Vel ſcd̓m Gregoriū. ꝓficiebat in alijs quidoctrina eius et exemplo proficiebant. ſicutmagiſter in ſcolaribꝰ dicit̉ ꝓficere: qꝛ ſcolares ſub eo ꝓficiūt. Et hoc apud deum id eſtapud laudē dei et apud hoīes ideſt ad vtilitatem hoīm. Vel ſcd̓m theophilū. apud deūet hoīes. qꝛ prius debet placere deo et poſteahoībus. Et licet il̓s in ſe nō p̄ficiebat ſapiēcia et cognicōne habituali. qꝛ hec in eo augmentata nō fuit ab inſtanti em̄ cōceptionisplenitudinē huius habuit ꝓficiebat tamenet in ſe cognicōne ſenſuali et exꝑimentali. qꝛſenſus eius cōuertebat̉ de nouo ad aliquidad quod antea nō cōuertebatur. Vnde ſcd̓mApl̓m. didicit ex hijs que paſſus eſt obediēciam. Non tamen de nouo aliqͥd didicit qd̓pͥus neſciret: qꝛ qd didicit p̓us nouerat ſciencia diuinā et inſpirata. Vnde Bernh̓dus.Vt ob alienā miſeriā cor miſerū habeas oportet vt tuā prius agnoſcas vt ꝓximi mētemin tua inuenias et ex te noueris qualiter illiſubuenias. Verūs quippe dei filius priuſꝙͣſe exinaniſſet formā ſerui accipiens ſicut miicellecta in coſeriam vel ſubiectionē exꝑtus nō erat ſic miſericordiā vel obedienciā exꝑimento nō nouerat. Sciebat quidē ꝑ naturā nō autē ſciebatꝑ exꝑienciā. At vbi minoratus eſt vſqꝫ ad illam formā in qua et pati et ſubici poſſet inpaſſione exꝑtus eſt miſeriā et in ſubiectiōeobedienciā. Per quā tn̄ exꝑienciā nō illi ſciāſꝫ nobis fiducia creuit dū in hoc miſcro gn̓ecognicōnis is a quo longe erraueramꝰ fcūseſt ꝓpinquior nobis. Quādo em̄ illi appropmquare auderemꝰ in ſua inpaſſibilitate manētu tt vrba xp̄iti. Nunc aūt monemur cū fiducia adire adthronū gracie ipſius quē nimirū languoresnrōs tuliſſe et dolores portaſſe cognoſcimꝰet in eo in quo paſſus eſt ipē nobis compatinō dubitamus. Nec Bernh̓dus. Noraliterſicut ipē ꝓficiebat ſapienciā etate et graciaapud deū et homines et paſſus et reſurrexitet ita intrauit in gloriā ſuā. ſic eciā ſuos ſeqͣces on̄t ꝓficere v̓tutibus et per paſſiones adgaudiā trāſmigrare debere. Hec autē ſanctaet deo amabilis ciuitas nazareth in qua verbum caro factū eſt et flos omnia vinces aromata in vtero v̓ginis germinauit. Vnde etmerito flos interp̄tat̉ in hoc ſuꝑ om̄es aliasſpeciali gaudet p̓uilegio: ꝙ ſalutis nr̄ē dn̄sin ea prīcipiū ꝓcreauit. et ipē p̄terea nutririet ꝑntibus ſubici dignatus eſt: cui pater oīaque ſunt in celo et in terra ſubiecit.Omine Iheſu xpē fili dei viui qui pertriduū a ꝑntibus tuis dolentibꝰ qͣſitus tande in templo es inuentus damichi miſero te deſiderare. deſiderando quere̓quērēdo inuenire. inueniendo amare. amandomala mea redimere: redēpta nō iterare. Etqui petēti largiris. querēti inueīris pulſantiaꝑiris nō deneges michi mīmo quod om̄ibꝰꝓmittis. Quiqꝫ ad voluntatē ꝑntū naꝫ arethrediens et ſubditus eis exiſtens formā oſtēdiſti obediēcie. da michi duro volūtatē ꝓpriāfrangere vt ſubiectus ſim tibi et ꝓpter te oīhumane creature AmenQuid fecerit dn̄s Ih̓s ab anno duodecīovſqꝫ ad prīcipiū ani triceſimi. Ca. &VIEuerſus ergo dn̄s iljs a templo et ihrl̓m cū ꝑntibꝰ ſuisin nazareth: erat vt dictū eſtſubditus illis. Et ibidē cumeis vſqꝫ ad prīcipiū anni triIteſimi habitauit nec in ſcripturis reꝑitur ꝙ in toto tꝑe iſto aliqͥd feceritqͥdꝫ valde videt̉ mirabile. Quid igit̉ meditabimur ipſū feciſſe. Stetit ne dn̄s il̓s ocioſus tanto tꝑe. vt nil fateret dignū ſcripturaet recitacōne. Si em̄ feciſſet cur ſicut reliquafacta ſua nō ſcriptū fuiſſet. Omnino ſtuporvidet̉ forte ideo ſcriptura tacet: ne acta iuniorū nimis ſe publicet. Sed attende hic bn̄qꝛ patenter poteris videre ꝙ nichil faciendofecit magnifica. Nichil em̄ de factis eius amiſterio vacat. ſꝫ ſicut virtuoſe loquebat̉ etoꝑabat̉ ſic v̓tuoſe tacebat et ſe ſubtrahebatCredendū eſt em̄ ſicut dicit doctor grecus. ꝙante et deinceps abſqꝫ oſtenſione alicuiusfamoſi et publici miraculi taliter inter hoīescōuerſatus fuerit quaſi fuerit vnus ex illis:donec ad virilem ꝑuenit etatē. Vnde de ipōdicit Ioh̓es baptiſta. Medius aūt veſtrumſtetit quē vos neſcitis. Et totū iſtud tēpusbreuiter complexus eſt lucas ſub hijs verbisqꝛ deſcendit cū eis et erat ſubditus illis. In̄et Thomas Hedio tꝑe ſcꝫ a natītate vſqꝫad baptiſmū nullū miraculū xp̄s oꝑatus eſtſꝫ cōformis cōuerſacōnis alijs erat et ſua virtus ignota omnibus exiſtebat. Ideo aūt nōfecit miracula medio tꝑe vt nō putaret̉ miſteriū incarnacōnis fantaſma eſſe: ſi nō ſe habuiſſet ſicut alij etate infantes. et idēo demōſtracōem ſciē et v̓tutis ſue ad id diſtulit tꝑsin quo alij hoīes ſciā et virtute vigere cōſueuerūt. Hec Thomas. Hagiſter hic ſumusaliqn̄ dicturus v̓tutes et v̓iam vite cepit aſua iuuētute oꝑa virtuoſa facere. ſꝫ modo mirabili et in cognito ac retroactis tꝑibus inaudito. videlicet ſe in conſpectu in vtilem etabiectū et inſipientē reddendo: vt deuote etſine omni temeraria aſſercōne cogitari et meditari poteſt. Et cū hac modificacōne omniatibi affirmo que ꝑ auctoritatē ſacre ſcriptue̓