Vnde eciā Criſoſtinis. Quādiuem̄ fuit incōflictu poſitus. nequaꝙͣ angelos apparereꝑmiſit ne ſcꝫ ante victoriā ſuꝑandū fugaretPoſtꝙͣ vero illū ꝑ cuncta deuicit. et victū fugere p̄cepit tūc angeli cōſequēter apparent:vt tu diſcās ꝙ te qͦꝫ poſt ꝯfectam de dyabolovictoriā. angeli repente ſuſcipient plaudētestibi: teqꝫ ſtipatorū more vbiqꝫ comitātes etin om̄ibus honorātes. Sic vtiqꝫ et lazarumpoſt fornace pauꝑtatis ac famis tocius prorſus anguſtie ſuſcipiētes ad requiē ꝑtulerūtEt iteꝝ. Angeli agonem xp̄i ꝓcul aſpiciebātne videret̉ eorū p̄ſidio deuiciſſe. et victoriafacta acceſſerūt et miniſtrabant ei: ſꝫ qͥd miniſtrabant ſcriptura nō expͥmit. ſed ſatis credibile eſt ꝙ miniſtrabant ei aliqͥd cōmeſtibile vt ſerui et miniſtri. qꝛ legit eſuriſſe ethoc nō ꝓpter neceſſitatē impotēdle xp̄i ei miniſtrabant ſꝫ ad reuerēciam exhibendā et ꝓpter honorificēciam ptātis: nō em̄ dicit̉ ꝙ adiuuat ſꝫ ꝙ miniſtant. Hec Criſoſtimꝰ. Hicdiligēcius attende et cōſpice dn̄m comedētemſolū circūſtantibus angelis. et cōſidera beneomnia qꝛ pulchra ſunt valde et deuota. Et q̄rō qͥd angeli miniſtrabant vt poſt tam longum ieiuniū comederet. De hoc em̄ ſcripturanō loquit̉. Poſſumꝰ aut victoi̓oſū prandiūſicut volumꝰ ordinare. Et quidē ſi eius potēciam cōſideremꝰ poterat res qͣs vellet creareet pro ſue volūtatis arbitrio creatas habereSed nō inuenimus ꝙ hac potēcia pro ſe veldiſcipulis ſuis vſus fuei̓t. Pro turbis verovſus fuit: qͣs duabus vicibus in multitudīemagna. de panibus paucis pauit. De diſcipuſis aūt legimꝰ ꝙ eo pn̄te vellebant ſpicasꝓpter famē et comedebant. Sil̓r cū fatigatꝰex itinere ſedebat ſuꝑ puteū loquēs cū ſamaritana. nō dicit̉ ꝙ creauerit cibos: ſꝫ ꝙ miſerit diſcipulos in ciuitatē ad querendū eos.Nec eſt veriſimile ꝙ per miraculū ſibi ꝓuideret qꝛ miracula ad aliorū edificacōnem. et inpn̄cia pluriū faciebat. Sed hic nō erant aliniſi āgeli. Quid ergo circa hoc meditabimIn monte namqꝫ illo nō erat habitacō hoīmet cibi ꝑati. Sed an alibi ꝑatā cibaria porrauerūt ei angeli ſicut cōtigit danieli. Cumem̄ abacuch ꝓpheta pulmentū meſſoribusſuis paraſſet. portauit eum angelus dn̄i ꝑ capillos de iudea in babilonē ad danielem vtcomederet et poſtea in momento eum reportauit. Immoremur ergo hic et hūc modū aſſumanius. et cū dn̄o ih̓u in ſuo prandio iocūdēmur: ſenciatqꝫ mater ſua excellentiſſima dehac eadē iocūditate atqꝫ victoria. Pie itaqꝫet deuote ſic meditemur. Pergūt duo ex angelis dn̄o ānuente et in momēto fuerūt corāmatre ac e̓am reuerēter ſalutātes de filij ſuiſtatu ſibi narrant: et modicū pulmentū qdꝫſibi et ioſeph ꝑauerat. ac panē cū alijs oportunis reportant. Reuerſi ergo parāt in planaterra et menſe bn̄dictionē ſolempnit̉ ꝑagūt¶ Conſpice eū bene in ſingulis que agit et fiunt. Sedet in t̓ra cōpoſite et comedit ſobrieCircūſtant angeli miniſtrantes dn̄o ſuo: etymnū cātant de caticis ſyon ac iocūdantur.et diem feſtū agunt cū eo. Sed ſi dici liceat.ꝑmixtu eſt hoc feſtū cōpaſſione ꝑmaxinia:ꝓpter quā et nos plorare deberemus. Conſpiciunt em̄ eum reuerēter. et cōſiderātes deumac dn̄m ſuū et tocius mūdi creatorē qui dateſcam omni tarni ſic humiliatū et ſuſtentacōne cibi corꝑalis īdigentē et comedētem ſicutceteros de ppl̓o mouent̉ cōpaſſione ſuper eoEt credo ꝙ ſi corde affectuoſo in hoc ſtatū eūreſpiceres et eum aliqͣliter diligeres ex valida cōpaſſione plorares. ¶ Tandē ſuſtentacōecibi ꝑcepta et graciarū actione reddita. dn̄sih̓s volens ad matrē redire: cepit de montedeſcendere. Conſpice eciā nūc bene cum: qūoſolus vadit nudus pedibus dn̄s oīm et ei vehement̓ cōpatere et vade ſemꝑ cū eo ſeruiensſibi in om̄ibus ſtudioſeHeſu bone qui ductus in deſerto a ſpū. ieiunās quadraginta diebus et noctibus. et poſtea eſuriens tēptatore tuū ſuꝑaſti. da michiih̓u miſericors virtutē abſtinēcie ⁊ cōtinēcieieiunare a vicijs et pcc̄is. eſurire et ſitire iuſticiam. vt tēptatorem meū p̄mo tēptatoresmeos mūdū carnē. dyabolū. deus tua gracia.deus tuo auxilio valeam ſuꝑare. Et qꝛ tēptacō eſt vita nrā et miſeria ſuꝑ terrā. memētodn̄e nr̄ē miſerie ac laboris et da nobis in tēptacōne nō cadere ſꝫ ꝑ tuā tēptacōnem ſempervincere; et tandē ab om̄ibus tēptacōibus miſericorditer liberari Amen. Ca. A& III.De teſtimonio iohannis de criſtoLtera autē die poſt regreſſūa deſerto venit iheſus ad iordanem. quē iohannes vidēsFAd ſe venientē: oſtendit eūdigito. et exclamauit dicēsEcce agnus dei: ecce qͥ tollitpeccata mūdi. Vbi tangit̉ teſtimoniū ioh̓isde xpo duplicit̓. Primo quantū ad eius verāhuānitatē. in qua ꝓ nobis ȳmolatus eſt cūdicit̉ ecce agnus dei. id eſt a deo miſſus vthoſtia acceptiſſima p̄molandus. Scd̓o quātu ad eius diuinitatē cum ſubdit̉. qui tollitpeccata mūdi: quia tollere peccatā eſt ꝓpriūipſius dei. Hec quippe eſt cauſa qua venitvt ꝑeūtis mūdi peccata ſuſcipiens. peccati labem et omnē mortē in ſe qui vinci non poſſet