ſed eo magis vt occaſiomiraculi fieret. vnde intelligens ſancta deigenitrix iam tēpus ꝑfecte etatis quo ꝑ miracula ſeipſū deū mūdo innoteſteret et nō filiꝰioſeph. ſꝫ dei et marie v̓ginis crederet̉: aytvinū non habent: ſciꝫ ad ſufficiēciā: Quaſidiceret: fili mi. vinum hic deficit. Soluminſinuat defectū nichil petens: ſciens ꝙ avuīae galilee ſic d.māti ſufficit ſolū inſinuae̓ neceſſitatē abſqꝫaliqua peticione vnde nō dicit. D a eis vinu̓m. vt reuerēciā filio ſeruget et in liberalitate filij et miſericordia ſpem ponens. tm̄defectū ꝓponit. Ex corde em̄ pijſſimo voluitp̄uenire totalē defectū. ne confuſio appareretet ideo īuitauit filiū quē ad hoc potētem ſciebat. Plena quippe ſpiritu ſancto iam tūcluis fut pacecā nidat̉illud mia̓culū p̄uidebat ꝙ filiꝰ eiꝰ fcūrus ea̓tſuſe ī nuꝑeis ilip eꝘ gͦ face̓ cogitabat hͦ illa ut face̓ āmōebatScd̓m Ieronimū. Congruū eſt ꝙ vbi deusinuitatur tꝑalis vinū iocūditatis deficere debeat hoc em̄ vino ſancti nō delectant̉. quiainebriat ad dei obliuionē et incendit ad concupiſcenciā nec dubiū eſt qn̓ xp̄s ad delectātes in ymo iocūditatis numꝙͣ introiſſet. etideo congruum eſt vt in nupcijs ſanctorumdeficiat. Rn̄dit ih̓us. Quid michi et tibieſt mulier. Quid me moleſtas. Scd̓m Augꝭ.Naria mulier dcā eſt non corrupta v̓gnitate: ſed appellacione gentis ſue. Hulieresem̄ oēs feminas illi appellauerūt: ꝓprietateIxiaiiſlingue hebree. Vnde et mulier de eua v̓gine cū adhuc in ꝑadyſo eſſet. dicit̉: mulierquā dediſti ſociā michi. et cetera. Secūdūorigenē cōgrue vocat mariam muliere ꝓſexuet ꝓp̓etate cordis ꝑ miſericordiam emollitiqm̄ mīa emollita mollia ſenſit. de nupciascelebrātibꝰ. qui ex pauꝑtate vini in ꝓximomanifeſtāda verecūdati fuiſſent. Et addidʳNondum venit hora meā ideſt nondū vinidefectū ſenciunt. qͥ aſſunt. Sine ergo eosprimū hoc ſentire. qꝛ cū neceſſitatē cognouerint. maius reputabūt beneficiū qd̓ recipiūtbexet.Nam ſcd̓m criſoſtimū. bt̄ā virgo ex pietatemotā voluit p̄occupare tēpus debitū faciēdimiraculū. et qꝛ iſtud miraculum int̓ miraculaxp̄i erat pͥmū. et ad confirmacionem diſcipulorū ideo debuit eſſe notū ibidē exiſtētibꝰet gratū ip̄is cōuiuātibus: hoc aūt magisfuit ex eo qd̓ factum eſt poſt totalem vmi defectum. ꝙͣ ſi ante fuiſſet factūtum ¶ Et quiavt dictū eſt mater ih̓u voluit p̄uenire totalēdefectū. et ꝙ ſtatim an̄qͣ eſſet oportunum.xp̄is faceret miraculū: ideo xp̄us inrē hautdubiū ſapiēcior eam repreſſit dicens. Quidmichi ⁊ tibi ē mulier. Quaſi diceret Sciretēpus aptū ad faciendū miraculum fiendumn̄ ē mͥ ⁊ t̓ ꝯmūe ſꝫ mͥ ſoli ꝯueīt ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉Nondum venit hora mea: id eſt hora ꝯuemiens faciendi miratulum a me ſolo cognitaSed ſcd̓m Auguſtinū. Iacere miracula competebat xpō ſcd̓m diuinā naturā. quā a mrenō habuit: et ideo p̄dicto modo reſpondendomatri oſtendere voluit ꝙ in hoc nō tenebat̉ei ꝯbedire qꝛ in natura diuina nichil habuita matre nec per cōſequens cū ea aliquid cōeideo dicit. Quid michi et tibi eſt mulier.Quaſi diceret. Vis fieri miraculū. ſꝫ ad hocagendū quid cōmūe habeo tecū. Quaſi diceret ex natura coī tecum hoc nō ago ſed ex eoqd̓ habeo a patre qꝛ v̓tutē faciendi miraculaa pr̓e habeo. non a te Sed quia humanitatēin qua paſſus ē traxit a mrē: ideo addiditNondum venit hora mea a me diſpoſita hora ſciꝫ voluntatis nō neceſſitatis: ideſt tēpꝰpaciendi ex cōi michi et tibi. ſciꝫ in naturaquā a te habeo: et tūc te recognoſcam. ⁊ tibicōdeſcendam. vnde cum veniſſꝫ hora qua vthomo more̓tur. de cruce cognitam mr̄em reconmendait diſcipulo quem p̄ ceteris diligebat. Prime tamen ſentēcie ſciꝫ criſoſtimimagis conſonat lrā ſequens qꝛ mater iheſuex eius rn̄ſione nō oſtendit peticionē ſuamrepulſam: ſꝫ cōuenienter dilatā. vnde de domini rn̄ſione non diffidens. ſed de ſua benignitate preſumens. redijt ad miniſtros quiſeruiebant in nupͣcijs illis et fiducialit̓ mittens illos ad filium ſuum dixit eis qd̓cūqꝫdixei̓t vobis facite expectās qꝛ hora ꝯueniētia filio ſuo cognita inplecōꝫ peticōis ſue quaſidiceret. Licet abnegare videat̉: tn̄ facīetIntellexit em̄ in illis verbis domini ſe non exaſperata. et ideo fiducialiter imꝑauit miniſtris vt precepta impleret filij iubentis Sciebat em̄ eum tante miſcricordie et pietatis.ꝙ conpateretur indigētibus et faceret qd̓ petebatur in digentibus et faceret qd̓ꝫ petebat̉licet aſpere loqui et negare videretur Sanadoctriria virginis marie. vt ſemꝑ debeamꝰ