VyxᵐEt qꝛ pauꝑrimi erāt credēdum eſt magis ꝙde pullis columbarū meruit qꝛ facilius et ꝓminori p̄cio inuenit̉. et ideo in lege vltimoloco ponūtur. Et tacet euāgeliſta de agnoqꝛ erat diuitū oblatio. Vide qꝛ tam pauꝑespn̄tes dn̄s elegit qui non hrēnt agnū. quēpro eo offerret. ſꝫ tm̄ par turturū aut duospullos colūbarū: que erat oblatio pauperū¶ In lege em̄ dn̄s p̄ceperat vt die quo parēsinfante in templo p̄ſentaret. ꝓ ſua et ſobolispurificacōne agnū āniculum. inmaculatū inholocauſtū. ac eciā turturē ſiue pullum colūbe ꝓ peccato. qꝛ in libidine cōceꝑat offercet.Qui vero nō ſufficiebāt ad offerēdum agnūduos turtures offerrēt vel duos pullos colūbarū. vnū loco agni in holocauſtū qd̓ꝫ totumtaibāt. que ſiincēſum dicit̉ qꝛ totū incēdebat: et alterumꝓ peccato qͥ cedebat in ꝑtem ſacerdotis qͥ orabat ꝓ nuliere et ſic mūdabat̉. Hanc hoſtiāet oblacōnem pauperū. voliūit dn̄s ꝓ ſe dariet cū diues eſſet ꝓ nobis pauꝑ dignatus ēfieri vt nos ſua pauꝑtate ditaret. et diuiciarū ſuarū donaret eſſe ꝑticipes: et nos facerethic in fide diuites. et in celo regni heredes.Sicut em̄ mortalitatē noſtrā aſſumpſit. vtꝑ eam nobis inmortalitatē cōferret. ſic paus at cera. et inptatem noſtrā voluit aſſumere. vt ꝑ eam nōbis et̓nas diuirias t̓bueret. Imitemur ergonos dn̄m nc̄m et ſpontanea pauꝑtatē amemus: vt habentes victū et veſtitū. hijs contenti ſimus ¶ Cur aūt pulli columbaꝝ et nōſimplicit̓ columbe. ſicut turtures in ſacrificiodn̄i ꝑmittebantur offerri declarat Gernh̓.dicens. Et licet alias quidē ꝑ colūbam ſpūsſanctus ſoleat deſignari: qꝛ tamē libidinoſa auis eſt. nō decuit offerri eam in ſacrificiodn̄i niſi ea ſane etate que neſciret ſibidinemAc turturis nō deſiguat̉ etas qm̄ agnoſcit̉caſtitas in quacūqꝫ etate. Deniqꝫ comparereyno cōtentā eſt quō amiſſo. alterū nō admittit muneroſitatē in hōibus nupciarū redarguens. Cernere eſt turturē tꝑe ſue viduetatis. ſancte viduitatis opus ſtrēnue atqꝫ infatigabiliter exequentem ¶ Videas vbiqꝫſingularē vbiqꝫ gemētem audias. nec vn̄ꝙin viridi ramo reſidentem ꝓſpicias; et tu abeo diſcas voluptatū virencia virulenta vitai̓Ad de ꝙ in iugis monciū. et in ſūmitatibus.arborū. frequētior illi cōuerſatio eſt: vt qd̓vel maxime ꝓpoſitū pudicitie decet. doceatnos terrenā deſpicere et amare celeſtia. HecBernh̓dus. Et ecce ſymeon int̓ ſacerdotesfamoſus et noīatus. qui iuſtus erat in omnioꝑacōne boni et timoratus in cautela malivel iuſtꝰ recte ſe habendo ad ꝓximū et timoratus quo ad deum: qꝛ difficile iuſticia ſinecaſto et filiali timore dn̄i cuſtodit̉ ¶ Timorem̄ dn̄i iuſticie et ceterarū virtutū cuſtos eſtqꝛ quāto iuſtꝰ ardēcius deum diligit tantoſolercius offendere cauet. Illorum em̄ oꝑa cōmitat̉ iuſticia. quorū mentes timor dei illuminat. teſtāte pſalmiſta qui ayt. Btūs virqui timet dn̄m. in mādatis eius volet nimisEt ſalomone qͥ dicit. qui timet deum nichilnegligit. Et bene iuſtus erat et ad ꝓximumſe recte habebat. qꝛ nō ſuam ſolūmodo ſed ettocius populi ſalutē q̄rebat: exſpectās cōſolacōnem iſrl̓ in deſiderio et ſpe boni ꝓmiſſi.quo ad fidei et ſpēī rectitudinē quā habebatMinores quidem exſpectabāt cōſolacōnemtꝑalem ꝑ ꝓmiſſum ſalutis auctorē: vt quiab herode preſſi fuerāt in aduentu ſaluatōi̓sliberati cōſolacōnem acciꝑent. Maiores verovt ſymeon et huiuſmodi. eciā ſpūalem cōſolacōem et redempcōnem a dyabolo exſpcāntConſolacō quippe iſrl̓. videtis deum. dn̄i aduētus in carne fuit. ſancti em̄ prēs quos metus originalis peccati cōtriſtabat per dn̄i incarnacōnem cōſolari credebāt. Hanc cōſolacōnem ſymeon. qͥ obediens int̓pretat̉ exſpcābat. quem maturā etas de mūdo exire cōpellebat: tamen ꝓpter deſideriū videndi dominūin carne manebat. Et ſpūſſanctus et ſanctificator ex p̄ſentia ſūmi boni erat in eo quātumad grē pleītudinē quā poſſidebat. qꝛ nō ſolūhabuit graciā iuſtificatem. ꝓut coīter habet̉a iuſtis: ſꝫ tciā quātum ad illuminacōneset cōſolacōes diuinas ſpāles. Dicturus euāgeliſta de ſymeone. qꝛ ſpūſſanctꝰ erat in eop̄miſit ꝙ erat iuſtus et timoratus. qm̄ illorūcorda deus inhabitat: qui timētes deum iuſticiam ſeruāt. Vnde ipē ꝑ ꝓphetā dicit. Super quē reqͥeſcet ſpūs meus niſi ſuꝑ hūilemet quietū et tremētum ſermones meos. Etab ipō ſpūſancto. qui ꝑ in habitātem graciāin eo erat reſpōſum in oracōnibus ſuis deuotis acceꝑat inuiſibiliter in mente ꝑ occultāinſpiracōnem et intellexit de xp̄i aduentu. ꝙxp̄m quē videbat oculis mentis videret oculis corꝑis. ātequa p̄ſentem finiret vitam. Exquo patet. ꝙ ꝓ hoc pͥus orauerat. quia hocſpetabat et cōſolationem iſrl̓ exſpectabat.Tunc em̄ erat opinio cōis apud intelligētesꝙ imiminebat aduētus xp̄i ſcd̓m ſigna a prīarchis et ꝓphetis data. et ideo ſymeon dehoc feruēcius deū orabat. Et in ſpū ideſt perreuelacōnem ſpūſſancti. et ipō ſpūſancto quiin eo erat iubente. venit in tēplum vt ſicut reſpōſum et ꝓmiſſum ab eodē ſpiritu acceperatxp̄m dn̄i ideſt vnctum a domino antequammoreret̉ videret. O quāto deſiderio videndidominū ſenex iſte beatiſſimus eſtuabat. quē