Helius eſt em̄ de vili genere claꝝ ficri; quāde claro gne̓ cōtēptibilē naſci. Melius eſtalicui vt in eo glorient̉ ꝑntes qꝛ talē filiumhabent: quā vt ipē in ꝑn̄tibus gloriet̉ Sicet vos nolite gloriari dicētes qꝛ patrē habemꝰ abrahā ſꝫ magis erubeſcite qꝛ filij eſtiseius. et ſcitatis eius non eſtis heredes Deadulterio em̄ natus videtur qui non aſſil̓atpatrē: et qui ſcitati ſui generis non rn̄dētamittunt generis dignitatē Hec criſoſtimꝰ¶ Et ideo non de ꝓpagacione carnali ſed deimitacione ſpūali eſt ꝯfidēdum: nec in carne ſed in fide eſt gloriandū non em̄ qui ſemēlxan bbiijſunt abrahe. om̄s filij ſunt ſed qui fidē eiusimitantur: nā ſcītas nō venit per ꝓpagacionem nature ſꝫ ꝑ graciā virtutis diuine. Iudei quidem filij abrahe erant ſcd̓m carnem ſꝫnō ſcd̓m fidei mutacōnem: et qꝛ fidē abrahede xp̄o reſpuerūt ide o nomē filiacōis abraheꝑdiderūti Econtrario gentiles qꝛ fidem xp̄ideuote ad p̄dicacōnem apl̓oꝝ reteperūt: ideofilij abrahe facti ſunt. Et hoc eſt quod ſubdʳioh̓es Dico em̄ vobis qꝛ poteſt deus de lapidibꝰ iſtis ideſt de gentilibꝰ. ꝑ hos lapidesſignatis ſuſcitare filios abrahe. fide et īmitacōne ideſt i mitatores fidei abrahe. Qui em̄fidem atqꝫ opera abrahe fuerit ſecutus: illeabrahe meret̉ dici filius. Poteſt eciā deꝰ delapidibꝰ filios abrahe ſuſcitae̓. id eſt de duris et pcc̄oribꝰ deuotos facere qd̓ꝫ vtinā ī medignet̉ oſtendere. Dicit̉ aūt ꝙ ioh̓es digitoad lrām demōſtrauit. et oſtendit eis xij. lapides illos qͦs ioſue ꝑ xij. duces tribuū iſrl̓ demedio et fundo iordānis in aridam tranſportari p̄cepit: qui eciā totidē in eodem alueoex terra reponi fecit ꝑ pͥmos ariditatē ⁊ excecacōnem figurās iudeorū ꝑ ſcd̓os fidē genciūꝑ baptiſmū vel ꝑ pͥmos emerſionē genciumin lucē fidei ꝑ ſcd̓os ſubmerſionē iudeorū ininfidelitatē. Et m erito ꝑ lapides ſigͣntur gentes vel qꝛ colebant ydola d̓ lapidibus factaVnde in pſalmo dicit̉. Sil̓es illis fiant qͥ faciūt ea: vel qꝛ habebant corda lapidea et adintellectum dei inſenſibilia. De quibus filijabrahe ſe ſuſcitati ſūt qꝛ dū in abrahe ſemīeideſt in xpo crediderūt eius filij facti ſunt cūius ſemine ſunt vniti. Vnde eiſdē gentibusPaulus dicit. Si aūt vos xp̄i ergo abraheſemen eſtis ſcd̓m ꝓmiſſiōem heredes. Filiergo abrahe de lapidibus ſuſcitati ſunt: qn̄iudeis ꝑ infidelitatē a filiacōne abrahe decidētibus gentiles fidem xp̄i recipiētes in locumeorū ſubſtituti ſunt. Sic ergo ſcd̓m rabanūQuia preco veritatis ad dignū penitēcie fructum faciendū iudeos incitare volebat eos adhumilitatē ꝓuocabat ſine qua nullus penite̓poteſt. Et qꝛ doctor veritatis nō ſolum debetviciā cōfidēter arguere ſed eciā penā p̄dicere:ideo qͣſi racōem aſſignans cur ad penitēciamin pn̄ti et cito faciendā monuei̓t. Subdit dicens. Iam em̄ ſccuris ideſt ſeueritas diuineiuſticie ad radicē arboris poſita eſt ad p̄ſcindēdum peccatores obſtinatos de pn̄ti vita­:et ad cōburendum eos in gehenna. Vel ſecūris ideſt trāſitus vite ſuccedētes ad radicemet natiuitatē arboris et cuiuſlibet hōis poītaeſt qꝛ ab ipō natiuitatis inicio incipit homotendere ad caſū. Nam ſcd̓m Auguſtinū. nichil aliud eſt viuere quā de vitā tranſire et admortē tendere Nox em̄ quaſi vnus carpētatorde dicta arbore tollit vnū copulum. et dies ſimiliter aliū. qͦt em̄ diebus et noctibus vixithomo tot minus habet viuere et ad vltimūneceſſe habet arbor cadere. Et certe vbicumqꝫceciderit ibi remanebit. Quia vt dicit eccleſiaſtes ſiue ceciderit lignū ad auſtꝝ ſcꝫ ꝑ adiſi. ſiue ad aquilonē ſcꝫ inferni inqͦcumqꝫ lococeciderit ibi erit. Naturaliter vero cadit arbor ad partē in qua magis inclinant eam rami et fructus; ſic homo cadit vbi magis īclinat̉ modo ꝑ affectiones et oꝑa ſeu actusVnde Bernh̓dus. Siue ad auſtrum ſiue adaquilonem arbor ceciderit ibi erit. Auſtri calor et leuitas in ſacra ſcripturā bonā ſolet hrēſignifitacōem: ab aquilone vero pandit̉ oēmalū Porro hoīes ſicut arboe̓s videt aliqͥsExcidit̉ ergo arbor in morte et quacūqꝫ ceciderit ibi erit: qꝛ ibi iudicabit te deus vbi teinuenerit. Ibi inꝙͣ erit immutabiliter et irretractabiliter. Videat quo caſura ſit anteꝙͣ cadat quia poſtꝙͣ ceciderit nō adiciet vt reſurgat. Qua ꝑte caſura ſit arbor ſi ſcire voluerisramos eius attende. vnde maior eſt copia ramorū et ponderoſior inde caſurā eſſe ne dubites ſi tamen fuei̓t tūc exciſa. Rami noſtri defideria nrā ſunt qͥbus ad auſtrū extendimurſi ſpūalia fuerint ſi carnalia fuerīt ad aqͥlonem. Que vero p̄ponderet mediū corpus iudicat. Illa p̄ponderāt que ſecū traxerint corpꝰHec Bernh̓dus. ¶ Et ſubiūgit ioh̓es. Omīsergo arborideſt omnis homo gn̓aliter. ſineꝑſonarū accepcōne nō faciens h̓ fructū bonūſimpliciter ſine criminis admixtione excidetur a cetu fideliū ſentēcialiter in morte. et inignem inextīguibilem mittet̉ eternaliter ſine redempcōne q̄ eſt pena cōtra culpam Perhoc ergo patet ꝙ ſola obmiſſio dampnat.Exemplū de hoc habet̉ de ſeruo pigro ⁊ indeeſt ꝙ in iudicō fiet cōtra malos de obmiſſionibus tantū cōmemoratio. Non ergo ſufficithomini declinare a malo niſi faciat eciā bonūNichil em̄ infructuoſū diligit deus. nichil